Cuprita

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Linecons diamond.svgCuprita
CupriteUSGOV.jpg
Xeneral
Categoría especie mineral (es) Traducir[1]
Subclase de minerales óxidos e hidróxidos (es) Traducir
Fórmula química Cu₂O
Epónimu Cobre ()
Clasificación
Nickel-Strunz 8ª ed. IV/A.02[3]
Nickel-Strunz 9ª ed. 4.AA.10[4]
Nickel-Strunz 10ª ed. 4.AA.10[3]
Dana 4.1.1.1[4]
Cambiar los datos en Wikidata

La cuprita ye un mineral del grupu de los óxidos. Químicamente ye un óxidu cuproso de color coloráu que suel tar alteriáu superficialmente en malaquita verdosa. La variedá calcotriquita toma aspeutu d'agregáu de cristales capilares llongures, asemeyada a una melota.

Foi descrita per vegada primera en 1845 y el so nome vien del llatín cuprum pol so altu conteníu en cobre, y chalcotrichite del griegu significando cobre melenudu.

Ambiente de formación[editar | editar la fonte]

La cuprita ye un mineral secundariu, que se forma na zona d'oxidación de los depósitos d'otros minerales de cobre, polo que frecuentemente apaez acomuñáu al cobre nativu, amantu, crisocola, malaquita, tenorita y una gran variedá de minerales d'óxidu de fierro.

Llocalización y estracción[editar | editar la fonte]

Ye un importante mineral estrayíu nes mines como mena del cobre. Alcuentrase en munches mines importantes per tol mundu, yá que abonda en cualquier sitiu qu'haya minerales de cobre.

A pesar del so prestosu color, nun ye utilizáu en xoyería por cuenta de la so baxa durez y el so escasu tamañu. Anque los cristales de cuprita son demasiáu pequeños pa tallar piedres precioses con facetes, en 1970 afayóse un depósitu en Sudáfrica que solmenó al mundu xemolóxicu al producir cristales de gran tamañu y tallables, produciendo piedres de más d'un quilate, que al ser rápido atropaes por coleicionistes aumentaron muncho más la so rareza y por tantu'l so preciu. El potencial ye enorme yá que la cuprita tallada ye más brillosa que'l diamante.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Afirmao en: The IMA List of Minerals (September 2019). Autor: International Mineralogical Association - Commission on new minerals, nomenclature and classification. Data d'espublización: setiembre 2019.
  2. Afirmao en: A Dictionary of the Names of Minerals. Autor: Albert Huntington Chester. Editorial: Forgotten Books.
  3. 3,0 3,1 Afirmao en: MinDat. Llingua de la obra o nome: inglés.
  4. 4,0 4,1 Afirmao en: mineralienatlas.de. Llingua de la obra o nome: inglés.