Valdescorriel

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Valdescorriel
Escudo de Valdescorriel.svg
Alministración
PaísBandera d'España España
AutonomíaFlag of Castile and León.svg Castiella y Llión
ProvinciaBandera de Zamora.svg Provincia de Zamora
Tipu entidá conceyu d'España
Alcalde de Valdescorriel Traducir Ana Miriam Paramo Ortego
Códigu postal 49680
Xeografía
Coordenaes 42°01′21″N 5°30′38″W / 42.0225°N 5.5105555555556°W / 42.0225; -5.5105555555556Coordenaes: 42°01′21″N 5°30′38″W / 42.0225°N 5.5105555555556°W / 42.0225; -5.5105555555556
Valdescorriel is located in España
Valdescorriel
Valdescorriel
Valdescorriel (España)
Superficie 27.84 km²
Altitú 736 m
Llenda con Vega de Villalobos, Fuentes de Ropel, Villaquejida Traducir, Matilla de Arzón, San Miguel del Valle y Quintanilla del Molar
Demografía
Población 134 hab. (2018)
Porcentaxe 0.08% de Provincia de Zamora
Densidá 4,81 hab/km²
Cambiar los datos en Wikidata

Valdescorriel ye un conceyu y llocalidá de española de la provincia de Zamora, na comunidá autónoma de Castiella y Llión.[1]

Topónimu[editar | editar la fonte]

El nome de la llocalidá podría venir de les barranqueras qu'escaven les agües nos magres xuntu al ríu Cea, ellí, por Barrancogrande, con más de treinta metros de fondura.

Allugamientu[editar | editar la fonte]

Atópase asitiáu na contorna de Tierra de Campos, a unos 73 km de Zamora, la capital provincial, y 20 km de Benavente.

Historia[editar | editar la fonte]

La presencia humana nel términu foi bien temprana, como lo demuestren los afayos neolíticos de la devesa de Escorriel. Más tarde, los vacceos ocuparon esta zona llevantando los sos poblaos fortificaos n'oteros, como El Castru, na marxe derecha del ríu.[2]

Tres el pasu de los romanos, y l'invasión musulmana de la península, n'integrando Alfonsu III el términu de Valdescorriel nel Reinu de Llión a finales del sieglu IX, la fundación de la llocalidá haber lleváu a cabu'l rei Fernandu I de Llión nel añu 1043.[3]

Darréu, antes de 1148, sábese que'l Monasteriu de Vega concedió fueru propiu a Valdescorriel, magar el testu del mesmu nun llegó hasta los nuesos díes.[4]

Nel sieglu XIV, de resultes de la fame, peste, guerres ya impuestos crecientes, mengua la población y empiecen a abandonase numberosos llugares. Les sumíes ermites de Santa Marta y la Veracruz, podríen ser alcordances d'antiguos despoblados. Al pie de Santo Marta hubo otros dos, La Torre y San Esteban.

Yá nel sieglu XIX, la división territorial d'España en 1833 encuadró a Valdescorriel na provincia de Zamora, dientro de la dientro de la Rexón Lleonesa, que, como toles rexones españoles de la dómina, escarecía de competencies alministratives.[5] Tres la constitución de 1978, esti conceyu pasó a formar parte en 1983 de la comunidá autónoma de Castiella y Llión, en cuantes que pertenecíen a la provincia de Zamora.[6]

Monumento[editar | editar la fonte]

  • Iglesia de San Salvador, na que destaca la so sobeyosa torre, d'estilu mudéxar con forma troncopiramidal. La ilesia caltién un sillar nel ábside onde, al pie de un monograma de Cristu, figura la probable fecha de consagración: “Yera de 1131”. Nel so interior destaquen el so artesonado y el retablu mayor (del sieglu XV). La talla de Santa Marta (sieglu XVII) procede, casi con seguridá, de la ermita sumida del mesmu nome.
  • Molín de la Villa, allugáu a veres del ríu Cea, foi construyíu nel XVIII y abandonáu a mediaos del sieglu XX, cuando lo llevó'l ríu nuna de les sos aveníes. Foi reconstruyíu pa usos culturales.

Demografía[editar | editar la fonte]

Gráfica d'evolución de Valdescorriel ente 1900 y 2017
Fuente Instituto Nacional d'Estadística d'España - Ellaboración gráfica por Wikipedia.

Fiestes[editar | editar la fonte]

Santa Marta, el día 29 de xunetu.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Diputación de Zamora, los nuesos conceyos: Valdescorriel
  2. Adri Palombares: Valdescorriel
  3. San Miguel del Valle: Hestoria
  4. (1985) en Institución Cultural Simancas: La Tierra de Campos occidental: poblamientu, poder y comunidá del sieglu X al XIII (en español), 231. «Nun conocemos el testu del fueru de Valdescorriel, concedíu pol Monasteriu de Vega antes de 1148.»
  5. «Real Decretu de 30 de payares de 1833 sobre la división civil de territoriu español na Península ya islles axacentes en 49 provincies» (español). Gaceta de Madrid.
  6. {{cita web|url=http://www.jcyl.es/web/jcyl/binarios/195/628/ESTATUTU%20DE%20AUTONOMIA.pdf%7Ctítulo =Ley Orgánica 14/2007, de 30 de payares, de reforma del Estatutu d'Autonomía de Castiella y Llión|autor=



Valdescorriel