Tadorna ferruginea

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Commons-emblem-notice.svg
 
Tarru canelu
A couple of Tadorna ferruginea.jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Anseriformes
Familia: Anatidae
Subfamilia: Tadorninae
Xéneru: Tadorna
Especie: T. ferruginea
(Pallas, 1764)
Sinonimia
Casarca ferruginea
Anas ferruginea
Casarca rutila
[editar datos en Wikidata]

El tarru canelu[2] (Tadorna ferruginea) ye una especie d'ave anseriforme de la familia Anatidae mesma de Eurasia y el norte de África.

Descripción[editar | editar la fonte]

Pareya de machos en Polonia.
Exemplar en vuelu en Bengala Occidental, India.

El tarru canelu ye una anátida con un porte entemediu ente coríu y gansu. Mide ente 58 y 70 cm de llargu y tien un valumbu alar de 110 a 135 cm. El plumaxe ye principalmente de color castañu anaranxáu, más claru na cabeza y el pescuezu. Les coberteras de les nales son blanques y les plumes de vuelu son negres, al igual que la cola. El picu y les pates son coritos. Dambos sexos son bien similares, pero pueden estremase porque los machos tienen una llista negra a manera de collar na parte inferior del pescuezu, más prominente na dómina de cría braniza, y les femes suelen tener un llurdiu blancu na cara. Les llamaes del tarru canelu consisten en gazníos altos.

Taxonomía y etimoloxía[editar | editar la fonte]

El tarru canelu foi descritu científicamente pol zoólogu alemán Peter Simon Pallas en 1764,[3] col nome de Anas ferruginea, qu'en llatín significa «coríu aferruñáu», en referencia a'l color del so plumaxe. Darréu foi treslladáu al xéneru Tadorna, creáu por Heinrich Boie en 1822.[3] Ye una especie monotípica, esto ye, nun se reconocen subespecies estremaes.[4]

El nome del so xéneru, Tadorna, procede del términu celta tadorne que significa «coríu enllordiáu».[5] El so nome específicu, ferruginea, ye la forma femenina de la palabra llatina ferrugineus que significa «aferruñáu».[6]

Distribución[editar | editar la fonte]

Ye un coríu migratoriu que cría en llatitúes templaes de Asia, la Europa oriental y el norte d'África y migra al sur d'Asia y el valle del Nilo pa pasar l'iviernu, anque esisten poblaciones sedentaries nel norte d'África, Oriente próximu, Asia Central y Etiopía. Nel pasáu yera un invernante regular nes marismas del sur de España, pero na actualidá namái apaecen dellos individuos divagantes.[7]

Suel atopase en llagunes, ríos y banzaos, evitando les agües costeres y aquelles con vexetación acuática alta y trupa.[1]

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Machu coles sos críes.

Na dómina de cría suel atopase en pareyes esvalixaes, ente que fora de la dómina de reproducción rexuntar en pequenes bandaes.

Ye una especie omnívora que s'alimenta de biltos de yerba, granes, insectos, moluscos, crustáceos, merucos, cucharapes y pequenos pexes.

Suel añerar en depresiones nel suelu llueñe de l'agua. Tamién puede añerar en sitios altos, como ribayos predresos, turries arenoses y en buecos de los árboles, y utilizar les llurigues escavaes por otros animales.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 BirdLife International (2012). «Tadorna ferruginea» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2014.3. Consultáu'l 3 de marzu de 2015.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (1994). «Nomes en castellanu de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Primera parte: Struthioniformes-Anseriformes)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 41 (1):  pp. 79-89. ISSN 0570-7358. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_41_1_primero.pdf. Consultáu 'l 6 de xineru de 2013. 
  3. 3,0 3,1 Peterson, A. P. Zoonomen. Zoological Nomenclature Resource - Anseriformes
  4. Frank Gill y David Donsker. Screamers, ducks, geese & swans. IOC World Bird List versión 5.1.
  5. (2005) Ducks, Geese, and Swans. Oxford University Press, 420. ISBN 0-19-861008-4.
  6. Aferruñáu en Diccionariu universal español-llatinu (1822) de Manuel de Valbuena.
  7. Y. de Juana y J.M. Varela (2000). Guía de les aves d'España, península, Baleares y Canaries. Lynx Edicions SEO/Birdlife, p. 34. ISBN 8487334261.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Tadorna ferruginea