Benahavís

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Benahavís
Benahavís DSCF1473.JPG
Escudo de Benahavís.svg
Alministración
PaísBandera d'España España
Autonomíasimple Andalucía
ProvinciaFlag Málaga Province.svg Provincia de Málaga
Tipu entidá conceyu d'España
Alcalde de Benahavís Jose Antonio Mena Castilla
Códigu postal 29678–29679
Xeografía
Coordenaes 36°31′20″N 5°02′39″O / 36.5223°N 5.0441°O / 36.5223; -5.0441Coordenaes: 36°31′20″N 5°02′39″O / 36.5223°N 5.0441°O / 36.5223; -5.0441
Benahavís is located in España
Benahavís
Benahavís
Benahavís (España)
Superficie [convert: unknown unit] km²
Altitú 150 Q11573
Llenda con Estepona, Marbella, Istán, Parauta, Igualeja, Pujerra y Júzcar
Demografía
Población 7989 hab. (2018)
Porcentaxe 0.49% de Provincia de Málaga
Densidá Error d'espresión: Operador < inesperáu hab/km²
Más información
Estaya horaria UTC+01:00
www.benahavis.net
Cambiar los datos en Wikidata
Campu de golf Monte Mayor en Benahavís.

Benahavís ye un conceyu español de la provincia de Málaga, Andalucía.

Benahavís ye un pueblu de monte asitiáu a 7 km de la mariña. Ta asitiáu ente Marbella, Estepona y Ronda. Anque lo llamen el comedor de la Costa del Sol pol so ensame de restoranes y chigres, ye unu de los pueblos blancos típicos d'Andalucía con un pasáu árabe notable. Dende'l castiellu de Montemayor, unu puede esfrutar d'unes vistes espectaculares de la Costa del Sol.

Asitiáu nel sur de la Serranía de Ronda, Benahavís ye'l pueblu más montascosu de la Costa del Sol Occidental. Los ríos que crucien el territoriu llámense Guadalmina, Guadaiza y Guadalmansa.

Benahavís entemez el tipismo de los tradicionales pueblos blancos de la provincia de Málaga cola modernidá d'unes infraestructures turístiques propies del sieglu XXI. El conceyu axunta una decena de campos de golf, diversos recursos pa la práutica de deportes d'aventura nuna formosa redolada natural y una variada ufierta gastronómica.

Historia[editar | editar la fonte]

Benahavís, deriva de la voz árabe Ben, fíu n'acepción orixinal, y Avis o Havis, que foi'l nome d'un árabe notable que reinó nel castiellu de Montemayor, que'l so fíu tuvo la idea de construyir una serie de defenses que, protexendo'l ríu Guadalmina a la salida de Les Angosturas, defendiera coles mesmes el lladral esquierdu del castiellu, y que foi'l primer nucleu de población; esto ye, que la construcción del castiellu de Montemayor foi anterior a la de Benahavís. Otra opinión diz que la pallabra Benahavís deriva de "Ben Habix", los fíos del abisinio, por establecese un cadí d'aquella nacionalidá nestes contornes.

En cuanto al apellativu del despoblado que s'atopa nel términu de Benahavís, Aidín o Daidín, suponse que foi'l nome d'unu de los más destacaos señores del llugar. Sábese que les villes de Benahavís y Daidín fueron fundaes mientres la dominación árabe na mariña del mar y Serranía de Ronda nel partíu de Marbella, a tres llegües d'esta ciudá y otros trés de Estepona, faltando elles ente sigo dos llegües.

El castiellu de Montemayor taba yá construyíu nel sieglu X, por habese llibráu importantes batalles pola so posesión na dómina de los reinos de Taifas. Al vencer el Califatu de Córdoba a principios del sieglu XI, el castiellu foi puntu neurálxicu nes lluches calteníes ente los Edrisitas, esto ye, la dinastía que gobernaba Málaga y los Hammuditas o Hammudíes, que reinaben en Alxecires, dambos pertenecientes a la mesma familia. Cuando en 1273 Mohámed, rei de Granada, vio'l so tronu en peligru, pidió ayuda a los Benimerines, quien al mandu de Abu Yusuf Yacub, ocuparon en 1274 Marbella, el castiellu de Montemayor y Málaga, afayando l'inmensu valor estratéxicu del castiellu, dende'l que s'acolumbra más de 100 kilómetros de mariña española y parte de l'africana.

Tres tomar de Ronda, el rei Fernando'l Católicu decidió la conquista de Marbella, yá que'l so ancón podía sirvir d'estación naval pa les galeres y fustas castellanes. El 11 de xunu de 1485 Marbella ríndese, roblándose les capitulaciones nel sitiu llamáu Cruz del Humilladero, onde Fernando recibe del alcaide de la de fortaleza marbellí, Mohammad Abuneza, les llaves de la ciudá según la de los llugares de Benahavís, Daidín, castiellu de Montemayor, fortaleza de Cortes, Oxén, Arboto, Almáchar, Tramores y fuerte de Calalvi en Sierra Bermeya. El rei confió la custodia de toa esta zona a Pedro de Villandrando, conde de Ribadeo.

