Sporting Clube de Portugal

De Wikipedia
(Redirixío dende Sporting de Portugal)
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Datos xenerales
Fundación 1 de xunetu de 1906 (113 años)
Presidente Bandera de Portugal Bruno de Carvalho
Entrenador Bandera de Portugal Jorge Jesus[1]
Instalaciones
Estadiu Estadiu José Alvalade
Allugamientu Bandera de Portugal Lisboa, Portugal
Capacidá 50.095[2]
Inauguración 6 d'agostu de 2003 (16 años)
Uniforme
Kit left arm sporting1718h.png
Kit body sporting1718h.png
Kit right arm sporting1718h.png
Kit shorts sporting1718h.png
Titular
Kit left arm sporting1718a.png
Kit body sporting1718a.png
Kit right arm sporting1718a.png
Kit shorts sporting1718a.png
Alternativa
Kit left arm sporting1718t.png
Kit body sporting1718t.png
Kit right arm sporting1718t.png
Kit shorts.svg
Tercera
Sitiu web oficial
[editar datos en Wikidata]

El Sporting Clube de Portugal[3] (oficialmente en portugués, Sporting Clube de Portugal) ye un club polideportivu de Portugal fundáu'l 1 de xunetu de 1906. El so equipu de fútbol xuega na Primer División de Portugal y visti camiseta verde y blanca a franxes horizontales, con pantalón negru. El lema del Sporting Clube de Portugal ye esfuerciu, dedicación, devoción y gloria.

A nivel llocal, llogró 18 campeonatos de primer División, amás de 20 ediciones de la Copa de Portugal y 8 Supercopes. Esto asitiar terceru nel historial por detrás de Benfica, con quien apuesta'l Clásicu de Lisboa, y de Porto, l'otru club grande de Portugal.

A nivel internacional, el Sporting de Portugal llogró la Recopa d'Europa 1963/64 y rematáu segundu na Copa de la UEFA 2004/05.

Ye'l primer club con más medayes ganaes polos sos atletes nos Xuegos Olímpicos, y el segundu club con más títulos ganaos en tolos deportes que práutica o que prauticó, por detrás del Fútbol Club Barcelona.[4]

L'academia de Sporting clube de Portugal ye reconocida en tol mundu y considerada una de les meyores canteres del Mundu por munchos espertos.[5][6] Esto consiguir cola meyor rede de ojeadores de Portugal y entrenadores cualificaos na formación de futbolistes.[5] Formáronse xugadores como Cristiano Ronaldo, Ricardo Quaresma, Luís Figo, Paulo Futre y Nani.

Historia[editar | editar la fonte]

Fundación (1902-1930)[editar | editar la fonte]

Fundadores del Sporting.

Sporting Clube de Portugal, tien los sos oríxenes en xunu de 1902, cuando los mozos Francisco da Ponte, Horta Gavazzo y el so hermanu José María decidieron crear el Sport Club de Belas. Esti club, el primer antepasáu del Sporting, xugó namái un partíu y a la fin del branu del añu, eslleióse. Dos años más tarde, la idea de crear un club de fútbol foi restablecíu, y esta vegada, colos hermanos Gavazzo xuníos por José Alvalade y José Stromp, nuevu club, el Campu Grande Football Club, foi fundáu. Xuega los sos partíos na finca del Vizconde de Alvalade, el güelu de José Alvalade, cola sede del club allugáu na casa de Francisco Gavazzo.

Mientres dos años, el club desenvolvió una intensa actividá en dellos deportes, fútbol, tenis y esgrima. El club tamién entamó fiestes y díes de campu. Col tiempu, mientres una comida campestre, el 12 d'abril de 1906, españaron discutinios, una y bones dellos miembros defendieron que'l club namái se centró na organización de picnics y eventos sociales, con otru grupu de defensa de que'l club tien de centrase na práutica de deportes nel so llugar. Dalgún tiempu dempués, José Gavazzo, José Alvalade y otros 17 miembros abandonaron el club, con esta última frase

"Voi tener conmigo al mio güelu y él va dame'l dineru pa faer otru club."[7]

El Sporting mientres una visita a Madrid, España, en 1916.

