Bien (filosofía)

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
L'Innocence ("Inocencia"), de William-Adolphe Bouguereau. Tanto'l fíu como'l corderu representen la fraxilidá y la tranquilidá. La imaxe d'una madre col so fíu tien connotaciones positives tamién na cultura china. Esta imaxe ye la que representa'l caracter Chinu 好 hǎo, que significa "bonu".

El bien ye'l valor dau a una aición d'un individuu, ye un enclín natural a fomentar lo deseable, motiváu por una comprensión de la redolada, de les persones (por casu al traviés d'un fondu exerciciu de la empatía) y/o d'unu mesmu. Un conxuntu de bones aiciones (aiciones bien executaes) que defenden lo bono pa'l mesmu individuu, o pa terceros, o pa una causa, o pa la sociedá polo xeneral.

Delles relixones, como la xudía y la cristiana, contemplen la hestoria del mundu y l'hestoria de cada ser humanu como una llucha histórica ente'l Bien y el Mal. D'ende que se promueva la virtú, como camín del Bien, y combátase al pecáu, como camín del Mal. Inclusive les profecíes bíbliques predicen, pal futuru, el trunfu definitivu del Bien sobre'l Mal.

Postures filosófiques[editar | editar la fonte]

  1. La teoría metafísica, según la cual el Bien ye la realidá y xusto la realidá perfecta o suprema y ye deseyáu como tal.
  2. La teoría suxetiva, según la cual el Bien ye lo deseyao o lo que gusta, y consíguese tan solo realizando diches aiciones.

El pensamientu humanu siguió estos dos caminos diverxentes: lo absoluto y lo relativo. Ente el pensadores contemporaneos caltiénense entá dambos puntos de vista, anque tien más adeptos el relativu. Pal home modernu, que mira a la ciencia y a la razón con gran respetu, ye difícil atopar argumentos fayadizos que xustifiquen la teoría absoluta del bien y del mal.[1]

La postura relativista supón, inclusive, que les actitúes básiques del home, tales como l'amor y el mieu, que se acomuña casi siempres al bien y al mal, respeutivamente, van producir efectos distintos según les dómines y les sociedaes nes cualos prodúzanse, daqué que nun resulta fácil aceptar. Si nun esiste actitú meyor qu'otra, tampoco tenemos d'esforcianos por adoptala.

Bien moral nun ye aquello que perfecciona a una realidá según la so manera específica de ser y actuar, yá que p'algamar tal perfección les maneres concretes nun tán daos. Ye la llibertá quien tien qu'escoyelos y yá que nun ta aseguráu qu'algamemos los fines naturales del home, la naturaleza humana tien unes referencies emponedores pa la llibertá.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. “Las Enseñanzas básicas de los Grandes Filósofos” de S. E. Frost (h) – Editorial Claridad SA