Solresol

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Sol-resol.png
SolresolFarben.png

Solresol ye una llingua artificial diseñada pol francés François Sudre a partir de 1817. El solresol consiguió una curtia popularidá, algamando'l so máximu cola publicación Grammaire du Solrésol, de Boleslas Gajewski, en 1902. Ta basáu en notes musicales, asina que puede xiblase o tocar con un preséu musical, amás de falar. Dispon namái de siete unidaes mínimes: los siete notes básiques. Esta escasez de fonemas, sicasí, supón una gran versatilidad a la de tresmitir la llingua per medios distintos al convencional. Asina, por casu, el solresol puede escribise de diverses formes siguiendo codificaciones establecíes: nun pentagrama, colos númberos del 1 al 7, coles iniciales de les notes (d, r, m, f, so, l, s), con un alfabetu estenográfico de siete figures simples, colos siete colories del arcu iris. Otros varios sistemes non gráficos como xestos, y códigos de golpecitos, por casu, pueden utilizase.

Al igual qu'asocede con idiomas como'l ro, les pallabres estremar en categoríes de significáu, según la primera sílaba o nota musical. Les pallabres qu'empiecen por 'sol' tienen significaos rellacionaos coles artes y les ciencias; les qu'empiecen por 'solsol', enfermedá y medicina (por casu solresol ye "llinguaxe", ente que solsolredo ye "migraña").

Una carauterística única nel solresol ye que dellos antónimos llógrense diciendo les sílabas, o notes, al aviesu. Asina, fala quier dicir "bonu" o "sabrosu", ente que lafa ye "malu".

Tres un relativu ésitu efímeru, cayó nel olvidu frente a idiomes con mayor ésitu como'l esperantu. A pesar d'esto, entá esiste una pequeña comunidá d'entusiastes[ensin referencies] del solresol partíos pel mundu, y más capaces de comunicase ente sigo per mediu de Internet de lo que fueren nel pasáu.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Solresol