Como tal, un nuevu club, Campu Grande Sporting Clube, foi fundáu. El Vizconde de Alvalade, que'l so dineru ayudó a financiar el club, foi'l primer presidente del Sporting.[8] José Alvalade, como unu de los principales fundadores, pronunció en nome de sigo mesmu y de los sos compañeros de co-fundadores,

"Queremos qu'esti club sía un gran club, tan grande como'l más grande n'Europa."[9]

Tres meses más tarde, el 1 de xunetu de 1906, António Félix da Costa Júnior suxurió'l nome de Sporting Clube de Portugal, y esta fecha considerar el Sporting día oficial de la so fundación.

L'añu 1907 marcó unos "primeros" pal club, porque Sporting xugó'l primer partíu de fútbol de la so hestoria'l 3 de febreru, que termina nuna derrota por goliada 5-1 contra'l club de tercer división Cruz Negra; inaugura la so primer sede, conocida como "Sítio das Mouras" (los más avanzaos en Portugal nel momentu, fornida con duches, dos pistes de tenis, una pista d'atletismu y un campu de fútbol), el 4 de xunetu; y xugó el primera clásicu de tolos tiempos contra los rivales locales Sport Lisboa e Benfica (entós conocíu como Grupu Sport Lisboa) el 1 d'avientu.[10]

El club tamién llanzó la so primer tarxeta d'informe'l 31 de marzu de 1922, titulada "Boletim do Sporting" (Informe del Sporting), dando les bases pal posterior llamáu "Jornal do Sporting", el diariu oficial del club, qu'inda esiste anguaño.[11]

Primeros años (1931-1959)[editar | editar la fonte]

La Copa de la UEFA Recopa ganada pol Sporting nel Muséu de Mundo Sporting.

Sporting xugó'l so primer partíu de Primeira Lliga (la 1ra división del fútbol portugués) el 20 de xineru de 1935, ganando 0-6 contra'l Académica de Coimbra. Un añu más tarde, en 1936, el club tuvo la so derrota más pesada enxamás consiguida contra'l Fútbol Club Porto, perdiendo 10-1. Sporting, sicasí, tomó la revancha un añu dempués, cuando s'humildaren col mesmu equipu con un resultáu de 9-1. En 1941, so la direición del direutor húngaru József Szabó, el club celebró'l primer títulu de Lliga de la so hestoria.[12]

L'equipu de fútbol tuvo'l so apoxéu mientres los años 1940 y 1950. Foi encabezada por Fernando Peyroteo, José Travassos, Albanu Narcisu Pereira, António Jesus Correia y Manuel Vasques, nun quintetu moteyáu "Los Cinco violinos".[13] Cola ayuda de los violinos, el Sporting ganó siete títulos de lliga n'ocho temporaes ente 1947 y 1954, incluyendo una de cuatro precedentes nuna fila a partir de 1950-1951 d'equí p'arriba. Fernando Peyroteo, el más conocíu de los "violinos", ye consideráu unu de los meyores xugadores portugueses de tolos tiempos.[14][15]

Sporting y l'equipu yugoslavu F. K. Partizan Belgráu fixeron historia'l 4 de setiembre de 1955, ente que xugaron el primer partíu de la UEFA Campeón de la Copa de Clubes. El xugador del Sporting João Martins anotó'l primer gol de la competición, a los 14 minutos. El partíu terminó nun empate 3-3.[16]

Sporting tamién inauguró la so nueva sede, el José Alvalade Stadium, el 10 de xunu de 1956. Esti estadiu foi l'estadiu del club hasta 2003.

