Tránsitu (astronomía)

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Tránsitu de Venus delantre del Sol (8 de xunu de 2004).
Esquema d'una estrella binaria eclipsante, amosando la curva de lluz reparada que producen los tránsitos del componente menor.

El tránsitu astronómicu ye un fenómenu mientres el cual un astru pasa per delantre d'otru más grande, bloquiando en cierta midida la so visión. El tipu de tránsitu más conocíu, pola so espectacularidá, ye l'eclís solar, nel que ye la Lluna la que cubre la vista del Sol.

Los llamaos tránsitos planetarios son aquellos qu'asoceden ente un planeta del sistema solar y el Sol. Dende la Tierra son visibles los d'aquellos planetes que nos precieden (planetes interiores), esto ye, Mercuriu y Venus. Estos tránsitos son d'estrema importancia yá que ayudaron a calcular les dimensiones del sistema solar, ente elles la unidá astronómica. El primer astrónomu que se dio cuenta de les posibilidaes d'estes observaciones foi Edmund Halley (1656-1742).

Tamién los satélites efectúen tránsitos sobre'l discu del planeta. Son bien conocíos los tránsitos de los satélites de Xúpiter sobre'l discu del planeta, o de les sos solombres. Amás de los satélites galileanos, solo la solombra de Titán ye lo suficientemente grande pa ser reparada sobre la superficie de Saturno pola mayoría de los telescopios.

N'agostu de 2006, un grupu de científicos d'Estaos Xuníos llograron realizar una imaxe compuesta en #tres #longitud d'onda del infrarroxu cercanu, cola cámara avanzada ACS del telescopiu espacial Hubble, d'un tránsitu del satélite de Urano Ariel, que pasa xuntu cola so solombra pol discu de Urano, percima de les verde-azulaes nubes altes de Urano. Esti tránsitu d'un satélite travesando la esfera de Urano, y la so solombra acompañándolo, enxamás se vio antes y produzse cada 48 años.

Busca de planetes estrasolares[editar | editar la fonte]

El métodu del tránsitu ye'l más emplegáu anguaño na busca de planetes estrasolares. Les misiones Corot (2006) de la ESA, y Kepler (2009) de la NASA, punxeron n'órbita satélites con sensores fotométricos del tipu CCD desaxeradamente sensibles, colos que s'espera pescudar el númberu de planetes esistentes na galaxa, según atopar planetes del tamañu y órbita de la Tierra pa finales de 2012.[1]

Vease tamién[editar | editar la fonte]

  • Tránsitu de Mercuriu
  • Tránsitu de Venus
  • Corot (misión)
  • Kepler (satélite)
  • Variación de tiempu de tránsitu

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Kepler: NASA’s First Mission Capable of Finding Earth-Size Planets» (inglés). Consultáu'l 7 de marzo de 2009.