Synallaxis courseni

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Synallaxis courseni
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Pijuí de Apurímac
Synallaxis courseni - Apurímac Spinetail; Abancay, Apurímac, Perú.jpg
Estáu de caltenimientu
Vulnerable (VU)
Vulnerable (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Furnariidae
Xéneru: Synallaxis
Especie: S. courseni
Blake, 1971
[editar datos en Wikidata]

Synallaxis courseni, tamién denomináu pijuí de Blake[2] ye una especie d'ave paseriforme perteneciente al xéneru Synallaxis qu'integra la familia Furnariidae. Ye endémicu de Perú.

Descripción[editar | editar la fonte]

Mide ente 17 y 18 cm y pesa 15 g. Ye de tamañu medianu, abondo espodáu con una cola llarga, escura y graduada. Frente, face y les partes cimeres hasta les cobertoras cimeres de la cola son gris escuru daqué llavaes de oliváceo, con una pálida llista superciliar pos-ocular. La corona y parte trasera del pescuezo son ablondu escuru. Les nales son ablondes con puntes pardu escuru hasta les remiges. La cola ye pardu tisnáu (con tonos d'ablondu apagaos), bien llarga y graduada, d'apariencia apuntiada y con 10 rectrices. El gargüelu ye corita puerca con plumes marxinales gris pálidu conspícuas. Les partes inferiores son gris escuru uniforme, colos lladrales llevemente llavaos de oliváceo. Los xuveniles tienen la corona y envés pardos, con un llurdiu indistintu nel gargüelu y partes inferiores de pardu maciu llaváu.[3]

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Distribuyir nuna rexón restricta nos Andes centrales peruanos, nos faldeos sureños del Neváu Ampay, norte d'Abancay (Apurímac).[4]
Ye llocalmente común nel sotobosque de cantos de forestas montanas húmedes ente los 2450 y los 3500 msnm.[5] Habita nel mestu enrevesosu de bejucos y bambúes en montes de Podocarpus y carbes axacentes.[1]

Estáu de caltenimientu[editar | editar la fonte]

Foi calificada como “Vulnerable” pol IUCN, por cuenta de que conozse en pocos locales y a que la so pequeña populación total, considerada estable, ye envalorada ente 1000 y 2500 individuos. Si créese que la perturbación y la cayida d'árboles en pequeña escala nel Santuariu nacional de Ampay pue tar causando un amenorgamientu de la población, la especie va poder ser calificada como “En peligru d'estinción” nel futuru. Rexistros n'árees de foresta nublada altamente estazaes y apoderaes pola agricultura indiquen que la especie puede ser tolerante, hasta ciertu grau, a la fragmentación y degradación antropogénica del hábitat.[1]

Amenaces[editar | editar la fonte]

Los árboles de Podocarpus siguen a ser baltaos nel Neváu Ampay. Un gran númberu de persones visiten el santuariu nes fines de selmana y la perturbación ye considerable. El llendo ye otra amenaza, con faciendes de ganáu comunes hasta dientro d'árees protexíes.[1]

Aiciones de caltenimientu[editar | editar la fonte]

Los montes de Podocarpus son protexíos en Abancay, según nel Santuariu nacional de Ampay.[1]

== Comportamientu pórtase igual a Synallaxis azarae anque nun asoceden xuntes, a pesar de les zones de distribución tar próximes. Asocede solitariu o en pares, saltitando na trupa vexetación, usualmente próximu al suelu; casi nunca con bandaes mistes. Son raramente vistos n'abiertu, mesmu cuando cantando.[5]

Alimentación[editar | editar la fonte]

Aliméntase d'inseutos.[1]

Reproducción[editar | editar la fonte]

Adultos en condiciones reproductives foron rexistraos n'avientu y neñones en marzu.[1]

Vocalización[editar | editar la fonte]

El cantar, executáu a intervalos mientres el día, y de cutiu repitíu interminablemente, ye un agudu “kuh-kwiií”. Con menos frecuencia da una serie de notes “kakakakakaka...”.[5]

Sistemática[editar | editar la fonte]

Descripción orixinal[editar | editar la fonte]

La especie S. courseni describióse per primer vegada pol ornitólogu estauxunidense Emmet Reid Blake en 1971 sol mesmu nome científicu; llocalidá tipo «Monte Ampay (Abancay), 2750 m, Apurímac, Perú.»[4]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Dellos autores consideren que forma una superespecie con Synallaxis frontalis y Synallaxis azarae con base en similaridades de plumaxe y vocalización. La bioxeografía, el hábitat y la vocalización suxuren fuertemente que deriva del postreru. Otra propuesta, considerada improbable, suxure qu'esta especie ta emparentada con Synallaxis brachyura. Ye monotípica.[4]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 BirdLife International. «Synallaxis courseni» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2014.2.
  2. Pijuí de Apurímac (Synallaxis courseni) Blake, 1971 en Avibase. Consultáu'l 12 de xineru de 2015.
  3. Lloyd, Huw. 2009. Neotropical Birds Online (T. S. Schulenberg, Editor). Ithaca: Cornell Lab of Ornithology; baxáu de Neotropical Birds Online: Apurimac Spinetail (Synallaxis courseni) en 12 de xineru de 2015.
  4. 4,0 4,1 4,2 Apurimac Spinetail (Synallaxis courseni) en IBC - The Internet Bird Collection. Consultada'l 12 de xineru de 2015.
  5. 5,0 5,1 5,2 Ridgely Robert, Synallaxis courseni, p. 275, en Field guide to the songbirds of South America: the passerines / Robert Ridgely and Guy Tudor. – 1st ed. – (Mildred Wyatt-World series in ornithology). ISBN 978-0-292-71748-0

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]