The Prodigy

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
The Prodigy
Prodigy-rock-am-ring-2009.jpg
The Prodigy en vivu nel "Rock am Ring", (2009).
Datos xenerales
Orixe Braintree, Essex, Inglaterra, Bandera del Reinu Xuníu GBR
Estáu Activu
Información artística
Xéneru(os) Rave
Techno
Big beat
Jungle
Breakbeat
Electrónica
Rock alternativu
Hardcore techno
Rock electrónicu
Dancie alternativu
Breakbeat hardcore
Periodu d'actividá 1990 - anguaño
Discográfica(es) Ragged Flag
Cooking Vinyl
Mute Records
XL Recordings
Shock Records
Discu Mix Club
Elektra Records
Maverick Records
Warner Bros. Records
Take Me to the Hospital
Beggars Banquet Records
Web
Sitiu web Sitio Oficial
Facebook theprodigyofficial
Twitter the_prodigy
Miembros
Liam Howlett
Keith Flint
Maxim Reality
Jim Davies - Collaboración
Rob Holliday - Collaboración
[editar datos en Wikidata]

The Prodigy ye un grupu británicu de música electrónica, formáu por Liam Howlett (compositor/teclado), Keith Flint (vocalista/baillarín), y Maxim (MC/vocalista). Leeroy Thornhill (baillarín) tamién foi miembru de la banda dende 1990 hasta l'añu 2000. Una vocalista y baillarina llamada Sharky tamién s'acomuñar de volao cola banda nos sos empiezos, esta baillarina actuó con ellos en dellos clubes nocherniegos d'estilu electrónicu. The Prodigy esfrutó d'un gran ésitu comercial a finales de la década de los 90s y empiezos de los 2000s. Y son consideraos pioneros nel xéneru de música electrónica conocida como "big beat". "The Prodigy" evolucionaron y tocaron dellos estilos a lo llargo de la so carrera, siempres estremándose por alzar el so estandarte musical de corte bien enerxéticu , con cantares techno qu'arreyen influencies y actitú punk.

La banda foi creada por Liam Howlett en 1990 en Braintree, Essex, en Londres, Inglaterra. Vendieron más de 25 millones de discos en tol mundu,[1] y ganaron diverses reconocencies ente los que destaquen los Brit Awards, MTV Video Music Awards, Kerrang! Awards, MTV Europe Music Awards y fueron nomaos un par d'ocasiones pa los Grammys. El sellu de la banda ye usar y combinar diversos estilos musicales que tomen estilos como'l rave, hardcore techno, industrial, breakbeat, big beat, metal industrial y punk.

Historia[editar | editar la fonte]

Empiezos LDLGB[editar | editar la fonte]

Formáu en Essex, Inglaterra, empezó la so vida primeramente con un demo de 10 cantares de Liam Howlett, qu'introdució completu nun tecláu secuenciador Roland W-30. XL Recordings tomó'l demo y un álbum inicial de 12" llamáu What Evil Lurks que foi editáu a principios de 1991. El nome de la banda piénsase que foi tomáu del tecláu Moog Prodigy (creáu por Robert Moog).

La primer actuación de la banda foi nel Four Aces en Hackney, Londres. Charly, salió a la vienta seis meses más tarde, y foi un ésitu atayante na escena rave británica del momentu, catapultando, per primer vegada, a la banda a una mayor cantidá de públicu. Dellos críticos llegaron tarde al identificar la publicación de Charly, col so memorable sample d'un anunciu informativu de la televisión gubernamental dirixíu a los neños (Charley Says), como'l cantar que socatró la destrucción final de la escena rave underground, abriendo la puerta a una riada de cantares rave que munchos de los devotos del xéneru consideraben d'inferior calidá, como sería la tema de Urban Hype Trip to Trumpton o'l de Smart Y Sesame's Treet. Tres Charly, llegó bien llueu'l primer álbum de llarga duración de la banda, Experience, llargamente valoráu como unu de los meyores exemplos del xéneru rave enxamás producíu.