Los años d'oru (1960-1995)[editar | editar la fonte]

Hector Yazalde, xugador del Sporting Clube de Portugal, y Bota d'Oru en 1974

Na década del 60, el club ganó la Lliga nes temporaes 1961/62, 1965/66 y 1969/70, ente que se fixo de la Copa de Portugal 1962/63. Esti llogru coperu, dexó-y al club verde y blancu apostar la Recopa d'Europa de la temporada siguiente, que ganaría, en ganando al MTK Budapest FC d'Hungría na final. Esta ye la única vegada qu'un equipu portugués ganó un títulu de la Recopa. L'equipu entró nel concursu de ganar a Atalanta Bergamasca Calciu na fase de clasificación, goliando al club chipriota APOEL Nicosia FC no que foi la mayor victoria nun solu xuegu de competiciones de la UEFA hasta la fecha: 16-1, un récor qu'entá sigue de pies. Na siguiente ronda, perdió 4-1 ante'l Manchester United Football Club en Old Trafford na primer parte, pero fixeron una notable recuperación en casa, ganando 5-0. Nes semifinales, el Sporting esanició a Olympique de Lyon, y na final al MTK Budapest, nuna final de dos rondes pa ganar el so primer títulu européu. El gol de la victoria foi marcáu por João Morais d'un saque d'esquina direutu.[17] Asina, el club de Lisboa llogró'l primer títulu internacional oficial entamáu pola UEFA na so hestoria.

Yá na década del 70, llegaron los campeonatos ligueros de la temporada 1973/74 y 1979/80, amás de los llogros nes Copes de Portugal 1970/71, 1972/73, 1973/74 y 1977/78.

Nel planu internacional, el club llegó a les semifinales de la Copa de Campeones de Copa en 1974, pero perdió ante'l futuru campeón, 1. FC Magdeburg, d'Alemaña del Este. L'entrenador Inglés Malcolm Allison llegó al Sporting en 1981, y so la so direición el club ganó'l doblete (Lliga y la Copa de Portugal), en 1982.[18]

Ente 1983 y 1987 el club nun vivió grandes llogros, pero a pesar d'aquello, hubo dellos puntos destacaos mientres esti tiempu, sobremanera una victoria 7-1 sobre'l Benfica nel Estadiu José Alvalade el 14 d'avientu de 1986.

Tres 5 años ensin títulos, el Sporting ganó de la mano del inglés Keith Burkinshaw la Supercopa de Portugal de 1987, ganando al Benfica na final.

El Sporting llegó a la semifinal de la Copa de la UEFA 1990-91, perdiendo contra'l Inter de Milán.[19]

Depués de dellos años en blancu, na temporada 1994-95 el club leonino volvió llograr la Copa de Portugal, ganando 3 a 1 al Marítimu nel duelu decisivu.

Campeón de Lliga y de Copes depués de dellos años (1999-actualidá)[editar | editar la fonte]

Na Primeira Lliga 1999-2000, depués de 5 años ensin consiguir títulos oficiales, el Sporting -dirixíu pol direutor Augusto Inácio- (un ex xugador de Sporting, que al empiezu de la temporada sustituyó al italianu Giuseppe Materazzi), ganó'l títulu de Lliga na última xornada con una victoria por 4-0 sobre'l Sport Comércio y Salgueiros, terminando una seca de 18 años.[12]

Nel planu internu, el Sporting nun ganó un títulu de lliga dende 2002, pero llogró victories na Copa de Portugal en 2007 y 2008. Amás, dempués de 41 años, Sporting llegó per segunda vegada a una final europea, na final de la Copa de la UEFA de 2005. Xugando nel so propiu terrén, l'equipu, sicasí, perdió 3-1 contra'l club rusu CSKA Moscú. El club casi algamó otra final europea en 2012, pero foi esaniciáu de la competencia pol Athletic Club, nes semifinales de la Lliga Europea de la UEFA 2011-12.[20] Sporting tamién algamó, per primer vegada, la fase d'octavos de final de la Lliga de Campeones de la UEFA, na temporada 2008-09, pero foi vencíu pol Bayern de Múnich, nuna derrota total de 12-1. Esto ye llargamente consideráu como unu de los puntos más humillantes de la hestoria del club.[21]

