V1647 Orionis

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
V1647 Orionis
V1647 Orionis
Constelación Orión
Ascensión reuta α 05h 46min 13,14s
Declinación δ -00º 06’ 04,8’’
Distancia 1470 años lluz
Magnitú visual +18,1 a +20,0
Magnitú absoluta +2,9 (bolométrica)
Lluminosidá 5,2 soles
Temperatura 3800 K
Masa 0,8 soles (aprox)
Radiu ≈ 5 soles
Tipu espectral M0

V1647 Orionis (V1647 Ori / IRAS 05436-0007)[1] ye una estrella variable na constelación d'Orión. La so magnitú aparente —en banda K— ye de +9,90. Alcuéntrase a 450 pársecs (1470 años lluz) del Sistema Solar[2] y alluma una nebulosa de reflexón denomada Nebulosa de McNeil.[3]

V1647 Orionis ye una estrella presecuencia principal, inda na fase de contraición previa anterior al empiezu de la fusión nuclear del so hidróxenu. Desaxeradamente nuevu, la so edá envalórase que ye igual o menor de 500.000 d'años nuesu Sol, con una edá de 4600 millones d'años, ye una estrella 9200 vegaes más antigua—. El so tipu espectral ye M0 ± 2 y tien una temperatura efectivo de 3800 K. La so masa más probable ye de 0,8 ± 0,2 mases solares y relluma con una lluminosidá 5,2 vegaes mayor que la del Sol. El so diámetru ye 5 ~vegaes más grande qu'el diámetru solar.[2]

V1647 Orionis ye una variable eruptiva —catalogada como variable FU Orionis[4] qu'entró n'erupción a finales de 2003. Foi entós cuando apaeció la nebulosa de reflexón; la estrella y la nebulosa permanecieron brilloses mientres aprosimao 18 meses enantes d'atenuase rápido nun periodu de seis meses. Anguaño en V1647 Orionis sigue produciéndose acreción de material circumestelar, anque ye casi ópticamente invisible. La so lluminosidá de acreción ye 4 vegaes mayor que la lluminosidá solar y el ritmu de acreción de masa —dientro del periodu d'estudiu, febreru de 2007— ye de 1,0 x 10-6 mases solares per añu. La tasa d'acumuladura de material mientres la esplosión tien de ser considerablemente mayor qu'esti valor.[2]

Referencies[editar | editar la fonte]