Thrash metal

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar

Plantía:Ficha de xéneru musical

El thrash metal ye un subxéneru del heavy metal que se caracteriza xeneralmente polos sos ritmos similares al speed metal y el hardcore punk na agresividá y contundencia. Los cantares del xéneru suelen utilizar percusión rápida y un baxu rexistru de riffs de guitarra, que suelen ser asina mesmu rabiones y cortantes. Les lletres de los cantares de thrash metal de cutiu enfréntense colos problemes sociales, en munches ocasiones con un llinguaxe directu y de denuncia. Foi unu de los primeros subxéneros del heavy metal n'apaecer, y la so influencia nesti estilu foi y sigue siendo bien grande. D'esta forma, el thrash metal ye la base y la mayor influencia nel metal estremu, onde s'inclúi principalmente al death metal y el black metal; amás de ser una importante influencia (xuntu col speed metal) nel power metal, magar esti estilu llevó la música per un camín más melódicu. Tamién el xéneru influyó nel metalcore, esto demostrar bandes como Trivium , Unearth o Chimaira como dalgunos de los exemplos más populares. Cabo resaltar la importancia na creación y evolución del xéneru de les bandes primixenies meyor conocíes como Los cuatro grandes del thrash metal, que son consideraes les más representatives y nun orde fundacional.

Traces musicales[editar | editar la fonte]

El thrash metal polo xeneral caracterízase pol usu de tempos rápidos, riffs de guitarra más agresivos y con un mayor usu de palm mute, solos bastante rápidos pero con munches notes qu'escapen a la tonalidá, dándo-y un soníu característicu, soníos de baxu bastante pronunciaos heredaos de la NWOBHM. Daqué bien especial nel estilu ye la batería onde s'alternen pedal y bombu a velocidaes percima de los 180 bpm, ente que tamién se vale del doble pedal o doble bombu y voces agresives pero ensin llegar al estremu d'estilos más pesaos como'l black metal, quiciabes la velocidá rápido y agresivo ta más heredada del hardcore punk sicasí'l thrash adquier más técnica a la d'execución.[1]

La mayoría de los solos de guitarra del thrash reproducir a gran velocidá, yá que se caractericen pola fragmentación, y les técniques d'usu, tales como sweep picking, fraseo legato, y tapping a dos manos. Los guitarristes del thrash metal son xeneral y dafechu influyíos pola NWOBHM.

Velocidá, ritmu y los cambeos de tiempu tamién definen el thrash metal. El thrash tiende a tener una sensación d'aceleración que puede ser debíu en gran parte al so estilu de batería agresiva, combinación ente la batería de la NWOBHM y el hardcore punk. Por casu, les bateríes de thrash suelen utilizar dos bombos, o un doble pedal, col fin de crear un soníu bastante crudu, aceleráu y potente.

Pa caltenese al día colos demás preseos, munchos baxistes de thrash suelen utilizar una escayu. Sicasí, dellos destacaos baxistes de thrash metal utilicen los sos deos, como Frank Bellu, Greg Christian, Robert Trujillo, Jack Gibson, Steve DiGiorgio y Cliff Burton. Dellos baxistes usen un tonu baxu aburuyáu, un enfoque popularizáu por Lemmy de Motörhead, Tom Araya (Slayer), David Ellefson (Megadeth), Cliff Burton y Jason Newsted (Metallica), ente otros.

Les lletres de los cantares de thrash metal inclúin l'aislamientu, la corrupción, la inxusticia, l'adicción, el suicidiu, la muerte, l'asesinatu, la guerra, y otros males qu'aflixen a la persona y la sociedá, incluyendo mutilaciones y otros horrores n'exemplos más estremos. L'humor y l'ironía dacuando pueden atopase, pero son llindaos, y son la esceición y non la riegla. La gran mayoría de les bandes que remanen estes temes son del estilu crossover thrash.

La Hestoria[editar | editar la fonte]

Orixe ya influencies[editar | editar la fonte]

El grupu Overkill, ye consideráu unu d'el ceadores del thrash metal.

Los oríxenes del thrash metal asitiar a finales de los años 1970 y empiezos de los 80, cuando un grupu de bandes de heavy metal influyíes pola NWOBHM, con bandes como Iron Maiden, Motörhead, Venom, Diamond Head, aumentaron entá más la so velocidá y empezaron a incorporar variantes: thrashcore, amás d'un sentimientu anarquista —similar al del hardcore punk— a la so música.

Los consideraos como creadores d'esta forma de metal son el grupu Metallica col cantar Hit the Lights (contenida nel so maqueta "Power Metal" d'abril de 1982) al cual considérase-y como la primer tema del thrash.

Metallica ye consideráu ceador del thrash metal cola so tema Hit the Lights.