Amás, años de mala xestión financiera casi conducieron a la desapaición del club. En 2011, el club atropara deldes de más de 276 millones de €.[22] Les resultancies nel terrén de xuegu tamién yeren pésimos, col Sporting terminó séptimu - la so posición más baxa na tabla de la lliga - na Primeira Lliga 2012-13.[23][24] Dempués d'una inmensa presión dende dientro y fora del club, Luís Godinho Lopes, entós presidente del Sporting, arrenunció.[25][26] Bruno de Carvalho foi'l so socesor.[27][28] Con un discursu ambiciosu, les intenciones de Carvalho taben axustando colos bancos, y tamién volver poner a Sporting na sienda de la gloria, ente que "declaró la guerra" a los que conducieron al abilsu a Sporting, y demandalos nos tribunales.[29][30][31]

Con una estructura más estable dientro del club, la Primeira Lliga 2013-14 vio meyores nes resultancies, una y bones el Sporting terminó segundu na tabla, ganando asina l'accesu direutu a la Lliga de Campeones de la UEFA 2014-15, la primer vegada en cinco años que club llegó al nivel cimeru de les competiciones europees.[32][33]

Na temporada 2014-15, el Sporting ganó'l so 16ª Copa de Portugal 2014-15 de manera dramática. L'equipu de Lisboa, dirixíu por Marcu Silva, xugó la final ante'l Sporting Clube de Braga, y dempués d'un desastrosu empiezu, perdieron 0-2 nel primer tiempu y xugó con diez homes tres la espulsión de Cédric Soares. Cola final aparentemente perdida, Islam Slimani dio daqué d'esperanza a los aficionaos, y anotó el 1-2 nos 83 minutos. Nel tiempu de descuentu, Fredy Montero llogró igualar, forzando la prórroga. Sporting n'última instancia, ganó'l partíu 3-1 nos penaltis.[34] Les celebraciones terminaron nuna invasión de campu de José Alvalade polos fanes, una y bones el club tocó plata per primer vegada en siete años.[35][36]

En xunu de 2015, Jorge Jesus xunir a Sporting, yá que, SL Benfica optó por nun anovar el so contratu como entrenador del club, y robló un contratu de trés años. Presentáu como'l nuevu xerente del club el 1 de xunetu, el cambéu de direición interpunxo la rivalidá de los dos clubes de Lisboa a nuevos altores.[37][38] Dellos medios de comunicación portugueses llamaron al eventu O Verão Quente de 2015 "("El branu caliente de 2015").[39] So la direición de Jesús, Sporting ganó la Supercopa de Portugal contra'l Benfica campeón de la Primeira Lliga 2014-15 (1-0).[40]

Estadiu[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Estadiu José Alvalade

El Sporting construyó un nuevu estadiu, Estádio José Alvalade, construyíu pa la Eurocopa 2004. Diseñáu por Tomás Taveira y calificáu pola UEFA de cinco estrelles, calificáu p'apostar finales de los torneos de la UEFA. Orixinalmente taba fechu pa una capacidá de 40,000 aficionaos, pero l'actual ye de 50,095 y l'acústica facer fayadizu pa entamar conciertos. Foi inauguráu'l 6 d'agostu del 2003 nun xuegu ente'l Sporting col Manchester United 3–1. Foi sede de la final de la UEFA Cup nel 2005 ente'l Sporting y el CSKA Moscow, con trunfu del CSKA 3–1.[2]

Foi una de les sedes de la Eurocopa 2004. Xugáronse 5 partíos nel Estádio José Alvalade, unu d'ellos la semi-final ente Portugal 2–1 Holanda.

Sporting xugando contra'l club alemán Schalke 04, nun partíu de la Champions.

Uniforme[editar | editar la fonte]

  • Uniforme titular: Camiseta verde a franxes horizontales blanques, pantalón verde, medies blanques y verdes.
  • Uniforme visitante: Camiseta lila, pantalón lila, medies liles.

Rivalidaes[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Derby da Capital

Muséu[editar | editar la fonte]

El Sporting Clube de Portugal tien más de 16 000 trofeos n'esposición nel so Muséu, asitiáu nel Estadiu José Alvalade.

