Villaluenga de la Vega

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Villaluenga de la Vega
Villaluenga de la Vega 005.jpg
Alministración
PaísBandera d'España España
AutonomíaFlag of Castile and León.svg Castiella y Llión
ProvinciaBandera de la provincia de Palencia.svg Provincia de Palencia
Tipu entidá conceyu d'España
Alcalde de Villaluenga de la Vega Traducir Raul Berzosa Andres
Códigu postal 34111
Xeografía
Coordenaes 42°31′26″N 4°45′55″O / 42.523888888889°N 4.7652777777778°O / 42.523888888889; -4.7652777777778Coordenaes: 42°31′26″N 4°45′55″O / 42.523888888889°N 4.7652777777778°O / 42.523888888889; -4.7652777777778
Villaluenga de la Vega is located in España
Villaluenga de la Vega
Villaluenga de la Vega
Villaluenga de la Vega (España)
Superficie [convert: unknown unit] km²
Altitú 916 Q11573
Llenda con Poza de la Vega, Saldaña, Pedrosa de la Vega y Santervás de la Vega
Demografía
Población 589 hab. (2018)
Porcentaxe 0.36% de Provincia de Palencia
Densidá Error d'espresión: Operador < inesperáu hab/km²
Cambiar los datos en Wikidata

Villaluenga de la Vega ye una llocalidá, un conceyu y tamién una pedanía españoles de la contorna de la Vega-Valdavia, na Provincia de Palencia (Castiella y Llión).

Datos básicos[editar | editar la fonte]

Evolución demográfica[editar | editar la fonte]

1900 1910 1920 1930 1940 1950 1960 1970 1981 1991
897 1.019 967 1.062 1.189 1.392 1.324 1.138 913 725

Historia[editar | editar la fonte]

Los sos oríxenes pueden remontase a mediaos del sieglu IX o principios del X, cuando se repuebla esta contorna cercana a Saldaña.

N'el so redoma asítiense dellos despoblados. El de Gabiños ye un antiguu barriu citáu na documentación del Monasteriu de Sahún onde figura nun documentu de donación, dáu nel añu 1807 por Citi Velázquez y la so muyer Sancha García, al monasteriu de Valcavado. Ente les posesiones mandaes citen en Gabiños “un palaciu, con cortiles, ejidos, praos y tierres colos sos términos”. Nuevamente en 1905 vuelve apaecer nuna donación que Sol García fai al so hermanu Pelayo, al qu'ente otres coses dona bienes radicantes en Gabiños.El so nome xunir al de Villaluenga hasta fai cerca d'un sieglu na nomenclatura oficial, constituyendo güei una barriada del pueblu.

Allegante a Gabiños esistió otru pobláu, Barriu de Palaciu, que dalgunos asitien nel pagu de Carropalacio, que'l so nome paez derivar de l'antigua población.

Nel Magüetu de les Presentaciones de Llión (sieglos XIII-XV) reséñase'l nome de Villa Almildo, cola so ilesia de Santo Marina, que yá entós yera ermita de pertenencia conceyil. D'esta ermita entá queda'l so nome nun pagu asitiáu a un kilómetru al norte de la llocalidá, mientres el pueblu créese que s'allugó nel términu de Carromildo ( Carre Llambíu), al oeste de la mesma. Inda nos años 30 celebrábase ellí una romería'l día 24 de marzu.

A lo último, dellos autores asitien al pie de Villaluenga una ermita, tamién sumida, dedicada a San Román, nel pagu del mesmu nome.

En 1826 Sebastián Miñano cita una población de 31 vecinos ó 108 habitantes, asitiaos nuna vega metanes los calces de la ribera alta y baxa, próximes al ríu Carrión.

Non muncho más tarde (1845-1850) Pascual Madoz va falanos de 24 cases nes que moraben yá solo 22 vecinos ó 144 almes. Nes sos tierres de llabor cultívase centenu, trigu, avena, cebada, pedretes, garbanzos, hortolices y llinu. Ente'l ganáu destacaben el lanar, caballar y vacunu. Cazábense perdices y llebres. Anque l'actividá económica yera eminentemente agrícola, nun faltaben los molinos, trés fariñeros, dos d'aceite y un batán.

REDOLAES NATURALES

Les riberes o acequias de riego, que pa dellos investigadores remontar a la Edá Media, son rexíes pola actual Comunidá de Regantes de les Vegues de Saldaña y Carrión.

Matazorita ( qu'equí desagua na primera) y Ríu Nuevu. Toes elles regulaes por una serie d'ordenances y reglamentos que paecen remontase cuandoquier al sieglu XVI, como parte d'una amplia rede de acequias destinaes al apueste en regadío d'esta Vega, y qu'al empar alimentaben una serie de molinos.

A la importancia económico y cultural d'estes riberes, hai qu'añedir el so valor ecolóxicu, pos colos nuevos usos agrícoles sumieron los antiguos sotos, llenderos y regueros, convirtiéndoles nun auténticu corredor nel que s'atopa abelugu una amplia variedá d'especies animales y vexetales.

Yá les antigües ordenances recoyíen la necesidá de llantar álamos y sauces nes sos veres, non solo pa protexer estes obres sinón tamién p'anobleceles. Güei en bona parte del so percorríu abonden estes especies, amás de chopos, omeros y llameres, qu'anque nel so mayor parte presenten un porte arbustivo en dellos sectores adquieren mayor tamañu( sobremanera redolada al molín “del Cucu” y la fábrica de farines). Ente estes especies crecen abondosos artos, majuelos, rosales monteses y sabugos, onde viven una gran variedá d'animales, como peces (truches, gobios, bermejuelas,....), aves (cigüeñes, garces, mierlos,...), mamíferos ( aguarones d'agua, foinos, gatos monteses,....), etc.

Economía local[editar | editar la fonte]

Agricultura, ganadería y artesanía (cestos de blima) son les principales actividaes nel pueblu.

Llugares d'interés[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Sías, Soraya de les. "Estampes del ayeri". En: El Norte de Castiella, 24 de setiembre de 2006

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Villaluenga de la Vega