Suillus grevillei

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Commons-emblem-notice.svg
 
Suillus grevillei
Suillus grevillei LC0109.jpg
Estáu de caltenimientu
Non amenazáu
Clasificación científica
Reinu: Fungi
División: Basidiomycota
Clas: Agaricomycetes
Orde: Boletales
Familia: Suillaceae
Xéneru: Suillus
Especie: S. grevillei
(Klotzsch) Singer
Sinonimia
Suillus elegans
Boletus elegans
[editar datos en Wikidata]
Suillus grevillei
Carauterístiques micolóxiques
Symbol question.svg
Convex cap icon.svg 
Flat cap icon.svg 

El sombreru ye convexu

o esplanáu
No gills icon.png 
Láminas: Non aplicable
Ring stipe icon.png 
El pie tien aniellu
Ochre spore print icon.png 
Olive spore print icon.png 
Espores de color ocre
Mycorrhizal ecology icon.png 
La ecoloxía ye micorriza
Edible toxicity icon.png 
Comestibilidá: comestible
[editar datos en Wikidata]

.


Suillus grevillei, conocíu col nome común de boletu elegante,[1] ye un fungu basidiomiceto del orde Boletales, qu'habita preferentemente en montes y plantíos de delles especies d'alerces, colos que forma asociaciones micorrícicas. Puede atopáse-y n'Europa, Norte d'Asia (Siberia), Corea, Xapón, América del Norte, Australia y Nueva Zelanda.[2] El cuerpu granible apruz dende branu a mediaos de seronda. Ye un fungu comestible, anque pocu apreciáu. Al igual que nel restu d'especies del xéneru Suillus, ye recomendable retirar la cutícula mafosa. Denominar col epítetu específicu "grevillei" n'homenaxe al micólogu escocés R. K. Greville.[1][3][4]

Morfoloxía[editar | editar la fonte]

Tien un pie cilíndricu de color mariellu y membranosu, que tien aniellu. El so sombreru ye de color mariellu anaranxáu y tien cierta mafa. Suel tener un diámetru d'unos 3 a 10 centímetros,[1] convexu o hemisféricu na so mocedá y más esplanáu conforme la cogorda avieya. La so carne ye de color mariellu maciu, prieta, de golor llixero y de sabor duce y nidiu. Tien un himenio adnato porosu de color mariellu que col intre del tiempu va escureciendo.[3][4] El so esporada ye de color ocre olivácea.[1]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Grünert, H.; Grünert, R. (1984). Guíes de Naturaleza Blume: Cogordes (t. orixinal:"Pilze"). Blume, 220. ISBN 84-87535-11-9.
  2. Krieglsteiner, G. J.;Gminder, A.; Winterhoff, W. (2000). Die Großpilze Baden-Württembergs (n'alemán). Stuttgart: Verlag Eugen Ulmer. ISBN 3-8001-3531-0.
  3. 3,0 3,1 Asociación Micológica "El Ruco". «Suillus grevillei». Consultáu'l 2 d'agostu de 2009.
  4. 4,0 4,1 La Chiussa, L. (2003). El gran llibru de les cogordes d'España y Europa. Editorial De Vecchi S.A.O., 254. ISBN 84-315-2967-9.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Suillus grevillei