Xugadores[editar | editar la fonte]

Categoría principal: Categoría:Futbolistes del Sporting de Lisboa

Plantía 2017-18[editar | editar la fonte]

Nᵘ Nac. Posición Xugador Edá Procedencia Porteros
Bandera de Portugal POR Rui Patrício Captain sports.svg 2ᵘ 31 años Divisiones menores
Bandera de Francia POR Romain Salin 35 años Bandera de Francia Y. A. Guingamp
Bandera de Portugal POR Pedro Silva 22 años Divisiones menores
Defenses
Bandera de Uruguái DEF Sebastián Coates 29 años Bandera de Inglaterra Sunderland
Bandera de Portugal DEF Fábio Coentrão 31 años Bandera d'España Real Madrid
Bandera de Portugal DEF André Pintu 30 años Bandera de Portugal Sporting Braga
Bandera de Macedonia del Norte DEF Stefan Ristovski 27 años Bandera d'Italia Spezia Calciu 1906
Bandera de Países Baxos DEF Douglas 31 años Bandera de Turquía Trabzonspor
Bandera de Francia DEF Jérémy Mathieu 36 años Bandera d'España FC Barcelona
Bandera de Portugal DEF Tobias Figueiredo 25 años Divisiones menores
Bandera d'Italia DEF Cristianu Piccini 27 años Bandera d'España Real Betis
Bandera de Ghana DEF Lumor Agbenyenu 23 años Bandera de Portugal Portimonense
Mediocampistes
Bandera de Portugal MED Bruno Fernandes 25 años Bandera d'Italia Sampdoria
Bandera d'Arxentina MED Marcos Acuña 28 años Bandera d'Arxentina Racing Club
Bandera de Brasil MED Bruno César 31 años Bandera de Portugal Estoril
Bandera de Portugal MED William Carvalho 27 años Bandera de Bélxica Cercle Brugge
Bandera d'Arxentina MED Rodrigo Battaglia 28 años Bandera de Portugal Sporting Braga
Bandera de Costa Rica MED Bryan Ruiz 34 años Bandera de Inglaterra Fulham
Bandera de Serbia MED Radosav Petrović 30 años Bandera de Ucraína Dinamo de Kiev
Bandera de Croacia MED Josip El miošić 25 años Bandera de Croacia HNK Rijeka
Bandera de Brasil MED Wendel 22 años Bandera de Brasil Fluminense
Bandera de Portugal MED Iuri Medeiros 25 años Divisiones menores
Bandera de Portugal MED João Palhinha 24 años Divisiones menores
Delanteros
Bandera de Portugal MED Rúben Ribeiro 32 años Bandera de Portugal Rio Ave
Bandera de Portugal DEL Daniel Podence 24 años Divisiones menores
Bandera de Países Baxos DEL Bas Dost 30 años Bandera d'Alemaña Wolfsburgu
Bandera de Colombia DEL Fredy Montero 32 años Bandera de la República Popular China Tianjin Teda
Bandera de Cabu Verde DEL Gelson Martins 24 años Bandera de Portugal Benfica
Bandera de Costa de Marfil DEL Seydou Doumbia 31 años Bandera d'Italia Roma

Altes y baxes 2017-18 (iviernu)[editar | editar la fonte]

Altes
Xugador Posición Procedencia Tipu Costo
Bandera de Ghana Lumor Agbenyenu Defensa Bandera de Portugal Portimonense Trespasu.[41] €2.500.000.[41]
Bandera de Brasil Wendel Mediocampista Bandera de Brasil Fluminense Trespasu.[42] €8.000.000.[42]
Baxes
Xugador Posición Destín Tipu Costo
Bandera d'Arxentina Jonathan Silva Defensa Bandera d'Italia Roma Cesión.[43] [nota 1] €500.000.[43]
Bandera d'Arxentina Alan Ruiz Mediocampista Bandera d'Arxentina Colón Cesión.[45] [nota 2] --
Bandera de Brasil Mattheus Oliveira Mediocampista Bandera de Portugal Vitória de Guimarães Cesión.[46] --
Bandera de Brasil Wallyson Mallmann Mediocampista Bandera de Portugal Vitória de Guimarães Cesión.[47] --
Bandera d'Angola Gelson Dala Delanteru Bandera de Portugal Rio Ave Cesión.[48]
  1. Con obrigación de compra por €5.700.000.[43][44]
  2. Con opción de compra por 7 millones d'euros.

