Vigilio de Trento

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Vigilio de Trento
Vigilio de Trento
Giuseppe Alberti - San Vigilio in estasi.jpg
obispu

Vida
Nacimientu Roma355 [[(Gregorianu)]]
Fallecimientu

Val Rendena Traducir405 [[(Gregorianu)]]

(49/50 años)
Familia
Madre Saint Maxentia
Oficiu
Oficiu sacerdote
Santoral
26 de xunu
Cambiar los datos en Wikidata

Vigilio de Trento (Vigilius Tridentinus) (Roma, 355 - Val Rendena, 405) foi un eclesiásticu romanu, evanxelizador del valle del Adigio y tercer obispu de Trento que sufrió martiriu nel segundu consuláu del xeneral Estilicón. Ye veneráu como santu por diversu confesiones cristianes.

Biografía[editar | editar la fonte]

Yera fíu de Maxencia, y hermanu de Claudiano y Magoriano, que tamién fueron canonizaos. Colos sos padres coló de Roma a Trento, y estudió teoloxía y filosofía en Atenes, onde conoció a Juan Crisóstomo. Foi otra vegada a Roma y volvió a Trento escontra'l 380, onde foi escoyíu obispu en 385, a instancia de los obispos Valeriano de Aquileia y Ambrosio de Milán.

Foi misioneru y pedricó a la rexón del Trentín y el valle del Adigio, hasta'l llagu de Garda, y foi construyendo numberoses ilesies. Unvió a Val di Non y Val di Sole los misioneros Sisinio, Martiriu y Alejandro, que fueron martirizados el 29 de mayu de 397 en Sanzeno, y n'honor de los cualos Vigilio escribió De Martyrio SS. Sisinnii, Martyrii et Alexandri, en dos cartes, una empobinada a Simpliciano, obispu de Milán, y otra a Juan, obispu de Constantinopla. Tamién dirixó a Genadio un tratáu tituláu Xesta sui temporis apud barbaros martyrum.

Mientres pedricaba acompañáu de dellos presbíteros, llegó a Val Rendena y celebró la misa; entós llanzó al ríu Sarca una estatua del dios Saturno, lo que desamarró la roxura de los paganos, que lo atacaron y matar, según la lleenda, a palos. Dellos historiadores piensen que'l martiriu nun ye más qu'una lleenda piadosa.

Veneración[editar | editar la fonte]

El so cuerpu foi soterráu na catedral de Trento, qu'él mesmu fixera edificar. El camín que siguió'l so cuerpu ye'l llamáu Sentiero di San Vigilio o San Vili.

La so fama espublizar por Italia y el so socesor nel obispáu, Eugipio, tituló la catedral trentina nel so honor. Ye unu de los patronos del Trentín i el Alto Adigio, de los mineros y de la archidiócesis de Trento.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Armando Mariña, San Vigilio: vescovo y patronu di Trento, Trento 1975;
  • Réginald Grégoire, L'Anaunia y i suoi martiri. XVI centenariu dei martiri d'Anaunia 397-1997, in "Bibliotheca Civis" 10, 1997;
  • L'immagine di san Vigilio, tra storia y leggenda, Catalogo della mostra tenuta a Trento nel 2000 a cura di Domenica Primerano; Trento 2000;
  • Giuseppe Giachi, San Vigilio martire in Rendena: viaggio attraverso gli affreschi dei Baschenis nella chiesa di Pinzolo, Pinzolo 2005;

Enllaços externs[editar | editar la fonte]