Sumu

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar

soi ***** y edite esto p'ayudar a wikipedia

Sumu
相撲
Cambiar los datos en Wikidata
El Alvarez espera la so vez pal combate.

El sumu (相撲 sumō?) o llucha sumu ye un tipu de llucha llibre onde dos lluchadores contrincantes o alvarez y gabriel enfrentar nuna área circular. Ye d'orixe xaponés y caltien gran parte de la tradición sintoísta antigua. Ye'l deporte nacional del Xapón.

A pesar de la gran cantidá de rituales sintoístes previos y posteriores a los combates, les riegles en sí son poques y nun son complexes:

  1. El primer lluchador en tocar el suelu con dalguna parte del so cuerpu sacante la planta de los sos pies queda esaniciáu.
  2. El primer lluchador en faer contactu col esterior del círculu de llucha (yá sía colos sos pies o cualesquier otra parte del so cuerpu) queda esaniciáu.
  3. Un lluchador qu'utiliza una técnica illegal o kinjite, como cutir nos güeyos, estrangulaciones, tirar del pelo, puñaes, luxaciones articulares o otres; queda esaniciáu.
  4. Si un lluchador pierde'l mawashi (única vestimienta utilizada mientres un combate de sumu), queda esaniciáu.

Los alcuentros de sumu suelen durar pocos segundos yá que unu d'el lluchadores suel ser emburriáu darréu fuera del círculu. Cada alcuentru ye precedíu por un ritual ceremonial ellaboráu. Los deportistes que practiquen sumu son reconocíos pol so gran tamañu, una y bones la masa corporal ye un factor decisivu nel sumu, polo que la dieta que lleven los sos prauticantes ta diseñada específicamente pa ganar y caltener pesu.[1]

Los rings o cuadriláteros de sumu son conocíos como dohyō. El dohyō ta fechu de magre con sable espardíu sobre la so superficie. Mide ente 34 y 60 cm d'altor. El círculu ye d'aprosimao 4,55 m de diámetru y ta delimitado por una gran lluria de arroz llamada tawara, que ye soterrada nel magre. Nel centru atópense dibuxaes dos línea, les shikiri-sen, onde los rikishi tienen d'asitiase antes d'empezar l'enfrentamientu.

Ye l'únicu deporte polo xeneral que namá puede ser practicáu de manera profesional polos homes; y que ta dafechu prohibíu a les muyeres, por cuenta de que por tradición éstes nun pueden tocar la cortil de práctica o dohyō yá que la so presencia impura puede contaminalo.[2][3][4][5]

Les muyeres namá pueden practicar al sumu en torneos amateur nos que tamién pueden participar homes.[5] Los torneos amateur de sumu son entamaos pola Federación Internacional de Sumu. Sicasí, los torneos amateur de sumu nun son reconocíos como oficiales pola Asociación de Sumu del Xapón.

Hestoria del sumu[editar | editar la fonte]

Oríxenes[editar | editar la fonte]

El sumu empezó siendo l'arte marcial del sumai y entendía numberoses técniques de llanzamientu, luxaciones, estrangulaciones y métodos de cuto pa ser usáu na defensa y l'ataque polos guerreros samurái cuando fuera necesariu. Pero colos años pasó a ser usáu en duelos. Hasta ser reformáu nel deporte actual, que enfatiza los llanzamientos y l'usu de la área de competencia.

Otru documentu sobre l'orixe del sumu ye'l Nihon Shoki o Cróniques del Xapón, escritos nel añu 720. El testu rellata que'l primer combate realizóse l'añu 23 a. C., sol reinu del emperador Suinin. La llucha realizar por pidíu del artesanu Nomi non Sukune pa combatir contra Taima non Kehaya. La llucha duró un tiempu enllargáu, hasta que los golpes mortales de Sukune mancaron mortalmente al so adversariu Kehaya. Sukune conviértese asina nel gran vencedor y va pasar a la posteridá como'l "padre del sumu".

Ye solamente nel añu 642, sol reinu de la Emperatriz Kōgyoku, cuando s'atopa un documentu históricamente identificáu. La Emperatriz quixo, al traviés de los combates de sumu, distrayer al so invitáu, un embaxador del reinu coreanu de Baekje. Nel sieglu VIII'l emperador Shomu mandu a reclutar lluchadores llamaos sumaibito o sumotoris en tol Xapón por que pudieren lluchar nos xardinos del Palaciu Imperial mientres les fiestes llamaes sechie. Estes fiestes yeren entamaes el séptimu día del séptimu mes llunar, n'agostu según el nuesu calendariu actual. Asina l'antiguu combate convertir nuna llucha con costumes o ritos que lu alloñen progresivamente de los sos oríxenes agrarios. Col Emperador Kanmu el combate fíxose añal y esto perduró hasta'l sieglu XII. Hubo, sicasí, un cambéu significativu sol reinu del Emperador Saga, que-y dio al sumu un nivel cercanu al d'un arte marcial, (esto ye al estructurar les técniques de luxaciones, llanzamientos, estrangulaciones, valtamientos, desarmes y golpes) nel sieglu XII, y yera practicáu pola clase guerrera o samurái, xuntu coles artes marciales del jujutsu (llucha), el kenjutsu (esgrima con sable), y munches otres con armes.

Tamién se cree que'l sable, convertir en reglamentaria a partir del sieglu XVI, cuando'l principal dirixente militar o shōgun, Oda Nobunaga entamó un tornéu. Nesta dómina'l lluchadores vistíen taparrabos, en llugar del ríxidu mawashi usáu anguaño. Mientres el periodu Edo, desenvolviéronse la mayoría de les riegles, sanciones y aspeutos del sumu deporte d'anguaño, onde prevalecen les técniques de los llanzamientos, y los valtamientos.

El sumu como deporte, primeramente foi practicáu polos guerreros samurái o guerreros ensin amu o rōnin, los torneos profesionales empezaron nel templu del dios de la guerra Hachiman en 1864. Y lleváronse a cabu nel Ryōgoku Kokugikan dende 1909, sicasí'l Kuramae Kokugikan foi usáu pa realizar los torneos dende la posguerra (1945) hasta 1984.

Los países cercanos al Xapón comparten munches tradiciones culturales, y tamién tienen estilos de lucha cuerpo a cuerpu, o con petrina o vestimienta tradicional que son asemeyaes al sumu. Los exemplos más notables inclúin la llucha mongola, la llucha china o shuai jiao (摔角), y la llucha sireum de Coria.

Na cultura popular[editar | editar la fonte]

El personaxe Y. Honda de la saga Street Fighter ye un lluchador de sumu, campeón nacional que s'enfrenta al so rival Hakan (campeón de la llucha turca o yagli).

Vease tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Sumo