Máximos goliadores[editar | editar la fonte]

# Nome Goles
Bandera de Portugal Fernando Peyroteo 331
Bandera de Portugal Manuel Fernandes 255
Bandera de Portugal Manuel Vasques 221
Bandera de Portugal Manuel Soeiro 204
Bandera de Portugal Rui Jordão 187
Bandera de Brasil Liédson 173
Bandera de Portugal Adolfo Mourão 170
Bandera de Portugal João Martins 166
Bandera de Portugal Jesus Correia 156
10° Bandera de Portugal Albanu 153

Presidentes[editar | editar la fonte]

Llista completa:[49]

  • Alfredo Augusto das Nieves Holtreman (Visconde de Alvalade) (1906–10)
  • Luís Caetano Pereira (1910)
  • José Holtreman Roquette (José Alvalade) (1910–12)
  • Luís Caetano Pereira (1912–13)
  • José da Mota Marques (1913–14)
  • Daniel Queirós do Santos (1914–18)
  • Mário de Lemos Pistacchini (1918)
  • António Nunes Soares Júnior (1918)
  • Mário de Lemos Pistacchini (1918–21)
  • António Nunes Soares Júnior (1921)
  • Manoel Garcia Cárabe (1921–22)
  • Júlio Barreiros Cardoso de Araújo (1922–23)
  • Pedro Sanches Navarro (1923–24)
  • Júlio Barreiros Cardoso de Araújo (1924–25)
  • José Salazar Carreira (1925–26)
  • Pedro Sanches Navarro (1926–27)
  • António Nunes Soares Júnior (1927–28)
  • Joaquim Guerreiro de Oliveira Duarte (1928–29)
  • Eduardo Mário Costa (1929)
  • Álvaro José de Sousa (1929–31)
  • Artur Silva (1931)
  • Álvaro Luís Retamoza Dias (1932)
  • Joaquim Guerreiro de Oliveira Duarte (1932–42)
  • Augusto Amado de Aguilar (1942–43)
  • Prof. Dr. Diogo Alves Furtado (1943)

Entrenadores[editar | editar la fonte]

Artículu principal:

Estadístiques en competiciones Internacionales[editar | editar la fonte]

Tornéu Temp. PJ PG PE PP GF GC Dif. Puntos Meyor Posición
Lliga de Campeones de la UEFA 21 92 26 20 46 118 152 -34 98 Cuartos de Final
Recopa d'Europa 8 40 18 9 13 82 49 +33 63 Campeón
Liga Europa de la UEFA 30 163 77 37 49 255 180 +75 268 Subcampeón
Total 59 295 121 66 108 455 381 +74 429 1 títulu


Actualizáu a la Lliga de Campeones 2017-18.
  • Temp.= Temporaes; PJ= Partíos Xugaos; PG= Partíos Ganaos; PE= Partíos Empataos; PP= Partíos Perdíos; GF= Goles a favor; GC= Goles en contra; Dif.= Diferencia de goles.

Palmarés resumíu[editar | editar la fonte]

Torneos nacionales oficiales (47)[editar | editar la fonte]

Ye'l club que más títulos tien d'esta competición.

Torneos internacionales oficiales (1)[editar | editar la fonte]

Ye'l club portugués que más títulos tien nesta competición.

Torneos amistosos y non oficiales[editar | editar la fonte]

La Copa del Imperiu ye la competición precusora de l'actual Supercopa de Portugal. La Federación Portuguesa de Fútbol nun reconoz como oficial esti tornéu.