Dempués d'esti álbum y los singles que lu acompañaron, The Prodigy alloñar de la reputación de "rave infantil" de la qu'agora renegaben. Cola lexislación "anti-raves" nel horizonte, la escena empezaba a deteriorase. Sicasí, en 1993, Howlett publicó un vinilu etiqueta blanca anónimu'l cual traía grabáu en sí namái'l títulu Earthbound I. L'hipnotismu y la fortaleza d'esti cantar ganó una amplia aprobación de la escena underground. Munchos críticos de la banda quedaron ablucaos cuando ellos finalmente reconocieron responsabilidá pola grabación [ensin referencies]. Esti vinilu etiqueta blanca foi oficialmente publicáu col nome de One Love dempués d'un tiempu esi mesmu añu y xubió a la tabla d'ésitos musicales na posición #8 nel Reinu Xuníu.

En 1994, el segundu álbum de The Prodigy, llamáu Music For The Jilted Generation, amosó un aspeutu más ampliu d'estilu musical. Tonos de pista de baille pesaos abondaron, pero fueron complementaos con más pistes inusuales como'l cantar de conceutu The Narcotic Suite, y enclinos empobinaos pol rock (Their Law, con Pop Will Eat Itself). L'álbum foi nomáu a un Mercury Music Prize. Sicasí,a última hora, Howlett reafitó la so dedicación a la escena de la música rave.

L'ésitu internacional del álbum Music For The Jilted Generation significó que faer una xira de conciertos pol Reinu Xuníu yera una posibilidá vidable nesi momentu. La banda aumentó la so formación col guitarrista Jim Davies(del grupu Pitchshifter) en 1995 pa cantares como Their Law, Break And Enter 95, y delles versiones ya interludios namái tocaos en conciertos. La salida en 1996 del discu Firestarter, con voces per primer vegada por cortesía de Keith Flint, ayudó a la banda a enfusar nos Estaos Xuníos y n'otros mercaos onde la banda nun había entráu, y algamó la primer posición na llista d'ésitos musicales del Reinu Xuníu. Nesi mesmu añu, The Prodigy tamién tituló'l prestixosu festival de Lollapalooza. La banda fixo xires per tol mundu incluyendo Beirut y La Plaza Roja de Moscú.

El tercer álbum de The Prodigy, The Fat of the Land, salió en 1997. Como los sos predecesores, l'álbum representó un finxu del desenvolvimientu de la banda y l'amplia corriente dominante de la escena dancie. Con melodíes simplificaes, sampleado espardíu, y más voces sarcástiques con toque de punk, l'álbum, sicasí, retuvo les cortes desentonantes de güesos y l'estilu susurrante tan idiomáticu de la banda. L'álbum encimentó la posición de la banda como unu de los actos con más ésitu internacionalmente nel xéneru del hard dancie, entrando na tabla d'ésitos musicales del Reinu Xuníu y Estaos Xuníos como númberu unu. El single Breathe(1996), nomáu como best selling, foi tomáu d'esti álbum.

En 2000 Leeroy dexa'l grupu, y en 2004 Liam Howlett saca otru discu: "Always Outnumbered, Never Outgunned", que nun inclúi'l single "Baby's got a temper" que saliera a la vienta un tiempu tras. Esti últimu discu de Prodigy nun cunta cola participación directa de Keith nin de Maxim Reality, pero evolucionando musicalmente y demostrando que sigue siendo un innovador.

El tríu sigue de xira pel mundu, sofitáu por guitarra y batería, faciendo conciertos d'auténticu rock con tintes de punk y bases electróniques.

Discutiniu de "Smack My Bitch Up" (EE.XX.)[editar | editar la fonte]

Maxim Reality on the "Invaders Must Die" German tour 2009.

