Tasmannia lanceolata

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Tasmannia lanceolata
Commons-emblem-notice.svg
 
Tasmannia lanceolata
Tasmannia lanceolata.jpg
Tasmannia insipida en Parque Nacional Budderoo, Australia
Clasificación científica
Reinu: Plantae
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Canellales
Familia: Winteraceae
Xéneru: Tasmannia
Especie: T. lanceolata
(Poir.) A.C.Sm.
[editar datos en Wikidata]

Tasmannia lanceolata, ye una especie de parrotal perteneciente a la familia Winteraceae nativa d'Australia.[1]

Fueyes y frutos
Vista de la planta

Descripción[editar | editar la fonte]

Ye un parrotal qu'algama un tamañu de 2 m d'altor. Les fueyes son llanceolaes a angostu-elíptiques o oblanceolaes, xeneralmente de 5-8 cm de llargu, y 7.20 mm d'anchu, glabres, los dos superficies verdes, pero un pocu más pálida na superficie inferior, con venes secundaries formando ángulos col nerviu mediu, pocu peciolaes. Los 4 pétalos na so mayoría de 3-5 mm de llargu, de color blancu. Les flores femenines na so mayoría con 1, escasamente 2 o 3, carpelos sésiles. Ek frutu en forma de bayes ± globoses, de 5 mm de diámetru. Purpúreo, sésiles y solitaries polo xeneral nel pedúnculu de 7-15 mm de llargu.

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Crez nos montes d'ocalitos y el monte templáu húmedu n'Australia.[2]

Usos[editar | editar la fonte]

Polygodial foi indentificáu como un principiu activu primariu de Tasmannia lanceolata, y tamién el responsable del so sabor picante.

Les fueyes y el frutu úsense como especia, xeneralmente seca. Usóse como sutituto de la pimienta en tiempos de la colonia.[3] Anguaño popularizóse como condimento. Puede añedir al curry, quesos y bébores alcohóliques. Esportar a Xapón pa dar sabor al wasabi. Les bagues son duces de primeres con un sabor picante.[4] Les bagues seques de Tasmannia lanceolata y les fueyes tienen una fuerte actividá antimicrobiana contra'l deterioru d'alimentos. Tamién tien gran actividá antiosidante.[5] Cultívase en plantíos pa usu comercial, el safrol considérase un antiosidante.[6]

Utilizáu na medicina colonial como un sustitutu de Drimys winteri,[3] un estomacal . Tamién foi utilizáu pal tratamientu del escorbutu.[7] Tamién puede ser utilizáu como venenu pa peces.[4]

Cultivu[editar | editar la fonte]

Puede cultivase como planta de xardín, les sos bagues atraen a les aves,[8] Currawongs tán ente los que s'alimenten d'elles.[4] Puede arrobinase por estaques o granes, y puede crecer nun suelu ácidu con bon drenaxe y con daqué de solombra, pero ye sensible a la Phytophthora cinnamomi.[4]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Tasmannia lanceolata describióse por (Poir.) A.C.Sm. y espublizóse en Taxon 18: 287 287, nel añu 1969.[9]

Sinonimia
  • Drimys aromatica (R. Br. ex DC.) F. Muell.
  • Drimys lanceolata (Poir.) Baill.
  • Tasmannia aromatica R. Br. ex DC.
  • Winterana lanceolata Poir. basónimu[10]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Tasmannia insipida, NSW Flora Online [1]
  2. Tasmannia lanceolata en PlantNet
  3. 3,0 3,1 Maiden, J.H., The Useful Native Plants of Australia, Turner & Henderson, Sydney, 1889
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 «Tasmannia lanceolata». Department of Primary Industries, Parks, Water and Environment website. Tasmanian Government. Consultáu'l 13 d'agostu de 2009.
  5. Zhao, J., Agboola, S., Functional Properties of Australian Bushfoods - A Report for the Rural Industries Research and Development Corporation, 2007, RIRDC Publication Non 07/030[2]
  6. Menary, R.C., Drager, V.A., Garland, S.A., Tasmannia lanceolata - Developing a New Commercial Flavour Product, Rural Industries and Development Corporation, 1999.
  7. Ewart, A.J., Flora of Victoria, Melbourne University Press, Melbourne, 1930.
  8. «Fact Sheet: PLANT DIARY: Tasmannia lanceolata». Gardening Australia Website. Australian Broadcasting Corporation (2002, April 5th). Consultáu'l 12 d'agostu de 2009.
  9. Tasmannia lanceolata en Trópicos
  10. Tasmannia lanceolata en PlantList

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]