"Trofeo Ciudad de Pontevedra (1):" 2002

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Zupo Equisoain, nuevu entrenador del Sporting Clube de Portugal» (20 de xunetu de 2015). Consultáu'l 28 de payares de 2015.
  2. 2,0 2,1 (http://www.sporting.pt/Futebol/Estadiu/estadiu_historia.asp).+Consultáu'l 2 de xunu de 2015.
  3. Plantía:Cita OLE
  4. «Sporting de Portugal, Lleones a la chisba». fifa.com. Consultáu'l 22 de febreru de 2012.
  5. 5,0 5,1 «Academia Sporting Clube de Portugal». Nueva Yera Deportiva (16 de xunetu de 2014). Consultáu'l 2 de xunu de 2015.
  6. El Sporting de Portugal gana la Eurocopa de les canteres. 14/06/12. http://www.marca.com/2012/06/14/futbol/eurocopa_2012/portugal/1339669077.html. Consultáu 'l 2 de xunu de 2015. 
  7. «Featured Areas | Official website of Sporting Clube de Portugal» (en). Consultáu'l 24 de febreru de 2016.
  8. «Resumo | Site oficial do Sporting Clube de Portugal» (portugués). Consultáu'l 25 de febreru de 2016.
  9. «Fundadores | Site oficial do Sporting Clube de Portugal» (portugués). Consultáu'l 25 de febreru de 2016.
  10. (1988) Sporting Clube Portugal – Fotobiografia por Rui Guedes. Publicaçõye Dom Quixote, 7 a 9.
  11. «aniversariojornal.jpg (596×308)» (31 de marzu de 1922). Consultáu'l 6 de marzu de 2016.
  12. 12,0 12,1 «Noticies :: ceroacero.es» (18 de xunu de 2013). Consultáu'l 7 de marzu de 2016.
  13. «O dia em que vos cinco violinos marcaram 12 golos | Maisfutebol.iol.pt | Paixão Pura» (portugués) (16 de febreru de 2015). Consultáu'l 8 de marzu de 2016.
  14. «Cristiano Ronaldo is NOT Portugal's greatest ever player. This man is... - The Sun Dream Team FC» (en). Consultáu'l 8 de marzu de 2016.
  15. «Better than Messi, Pulgue, Muller: How Cristiano Ronaldo's scoring stacks up | FourFourTwo» (en) (19 d'ochobre de 2015). Consultáu'l 8 de marzu de 2016.
  16. José Nuno Pimentel (4 de setiembre de 2015). «When Sporting and Partizan broke new ground - UEFA Champions League - News - UEFA.com» (en). Consultáu'l 11 de marzu de 2016.
  17. «uefa.com - UEFA Cup Winners' Cup - News» (en) (17 d'agostu de 2001). Archiváu dende l'orixinal, el 19 de mayu de 2008. Consultáu'l 21 de marzu de 2016.
  18. «do-futebol-1461321 Malcolm Allison (1927-2010), o treinador que gostava de viver pa lá do futebol - PÚBLICU» (portugués) (16 d'ochobre de 2010). Consultáu'l 21 de marzu de 2016.
  19. «1990/91: Matthäus makes the difference for Inter - UEFA Europa League - News - UEFA.com» (en). Consultáu'l 21 de marzu de 2016.
  20. «-Y: At. Bilbao-Sporting, 3-1 (crónica) | Maisfutebol.iol.pt | Paixão Pura» (portugués) (26 d'abril de 2012). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  21. «Sporting sofre humilhação histórica - JN» (portugués) (11 de marzu de 2009). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  22. «Sporting. Soares Franco pode ser o senhor que se segue na llista das expulsões» (portugués) (27 de xunu de 2015). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  23. Santiago, Eduardo (20 de mayu de 2013). «O pior Sporting de sempre - Primeira amiesta - Futebol - SAPU Desporto» (portugués). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  24. «Paços de Ferreira deixa Sporting a um ponto da zona de despromoção - PÚBLICU» (portugués) (5 de xineru de 2013). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  25. «Godinho Lopes demite-se na terça-feira - Primeira amiesta - Futebol - SAPU Desporto» (portugués) (3 de febreru de 2013). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  26. «Sporting 2013: Guerra y Paz - VAVEL.com» (portugués) (26 d'avientu de 2013). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  27. «Bruno de Carvalho é o novo presidente do Sporting - PÚBLICU» (portugués) (24 de marzu de 2013). