Theta Persei

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Theta Persei
Theta Persei A/B
Constelación Perseus
Ascensión reuta α 02h 44min 11,99s
Declinación δ +49º 13’ 42,4’’
Distancia 36,6 ± 0,3 años lluz
Magnitú visual +4,12 / +10,06
Magnitú absoluta +3,85 / +9,56
Lluminosidá 2,44 / ? soles
Temperatura 6350 / ? K
Masa 1,25 / 0,43 - 0,51 soles
Radiu 1,3 / ? soles
Tipu espectral F7V / M1.5V
Velocidá radial +25,0 km/s

Theta Persei (θ Per / 13 Persei / HD 16895 / HR 799)[1] ye una estrella binaria na constelación de Perséu. Asitiada a 36,6 años lluz del Sistema Solar, tien magnitú aparente +4,12.

La componente principal del sistema, Theta Persei A (GJ 107 A), ye una nana mariella de tipu espectral F7V con una temperatura efectivo de 6238[2] - 6350 K[3] —el valor varia según la fonte consultada—, aprosimao 520 K cimera a la del Sol. Relluma con una lluminosidá 2,44 vegaes mayor que la lluminosidá solar. La so cercanía al Sistema Solar dexó midir directamente'l so diámetru angular y calcular el so diámetru, resultando ser ésti un 30% mayor qu'el del Sol. Xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada ente 6 y 9 km/s, lo que da llugar a un periodu de rotación inferior a 11 díes.[4] La so masa ye un 25% mayor que la masa solar y tien una edá envalorada de 1150 millones d'años.[3] El so metalicidá, bayura relativa d'elementos más pesaos qu'el hidróxenu, ye comparable a la solar ([Fe/H] = +0,06). Coles mesmes, les bayures relatives d'otros elementos —sodiu, magnesiu, aluminiu, siliciu o azufre— son bien asemeyaos a les atopaes nel Sol.[3]

Theta Persei B (GJ 107 B) ye una nana colorada de tipu espectral M1.5V que la so masa envalorada asitiar ente'l 43%[5] y el 51%[6] de la masa solar. Visualmente a 20,5 segundos d'arcu de la so compañera, la separación media ente dambes estrelles ye llixeramente menor de 250 UA —unes 8 vegaes la distancia qu'hai ente Neptunu y el Sol—, siendo'l periodu orbital de 2720 años. La órbita del sistema ye moderadamente escéntrica (ε = 0,13), polo que dicha separación varia ente 216 y 280 UA. El periastru —mínima distancia ente los dos componentes— tuvo llugar en 1613 y el apoastru va asoceder nel añu 2970. El planu orbital ta inclináu 75º respectu al planu del cielu.[4]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]