"Stone Cold Crazy" de la banda inglesa Queen, incluyida nel so tercer discu, Sheer Heart Attack de 1974, ye considerada como inflúi del thrash metal. Acordies con los mesmos miembros de la banda, esti cantar de primeres yera más lenta y foi una de los primeros cantares en ser tocada pela banda nos sos entamos. Otramiente, consideróse que la tema "Symptom of the Universe" de Black Sabbath, correspondiente al álbum Sabotage del añu 1975, foi influyente dientro del thrash metal, inclusive siendo versionada per bandes como Sepultura.

Esi mesmu añu, el cantar "Parasite", compuesta por Ace Frehley del álbum Hotter Than Hell del grupu Kiss, tamién amosó tar adelantráu pa la so dómina siendo inmortalizada por Anthrax nel vídeu Live Noize.

Dende los sos entamos, el thrash metal consideróse como la respuesta de los metaleros más duros contra'l metal más comercial de los años 1980, cuantimás les bandes de glam metal como Mötley Crüe, Ratt y Twisted Sister, a les que los grupos underground acusaben de vender el heavy metal a los medios de comunicación masivos solu pa ganar fama y popularidá, razón pola cual llamar posers, hair bands o tamién light metal.

L'añu 1981 ye consideráu como "críticu" pa esti xéneru, pueden apreciase delles idees que s'incorporaríen al thrash metal, incluyendo ente estes el riff del cantar "Saints in Hell" o la estructura del cantar "White Heat, Rede Hot" de la banda inglesa Judas Priest, según la versión en directu de "Tyrant" nel discu de 1979 Unleashed in the East, que ye bien cercana al conceutu de thrash.

La primera maqueta representante del thrash metal podría ser Rede Skies del grupu Metal Church, de finales del añu 1981. Yera una maqueta instrumental que combinaba la velocidá, dellos detalles de power metal y una marcada influencia de los primerizos Iron Maiden. Ensin tescender demasiáu, pocu dempués foi clisada pola maqueta d'ochobre de 1982 Four Hymns.

La primer banda que llegaría a concretar el soníu típicu del estilu foi Metallica, apaeciendo na escena coles maquetes Power Metal n'abril de 1982, siguida por Non Life 'til Leather en xunetu de 1982 y el so primera álbum d'estudiu, Kill 'Em All, en xunetu de 1983. Este ye'l discu qu'asitia les bases del thrash metal; cargáu de velocidá y solos de guitarra arrolladores, crudu, eclécticu y que nun plantegaba compromisos con nada nin con naide yá que yera un xéneru musical desenvolviéndose llibremente. Nel intre fueron influencia decisiva pa bandes como Slayer o Exodus, llevando a dambes a un soníu inda más agresivu.

Megadeth utilizó l'estilu thrash metal y desenvolviólo llargamente nes sos producciones sonores.

Darréu en 1985 la banda Overkill publicó'l so álbum debú, Feel the Fire, y Slayer fixo lo propio col so fundamental EP Haunting the Chapel de 1984, que incluyía'l cantar "Chemical Warfare". Estos fechos llevaron a la formación d'un thrash más escuru y duru, como'l que puede reparase nel discu de Exodus, Bonded by Blood, o'l de Slayer, Hell Awaits, dambos de 1985. Anguaño tamién debutaba Artillery con Fear of Tomorrow, Hyrax con Raging Violence y Megadeth, banda d'el ex-guitarrista de Metallica Dave Mustaine, con Killing Is My Business... And Business Is Good!.[2]

Metallica tamién llanza'l so segundu álbum d'estudiu en 1984, Ride the Lightning, onde sentaba les bases pa la evolución a un estilu más escuru y depuráu, alloñar del primera thrash ruidosu y desprolijo de Kill 'Em All. Pero ye en 1986 cuando'l thrash llegó al so puntu más altu, cuando salieron a la lluz dellos álbumes, por destacar dalgunos; Peace Sells... But Who's Buying?, Reign in Blood, Darkness Descends, Obsessed By Cruelty, Pleasure to Kill, Zombie Attack, Queen of Siam, Game Over, Eternal Devastation y Master of Puppets, aportando a consideráu'l "añu mundial del metal".

Master of Puppets de Metallica ye consideráu'l trabayu más importante del thrash metal polo xeneral pola so influencia y el desenvolvimientu del xéneru.[3] Siendo xuntu con Rust in Peace, Reign In Blood y Spreading The Disease los cuatro álbumes que-y valieron a Metallica, Megadeth, Slayer y Anthrax respectivamente, el llamatu de Los cuatro grandes del thrash metal.

Desenvolvimientu del estilu[editar | editar la fonte]

El thrash desenvolver a finales de los ochenta, influyendo a otros subxéneros y a bandes como Possessed. Possessed ye una de les primeres bandes que desenvolvieron el xéneru musical denomináu death metal y publicaron una maqueta en 1984 con un thrash metal más escuru y underground. Unu de los primeros exemplos d'esti xéneru musical son los clásicos Seven Churches de dicha banda y Bestial Devastation del grupu Sepultura dambos del añu 1985. Tamién d'esi mesmu añu ye'l debú de la banda estandarte del thrash italianu : Bulldozer col so álbum The Day of Wrath. El discu del grupu Watchtower, Energetic Disassembly (1985) punxo nuevos estándares a la composición técnica (que dempués sería llamáu metal progresivu), influyida pol jazz que yá tomaren bandes como Megadeth, que depués foi desenvuelta pol grupu Coroner o bandes de death metal técnicu como Atheist o Cynic, según los trabayos de la década de los 90 del grupu Death.[2] Cabo resaltar tamién la escena de Brasil importante na evolución del xéneru, les bandes más representatives fueron Sepultura, Sarcófagu, Korzus y Expulser.