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  28. «Expresso | Bruno Carvalho confirmáu presidente do Sporting» (portugués) (26 de marzu de 2013). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  29. ««Vamos devolver a paz ao Sporting» - Primeira amiesta - Futebol - SAPU Desporto» (portugués) (26 de marzu de 2013). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  30. «Bruno de Carvalho ameaça Godinho Lopes com tribunal - PÚBLICU» (portugués) (20 de febreru). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  31. «"O Sporting merecia outros candidatos y eu merecia outros adversários" - PÚBLICU» (portugués) (22 de marzu de 2013). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  32. «Sporting vence Belenenses y garante segundu llugar y acesso direto à "Champions" - JN» (portugués) (19 d'abril de 2014). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  33. «Sporting vence non Restelo y assegura entrada direta na "Champions" (videu)» (portugués) (19 d'abril de 2014). Consultáu'l 27 de marzu de 2016.
  34. «Sporting win dramatic Taça de Portugal final on penalties» (en) (31 de mayu de 2015). Consultáu'l 4 d'abril de 2016.
  35. «Sporting vence Braga nos penalties y conquista a Taça de Portugal - UEFA.com» (pt) (31 de mayu de 2015). Consultáu'l 4 d'abril de 2016.
  36. «Festa de Alvalade termina com invasão de campu - O Jogo» (pt) (31 de mayu de 2015). Consultáu'l 4 d'abril de 2016.
  37. «Jorge Jesus' journey from Benfica to Sporting Lisbon is one of the most controversial moves in football | Daily Mail Online» (en) (9 de xunu de 2015). Consultáu'l 4 d'abril de 2016.
  38. «Expresso | Vos sete espinhos de Jesus» (pt) (1 de xunetu de 2015). Consultáu'l 4 d'abril de 2016.
  39. «Expresso | Votação online: escolha as figures y vos acontecimentos do anu» (pt) (4 d'avientu de 2015). Consultáu'l 7 d'abril de 2016.
  40. «Sporting vence Benfica (1-0) y conquista oitava Supertaça» (pt) (9 d'agostu de 2015). Consultáu'l 7 d'abril de 2016.
  41. 41,0 41,1 «Sporting anuncia Lumor y esplica valores do negócio» (portugués). O Jogo (31 de xineru de 2018). Archiváu dende l'orixinal, el 31 de xineru de 2018. Consultáu'l 31 de xineru de 2018.
  42. 42,0 42,1 «Sporting anuncia contratação de Wendel» (portugués). Globu Esporte. Globu (6 de xineru de 2018). Archiváu dende l'orixinal, el 6 de xineru de 2018. Consultáu'l 6 de xineru de 2018. «(...) A transação xira na casa dos € 8 milhões (...)»
  43. 43,0 43,1 43,2 «Jonathan oficial, Roma esplica a aposta y o Sporting valóresvos» (portugués). O Jogo (31 de xineru de 2018). Archiváu dende l'orixinal, el 31 de xineru de 2018. Consultáu'l 31 de xineru de 2018.
  44. «Jonathan Silva na Roma: Toos vos detalhes do negócio com o Sporting» (portugués). Record (31 de xineru de 2018). Archiváu dende l'orixinal, el 31 de xineru de 2018. Consultáu'l 31 de xineru de 2018.
  45. «Alan Ruiz a caminho do Colón» (portugués). Record (24 de xineru de 2018). Archiváu dende l'orixinal, el 25 de xineru de 2018. Consultáu'l 25 de xineru de 2018.
  46. «Sporting empresta Mattheus Oliveira ao Vitória de Guimarães» (portugués). Rádio y Televisão d'Angola (23 de xineru de 2018). Archiváu dende l'orixinal, el 24 de xineru de 2018. Consultáu'l 24 de xineru de 2018.
  47. «Sporting empresta Wallyson» (portugués). Diário da Região (21 de xineru de 2018). Archiváu dende l'orixinal, el 22 de xineru de 2018. Consultáu'l 22 de xineru de 2018.
  48. «Sporting empresta angolanu Gelson Dala ao Rio Ave arreyé final da dómina» (portugués). Rádio y Televisão de Portugal (4 de xineru de 2018). Archiváu dende l'orixinal, el 9 de xineru de 2018. Consultáu'l 9 de xineru de 2018.
  49. «Gallery of Presidents». Sporting.pt. Consultáu'l 16 de payares de 2012.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Sporting de Lisboa