Monumentos y llugares de interés[editar | editar la fonte]

  • Castillo de Montemayor
  • Torre de Reinar
  • Torre Leonera
  • Torre Daidín
  • Torre Campanilla
  • Torre Tramores
  • Torre Esteril
  • La cueva del puertu de Capuchín
  • El valle del Guadalmansa
  • El cotu de la Zagaleta
  • La angostura del ríu de Gualdamina

Fauna[editar | editar la fonte]

Nesti conceyu atopamos gran variedá d'especies según la so situación xeográfica, estensión y caracterización ecolóxica. Esti conceyu presenta una gran variedá d'especies, sobremanera estructuradas nos distintos biotopos que podemos atopar dientro del conceyu. Esto lleva a qu'esisten una gran bayura d'especies falando en términos cuantitativos mientres el ciclu añal y nel que cabo destacar les diferencies individuales qu'atopamos ente diches especies. Dientro d'esti conceyu atopamos distintos familas coles sos respeutives especies dientro d'elles:

  • Mamíferos: Dientro d'esta familia atopamos una gran variedá d'especies. Atopamos por casu; el Meloncillo, el Gatu Montés, Melandru, Gineta, Turón, Musaraña, Esperteyu y exemplares más conocíos como venaos, foinos, Cabra Montés y Gamo.
  • Reptiles: Esti grupu ye unu de los más importantes d'esti conceyu, yá que atopamos dieciséis especies de ventiún qu'hai alcontraes na provincia. Dientro d'esta familia atopamos especies como'l Galápagu Malatu que lu podemos atopar de manera abondosa nes poces fondes qu'atopamos por tol conceyu. Tamién atopamos la Salamanquesa costera y común; Eslizón ibéricu, Culebruca ciega, Llagartu ocelado, la Llagartesa colilarga y cenicienta; la culiebra bastarda, d'escalera, de ferradura, viperina y cogulla. Tamién atopamos el Sapillo pintojo y motudu, el Sapu común y corredor y d'últimes la Xaronca común.
  • Especies invertebraes: Dientro d'esta familia atopamos distintos tipos por cuenta de la gran variedá de biotopos que podemos atopar nesti conceyu #

Ortópteros: Dientro d'esti grupu atopamos los Acrídidos destacando los trulaxis.

  1. Lepidópteors: Dientro d'esti grupu atopamos un gran númberu de camparines a lo llargo del añu. Tamién podemos destacar especies como la Cobra crocea o la Vanessa Cardui.
  2. Dipteros: Atopamos una amplia representación nel ámbitu acuáticu.
  3. Escarabayos carambicidos: Atópase en numberosos arbóles pero nun pueden producir plaga gracies a la gran cantidá d'aves insectívores qu'atopamos nesta llocalidá.
  • Peces: Atopamos sobremanera esta familia nos trés ríos más importantes del conceyu, como son los ríos Guadalmedina, Guadalmansa y Guadaiza. Tamién los atopamos nos banzaos. Destacamos sobremanera les Carpes y Barbos y los cámbaros.

Flora y vexetación[editar | editar la fonte]

Benahavís caracterizar pola presencia de sustratos volcánicos, Peridotitas y Serpentinas que son la resultaos de la so metamorfización, lo que-y da un calter perculiar a la flora que s'establez sobre ellos. Amás apaecen una gran cantidá de taxones reinales bien ricos en materiales pesaos, sobremanera níquel. Dalgunos d'estos endemismos son la arenaria capillipes, staehelina baetica, serpentinicola, etc.

Esti Conceyu pertenez al pisu bioclimático Termu-mediterraneu, la so temperatura medio añal ye de 17 a 19º C. Cabo destacar que l'iviernu ye bien templáu. L'alta pluviosidá vese reflexada na vexetación, qu'apaez con un aspeutu quemáu, anque seya abondosu nun tien gran exhuberancia. L'estratu arbóreo ta apoderáu pola Sufrera y el Pinu, nes depresiones y aveseos frescos hai distintes especies de caxigales. En cuanto les especies arbustivas componen el segundu estratu del monte, son el Llentiscu, Acebuche, Espinos, Enebro, Rusco, Olivilla, Espárragos, etc.

Fiestes populares[editar | editar la fonte]

  • La Selmana Santa en Benahavís céntrase especialmente en dos díes, Vienres Santu y Domingo de Resurrección. El Vienres Santu salen dos procesiones, El Santísimu Cristu de la Veracruz portáu polos homes y la Virxe de los Dolores que nesti casu ye portáu poles muyeres del pueblu. El Domingu de Resurrección, sale a la cai la Virxe del Rosariu portáu por homes y El Neñu, que ye lleváu polos cuatro mayordomos.
  • La Feria de Benahavís empieza a mediáu del mes d'Agostu con una duración de cincos díes. La feria empieza con una cena institucional, una cabalgata y de xacíu col llume de la cortil ferial, al pie de tou esto dar# en un pregón realizáu por un personaxe popular y dempués corónase a les reines y dames.
  • Romería de la Virxe del Rosario, celébrase'l día 7 d'ochobre na Erminta de La nuesa Señora del Rosario, Patrona de Benahavís.

Gastronomía[editar | editar la fonte]

Benahavís apigura les cualidaes gastronómiques d'un pueblu de monte cercanu a la mariña. Los guisos de coneyu y perdiz, los chorizos a l'agua, el gochucu y el corderu son dalgunos de los platos típicos d'esta llocalidá, onde tamién se puede tastiar una sabrosa zarzuela de pexe y mariscu. Estes especialidaes son sirvíes na mayoría de los restoranes del conceyu, conocíos en tola provincia de Málaga pola calidá de la so ufierta culinaria.

Otros datos d'interés[editar | editar la fonte]

El conceyu de Benahavís tien una superficie de 145,8 kilómetros cuadraos y en 2016 cuntaba con 7.342 habitantes según l'Institutu Nacional d'Estadística.[1] Los sos vecinos reciben el xentiliciu de benahavileños.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «INE». Consultáu'l 25 d'ochobre de 2017.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Benahavís