Fermín Villamil
| Fermín Villamil | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
| |||||||
|
| |||||||
| Vida | |||||||
| Nacimientu | Serantes, 1820 | ||||||
| Nacionalidá |
| ||||||
| Muerte | Barcelona, 10 de xunetu de 1895 (74/75 años) | ||||||
| Familia | |||||||
| Fíos/es | Fernando Villaamil | ||||||
| Estudios | |||||||
| Llingües falaes | castellanu | ||||||
| Oficiu | |||||||
| Oficiu | políticu, abogáu, periodista | ||||||
| Creencies | |||||||
| Partíu políticu |
Partido Demócrata Posibilista (en) | ||||||
Fermín Villamil Cancio (1820, Serantes – 10 de xunetu de 1895, Barcelona) foi un abogáu, políticu y periodista asturianu del sieglu xix, diputáu nes Cortes del Sexeniu Democráticu.
Biografía
[editar | editar la fonte]Natural del conceyu de Tapia, dende mozu militó ente los republicanos.[1] Yera fíu d'una «llinaxuda» familia asturiana.[2] Depués de llograr el títulu d'abogáu, coló pa Madrid, siendo con García Ruiz y Pablo Nougués redactor d'El Pueblo y contribuyendo colos sos caudales al sostenimientu d'esti periódicu.[2] Nes lluches polítiques invirtió la totalidá de la so fortuna: "entró ricu na vida pública y finó probe".[2]
Participó na Revolución de Setiembre y llogró escañu de diputáu a les Cortes pol distritu de Tortosa en dos vegaes.[2] Mientres la Primer República algamó'l cargu de gobernador civil de les provincies d'Uviéu y A Coruña.[2] Villamil coló a Barcelona en 1864, encargáu de la defensa de Claudio F. na famosa causa sobre usurpación d'estáu civil de Claudio Fontanellas, ya instalóse ellí.[2] Foi diputáu provincial pola ciudá.[2] Militante del Partido Republicano Posibilista,[3] finó'l 10 de xunetu de 1895 en Barcelona.[2][3] Foi'l pa de Fernando Villaamil.[4]
Referencies
[editar | editar la fonte]- ↑ P. K. (1895-07-20). «Fermín Villamil». La Campana de Gracia (Barcelona) (1.365): p. 2. ISSN 1576-3722. https://prensahistorica.mcu.es/es/catalogo_imagenes/grupo.do?path=3068928&presentacion=pagina&posicion=2®istrardownload=0.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Roca y Roca, 1895, p. 4.
- 1 2 «Crónica local». La Dinastía (Barcelona) (5.504): páxs. 2-3. 1895-07-12. http://hemerotecadigital.bne.es/issue.vm?id=0001622305&page=2.
- ↑ Fernández-Arias Campoamor, 1982, p. 232.
Bibliografía
[editar | editar la fonte]- Fernández-Arias Campoamor, José (1982). «Fernando Villaamil y su frustración política». Boletín del Instituto de Estudios Asturianos (105-106): páxs. 231-253. ISSN 0020-384X. Archiváu dende l'orixinal el 2021-04-14. https://web.archive.org/web/20210414195944/https://bibliotecavirtual.asturias.es/i18n/catalogo_imagenes/imagen.cmd?path=4006529&posicion=1. Consultáu'l 2021-08-18.
- Roca y Roca, J. (1895-07-14). «La semana en Barcelona». La Vanguardia (Barcelona): p. 4. ISSN 1133-4835. http://hemeroteca.lavanguardia.com/preview/1895/07/14/pagina-4/33397760/pdf.html.