Tamién esistieron grupos como Dirty Rotten Imbeciles, Suicidal Tendencies y S.O.D. qu'amestaben entá más inflúis hardcore punk al thrash tradicional, creando'l llamáu crossover thrash, que sería una base pa l'apaición del metalcore y del groove metal nos años 90.

Especial atención merez el thrash desenvueltu en Alemaña, abondo rápido y agresivu comparáu con dalgunos de los sos colegues norteamericanos. Bandes como Sodom y Destruction presenten una propuesta bastante escura y malina, que sirviría d'inspiración al posterior black metal; tamién abondo destacaos son los "cerveceros" Tankard y el grupu Kreator, quien colos sos primeros trabayos demostraron cruciar la llinia del thrash metal, metiéndose más a un death metal old school. Tamién vamos destacar del thrash metal alemán a Deathrow un grupu qu'evolucionó a un thrash bien técnicu.

Nel añu 1988 el xéneru taba enchíu con bien de bandes. Esti fechu nun influyó a la de que dellos discos posteriores fueren consideraos "clásicos". Forbidden, un grupu qu'apaeció relativamente tarde na escena de la Bay Area debutó cola aclamada tema "Forbidden Evil". Testament foi tamién una banda bien importante que fixo un debú increíble col so álbum The Legacy nel añu 1987, y los sos álbumes posteriores The New Order y Practice What You Preach consagraron a Testament al grau d'asitiase al llau de los cuatro grandes del thrash metal. Tampoco pueden escaecese apurrir de delles bandes, como Atrophy o Sacred Reich, que magar nun tuvieron tanto ésitu, ayudaron a la escena del momentu.

La banda Vio-lence, por casu, debutó col so aclamáu álbum Eternal Nightmare que tenía tamién una clara influencia del thrash metal. Sadus foi tamién una banda importante, que debutó col so álbum Illusions (Chemical Exposure), que tenía un soníu dafechu distintu al d'otres bandes, yá que combinaba'l thrash metal col death metal y el metal progresivu. Annihilator, una banda canadiense, debutó en 1989 col so álbum Alice in Hell.

De la mesma forma, el xéneru enllenóse igualmente de grupos que nun apurríen nada al soníu del xéneru musical, esto ye, nun lo faíen evolucionar. Nos años 1990 esti fechu y l'apaición del nuevu xéneru musical grunge fixeron que les empreses discográfiques yá nun s'interesaren pola música d'esti xéneru hasta qu'adulces foi casi escaecíu.[2]

Resurdimientu[editar | editar la fonte]

A partir del 2000 el thrash metal empezó a cobrar un pocu de fuerza, dempués del olvidu y descuidu que sufrió na década de los años 1990. Bandes que s'alloñaren del xéneru empezaron a sacar discos de thrash metal como Kreator con Violent Revolution, Sodom con M-16 llanzaos en 2001 o Destruction con All Hell Breaks Loose, llanzáu nel 2000. Apocayá más bandes empezaron a sacar álbumes de thrash metal como Megadeth con Endgame, Death Angel con Killing Season, Exodus con Exhibit B: The Human Condition, Testament con The Formation of Damnation, Overkill con Ironbound, Slayer con Christ Illusion o Anthrax con Worship Music.

Bandes que se dixebraron na década de 1990 axuntáronse, tal ye'l casu de Nuclear Assault, Hirax, Toxik, ente otres. Lo qu'ayudó a un completu resurdimientu del thrash metal, ye un movimientu que dalgunos llamen Revival thrash metal, que ye l'apaición de nueves bandes como Violator, Evile, Warbringer, Kraptor, Municipal Waste, Toxic Holocaust, The Force, Crisix, Angelus Apatrida, Drunked, Havok ente munches otres; na so mayoría éstes quieren alicar el soníu thrash de los años 1980.

Escenes rexonales[editar | editar la fonte]

Al igual que munchos xéneros musicales, el thrash tien les sos propies escenes de base rexonal, caúna de les cualos tien un soníu llixeramente distintu:

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. (en ye). 21 de payares de 2017. http://www.elmostrador.cl/cultura/2017/09/20/presentacion-llibru-massacre-30-anos-de-thrash-metal-en centru cultural-de-espana/. Consultáu el 21 de payares de 2017. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Error de cita: Etiqueta <ref> non válida; nun se conseñó testu pa les referencies nomaes influecias
  3. About.com (ed.): «Best Heavy Metal albums of 1986» (inglés). Consultáu'l 18 de xineru de 2009.


Thrash metal