La banda The Prodigy taba siendo bien emitida n'estaciones de radiu de rock cola so pista, "Smack My Bitch Up", y taben recibiendo una crítica bien negativa por dicha cantar. Time-Warner, la empresa discográfica del grupu, sentía la tensión de la National Organization for Women (NOW) sobre la pista. Anque la lletra ye escasa y repetitiva (en toa'l cantar, la lletra ye "Change my pitch up, smack my bitch up" (Xube'l mio afinación, azota a la mio perra), NOW declaró que la lletra yera "...un peligrosu y ofensivu mensaxe sofitando la violencia contra les muyeres". Howlett respondió a los ataques declarando que la lletra del cantar taba siendo malinterpretada: (el cantar significa) "...faciendo cualquier cosa intensamente, como tando en directu - diendo a una enerxía estremo y maniaco". El grupu nun escribió la lletra, pero copiar de la clásica pista de Ultramagnetic MCs' "Give The Drummer Some" que tamién apaez en Dirtchamber Sessions (tamién copiara otru cantar de Ultramagnetic MCs "Critical Beatdown" nel so previu single "Out of Space").[2] Delles estaciones de radiu defendieron el cantar, anque namái la poníen de nueche. El video clip (empobináu por Jonas Åkerlund) yera'l puntu de vista en primer persona de daquién saliendo de marcha, tomando grandes cantidaes de alcohol, cocaína y heroína (el video qu'amosaben en televisión omite la escena en que s'inyecta dicha droga), metiéndose n'engarradielles con homes, abusando de muyeres y recoyendo una prostituta. Nel vídeu la cámara amuesa los efectos en primer persona de la combinación de diches drogues. A la fin del vídeu la cámara xube a un espeyu, revelando que la persona ye una muyer y poniendo asina de manifiestu los prexuicios del espectador. Dalgunos cunten que el fechu de que se vea como muyer a la fin del vídeu ye parte d'una allucinación productu de les drogues; lo cual ye aldericáu. MTV namái lo tresmitía ente la 1 y les 5am por que la audiencia madura pudiera ver les revolucionaries imáxenes. El direutor inspirar pal vídeu nuna nueche saliendo y enfilándose en Copenhague.

Wal-mart y Kmart más tarde anunciaron que quitaríen The Fat of the Land de les sos estanteríes. Anque'l LP tuviera nes sos estanteríes mientres 20 selmanes, los dos supermercaos consideraron la campaña de marketing del nuevu single ofensivu.

En mediaos del 2002, la versión ensin censurar del video clip tresmitir en MTV2 como parte d'un especial ranking de los videoclips más revesosos retresmitíos por MTV. Esti especial se transimitió pela nueche pol conteníu de "Smack My Bitch Up" y otros videoclips nel ranking. Esti vídeu en particular foi consideráu'l "Vídeu Más Revesosu" de MTV y apaeció como'l #1 del ranking.

Trabayos posteriores[editar | editar la fonte]

En 1999 llanzóse Dirtchamber Sessions Volume 1, una sesión de Howlett como DJ pa la británica Radio 1.

En 2002, dempués d'un descansu tres la xira y les grabaciones, llanzaron el single "Baby's Got a Temper" que foi una decepción pa la crítica. El cantar foi escrita por Keith Flint y producida por Howlett. De nuevu'l discutiniu envolubró'l nuevu trabayu por referencies a "actos sexuales non consentir" y pol so tibieza na tema de les drogues. Sicasí, esi mesmu añu, la Q magacín añedía a The Prodigy a la so llista "50 bandes pa ver antes de morrer"

El cuartu álbum d'estudiu, Always Outnumbered, Never Outgunned, foi llanzáu'l 23 d'agostu de 2004. El single esperimental "Memphis Bells" foi llanzáu n'edición llindada y foi siguíu por "Girls" nun llanzamientu convencional. La versión estauxunidense del álbum contenía un bonus track; un remix the "girls" llamáu "more girls".

