Abu Mena

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Abu Mena
Patrimoniu de la HumanidáUNESCO
Abu Mena Ancient Monastery 04.JPG
Llugar Flag of Egypt.svg Exiptu
Criterios Cultural: iv
Referencia 90
Inscripción 1979 (III Sesión)
En peligru dende 2001
Área Estaos árabes
Coordenaes 30°50′28″N 29°39′49″E / 30.84105°N 29.66349°E / 30.84105; 29.66349Coordenaes: 30°50′28″N 29°39′49″E / 30.84105°N 29.66349°E / 30.84105; 29.66349
Cambiar los datos en Wikidata

Abu Mena o Abou Mena foi un complexu monásticu y centru de pelegrinación de los primeros sieglos del cristianismu. Los sos restos atopar n'Exiptu, a unos 45 kilómetros al sudoeste de Alexandría (30°51′N 29°40′E / 30.850°N 29.667°E / 30.850; 29.667), y fueron inscritos na Llista del Patrimoniu Mundial pola Unesco en 1979.

Queden bien pocos edificios de pies, pero los cimientos de los edificios más importantes, como la gran basílica, son fácilmente discernibles.

El nivel freáticu de la zona viose afeutáu pola agricultura de la contorna; la so elevación provocó'l colapsu o la desestabilización de dellos edificios, polo que'l sitiu foi incluyíu na Patrimoniu de la Humanidá en peligru Llista del Patrimoniu en peligru en 2001.

Historia[editar | editar la fonte]

San Menas d'Alexandría sufrió martiriu a finales del sieglu III o principios del sieglu IV. Según la tradición, el so cuerpu foi treslladáu en camellu dende Alexandría escontra'l desiertu, más allá del llagu Mariout. Llegáu a un puntu, el camellu negar a siguir, lo que se tomó como un signu de la voluntá divina, polo que Menas foi soterráu nesi llugar. La situación de la tumba cayó nel olvidu, hasta que foi redescubierta milagrosamente. Cúntase qu'un pastor llogró poderes sanadores nel llugar, polo que Constantino I'l Grande unvió-y a los so fía enferma, qu'afayó ellí la tumba del santu. Otres versiones sustitúin a Constantino pol emperador Zenón, del sieglu V, pero los restos más antiguos de Abu Mena daten de mediaos del sieglu IV.

Constantino ordenó entós la construcción d'una ilesia nel llugar, qu'a finales del sieglu IV convertir nun importante centru de pelegrinación cristianu.[1][2]

Mientres el reináu de Arcadio, la ilesia habíase quedáu pequeña, asina que l'emperador, a pidimientu del obispu local, ordenó la primera de los trés espansiones que se realizaron. A finales de la Edá Antigua, Abu Mena convirtiérase nel principal centru de pelegrinación d'Exiptu.[3][4]

Abu Mena foi destruyíu mientres la conquista musulmana, a mediaos del sieglu VII.

Escavaciones arqueolóxiques[editar | editar la fonte]

Les primeres escavaciones realizar ente 1905 y 1907. Afayóse una gran basílica, una ilesia axacente que probablemente allugó los restos del santu y unes termes romanes.[5]

Más tarde, el Institutu Arqueolóxicu Alemán realizó escavaciones hasta 1998, afayando un albergue pa pelegrinos con estancies separaes pa homes y pa muyeres y neños. Un complexu al sur de la basílica identificóse cola residencia del hegoumenos o abá. Les escavaciones suxuren que'l gran xenodocheion, una zona de recepción pa los pelegrinos, pudo ser orixinalmente un campusantu. Tamién s'afayó un baptisteriu axacente a la ilesia orixinal y un grupu d'almacenes soterraños y prenses pa faer vinu que daten de los sieglos VI y VII.[3]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Talbot, Alice-Mary. «Pilgrimage to Healing Shrines: The Evidence of Miracle Accounts». Dumbarton Oaks Papers 56. 
  2. Armstrong, Gregory T.. «Constantine's Churches». Xesta 6. 
  3. 3,0 3,1 Bagnall, Roger S.. «Archaeological Work on Hellenistic and Roman Egypt, 1995-2000». American Journal of Archaeology 105 (2). 
  4. Weitzmann, Kurt. «The Llate Roman World». The Metropolitan Museum of Art Bulletin 35 (2). 
  5. Wilber, Donald N.. «The Coptic Frescoes of Saint Menas at Medinet Habu». The Art Bulletin 22 (2). 

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Abu Mena