Tulsidas

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Tulsidas
Tulsidas stamp.jpg
Vida
Nome completu गोस्वामी तुलसीदास
Nacimientu Gonda, [[ ]] de 1532
Nacionalidá Bandera de India India
Llingua materna Hindi
Fallecimientu

Assi Ghat, [[ ]] de 1623

(90/91 años)
Estudios
Llingües Hindi
Sánscritu
Oficiu
Oficiu poeta y escritor
Trabayos destacaos Ramcharitmanas
Creencies
Relixón hindú
Visnuismu
Cambiar los datos en Wikidata

Gosvāmī Tulsīdās o Tulasī Dāsa o Tulsidas (1532-1623) (en Devanāgarī: तुलसीदास) foi un poeta, filósofu, compositor y autor del Ramacharitamanasa, un poema épicu dedicáu al dios hindú Rāma.

Biografía[editar | editar la fonte]

Tulsidasji nació nel Shraavan Shukla Saptami, Vikrami Samvat en Rajapur, Uttar Pradesh na actual India,[1] mientres el reináu de Humayun.

Encarnación de Valmiki[editar | editar la fonte]

Tulsidas ye vistu como una encarnación de Valmiki. En Bhavishyottar Purana, Lord Shiva diz a Matu Parvati cómo Maharshi Valmiki consiguió l'ayuda de Lord Hanumaan pa cantar ShriRaamKathaa nel idioma vernacular en Kaliyuga. Esta profecía de Lord Shiva materializar nel Shraavan Shukla Saptami, Vikrami Samvat 1554, cuando Maharshi Valmiki nació como Tulsidas:

Cquote1.svg वाल्मीकिस्तुलसीदासः कलौ देवि भविष्यति

रामचन्द्रकथामेतां भाषाबद्धां करिष्यति

—Bhavishyottar Purana, Pratisarga Parva, 4.20Cquote2.svg

Nabhadas, un contemporaneu de Tulsidas y un gran devotu, tamién describe a Tulsidas como una encarnación de Valmiki na so obra Bhaktmaal.

Inclusive la secta Ramanandi (a la que Tulsidas pertenecía) creía firmemente que yera'l mesmu Valmiki quien s'encarnara como Tulsidas nesta Kaliyuga.[2]

Carrera lliteraria[editar | editar la fonte]

Rāmacharitamānasa[editar | editar la fonte]

Ramacharitamanasa, un poema épicu consagráu a Rāma, foi la versión en awadhi del Rāmāyana de Valmiki. Amás del awadhi, atópense otres llingües nel poema, tales como "Bhojpuri", " Brijbhasa" y "l'idioma local del pueblu de Chitrakut". Como munches traducciones del Rāmāyana orixinal en sánscritu, ye lleíu y veneráu con gran reverencies en munches cases hindús en India. Ye un llibru que contién coples en forma de versu denominaes chaupai.

Ye denomináu Tulsi-krita Ramayana y ye bien conocíu ente falantes de hindi hindúes en India. Munchos de los sos versos son proverbios populares nesa rexón. Les frases de Tulsidas pasaron a la fala común y son usaos por millones de falantes d'hindi (ya inclusive por falantes de urdu ensin que los falantes seyan conscientes del so orixe). Los sos dichos nun son solu proverbios: en realidá, la so doctrina forma una fuerte influencia relixosa nel Hinduismu actual; y, magar nun fundó nenguna escuela y nunca foi conocíu como gurú o maestru, ye aceptáu en munches partes como un poeta y un santu, un guía inspiráu y autorizáu en relixón y la conducción de la vida.

Tulsidas declarar a sigo mesmu como siguidor del maestru Narhari Das, de quien lleó na so mocedá per primer vegada'l relatu de les esplotaciones de Rāma que formaríen la tema del Rāmacaritamānasa. Narhari Das foi'l sestu n'ascendencia espiritual de Ramananda, un fundador del Vishnuísmo nel norte d'India, quien ye tamién conocíu polos sos famosos poemes.

Otres obres[editar | editar la fonte]

Amás de Rāmacaritamānasa, Tulsidas ye'l autor de cinco llargos y seis curtios trabayos, la mayoría de les cualos traten sobre la tema de Rāma, les sos obres y devoción:

  1. el Dohavali, consiste en 573 dohas y versos sortha misceláneos;
  2. el Kabitta Ramayan o Kavitavali, #

el Gitavali;

  1. el Krishnavali o Krishna gitavali, una colección de 61 cantares n'honor de Krishna, nel dialectu Kanauji de Hindi: l'autenticidá d'este ye dudosa;
  2. el Vinaya Patrika o Llibru de pidimientos, una serie de himnos y oraciones, de los cualos los primeres 43 tán dirixíos a los dioses menores y el restu (nº 44-279) al mesmu Rāma.

Les sos obres menores inclúin Baravai Ramayana, Janaki Mangal, Ramalala Nahachhu, Ramajna Prashna, Parvati Mangal, Krishna Gitavali, Hanuman Bahuka, Sankata Mochana y Vairagya Sandipini[3] De les pequeñes composiciones, la más interesante ye Vairagya Sandipani, un poema que describe la naturaleza y grandor d'un home santu y la paz verdadera qu'algama.

La obra lliteraria más famosa y lleida de Tulsidas, fora del Ramayana, ye'l Hanuman Chalisa, un poema dedicáu a Hánuman que munchos hindús reciten anguaño como una oración.

Fuentes y manuscritos[editar | editar la fonte]

Na traducción de Growse del Rāmacaritamānasa,[4] va atopase'l testu y traducción de los pasaxes nel Bhagatmala de Nabhaji y el so comentariu, que son l'autoridá orixinal principal pa les tradiciones relatives al poeta. Nabhaji conoció por sigo mesmu a Tulsidas, pero la estrofa n'aponderamientu del poeta nun brinda fechos referentes a la so vida –estos son espuestos na tika o glosa de Priya Das, quien escribió nel añu 1712, y bona parte del material ye llexendariu y pocu fiable. Desafortunadamente, la biografía del poeta, denominada Gosai-charitra, por Benimadhab Das (un siguidor y constante compañeru del Maestru, fináu en 1642) sumió y nun se conoz qu'esista dalguna copia.

Na introducción a la edición del Ramayanapor Nagri Pracharni Sabha, axúntense tolos fechos conocíos de la vida de Tulsi y son aldericaos de manera crítica.[5]

Un manuscritu del Ayodhya-kanda, que se diz ser de mesma mano del poeta, esiste en Rajapur en Banda, el so presuntu llugar de nacencia. Una de les Bala-kanda, fechada en 1661, 19 años enantes de la muerte del poeta, y curioso correxíu, que pertenez supuestamente al mesmu Tulsidas, alcuéntrase en Ayodhya. Coles mesmes, sostiense qu'otru autógrafu foi calteníu en Maliabad en Benarés. Una traducción del conxuntu al inglés foi realizada por F. S. Growse, del Serviciu Civil Indiu (5.ª edición, Cawnpore, Kanpur, 1891).

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Biografía de Goswami Tulsidas, por Swami Sivananda en Divine Life Society.
  2. Esquites publicáu por Shri Tulsi Peeth, Chitrakoot
  3. Tulsidas
  4. El Rámáyana de Tulsi Dás
  5. Pa una esposición de la so posición relixosa y llugar na relixón popular del norte d'India, vease'l documentu de Dr. Grierson nel Journal of the Royal Asiatic Society, xunetu de 1903, pp. 447-466.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Tulsidas