5.000 copies de "Memphis Bells" fueron vendíes per internet. Caúna yera una combinación de diseñu instrumental, rítmicu y opciones melódiques, de les que 39.600 (d'un total de 660.000) taben disponibles. Cinco entemeces fueron vendíes en tres formatos distintos, WAV, dos en MP3, y unu en 5.1 DTS surround sound y toos ellos ensin derechos d'autor. L'esperimentu foi un ésitu y a pesar de los problemes d'el servidores pa soportar la demanda les 5.000 copies fueron vendíes en 36 hores.

En 2005 llanzaron una escoyeta, Their Law: The Singles 1990-2005, de la que surdió un single remix de los cantares "Out of Space" (the "Audiu Bullys Remix") y "Voodoo People" (the "Pendulum Remix"). Darréu llanzaron un vídeu musical que foi añedíu al DVD del llanzamientu. Nel video Sharky, l'únicu miembru femenín del grupu, apaez corriendo y ganando una carrera.

Los sos trabayos fueron utilizaos en munchos programes de televisión, películes y videoxuegos. El videoxuegu Need for Speed: Most Wanted contenía'l cantar "You'll Be under My Wheels", que tamién foi utilizáu en publicidá por BMW y nos creitos finales de The Fast and the Furious: Tokyo Drift. Del álbum Fat of Land el cantar "Firestarter" apaez nel videoxuegu Wipeout 2097 en versión instrumental, ente que "Mindfields" apaez en Matrix y el cantar "Funky Shit" ye usada pa la escena final y los creitos de Event Horizon.El cantar "First Warning" apaez nel videoxuegu "Need For Speed: Undercover". Los cantares "Voodoo People" y "One love" apaecen na banda sonora de "Hackers" y nes películes franceses "Wasabi" y "Dobermann". "Firestarter" fai apaición nun episodiu de la serie "Numb3rs",concretamente'l llamáu "Scorched". Dichu tema tamién ye utilizáu pol equipu de la NBA Phoenix Suns a la so entrada nel US Airways Center. En 2006, "Spitfire" de Always Outnumbered, Never Outgunned apaecieron na escena d'apertura de "Les Vegues" na cadena NBC n'EEXX. El cantar "Breathe" foi usada nun vídeu llamáu "Sorry". La película "Los Angeles de Charlie" faen usu tamién de la polémica tema "Breathe".

Discografía[editar | editar la fonte]

The Prodigy at Leipzig - Arena 2005: Keith Flint, Jim Davies

Álbumes d'estudiu[editar | editar la fonte]

Álbumes en directu[editar | editar la fonte]

EP[editar | editar la fonte]

Compilaciones[editar | editar la fonte]

Senciellos[editar | editar la fonte]

Temes inédites[editar | editar la fonte]

Gabba (1994), Trigger (2001), Nuclear (2001), Little Goblin (2001), Dust Yo'Self (2002), Night Boat To Cairo (2002), Warning (2004-2008), Heatwave Hurricane (2005), Dead Ken Beats (2006-2008), War (2007), Shadow of the Devil (3 different versions, 2007), Mescaline/Unstoppable (2008), Beat 55 (2008).

Intereses[editar | editar la fonte]

  • En 1995 el videoxuegu Wipeout "One Love (Edit)" (from Music for the Jilted Generation, 1994) foi parte de la banda sonora al igual que 1996 tamién tuvo presente en Wipeout XL con "Firestarter (Instrumental)".

El cantante Keith Flint ye un fan absolutu de les motocicletes y del campeonatu de MOTOGP. Tanto ye asina, que tien el so propiu equipu de carreres llamáu Team Traction Control.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «The Prodigy: Electronic Punks 1988–1994 [Paperback]». Amazon.com. Consultáu'l 30 de setiembre de 2011.
  2. Liner notes from Out Of Space single and Experience álbum.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]











The Prodigy