Simone Young

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Simone YoungPicto infobox character.png
Simone Young 2010 - Portrait by Bertold Fabricius.jpg
Vida
Nacimientu

Sydney[1]2  de marzu de 1961

[2] (59 años)
Nacionalidá Bandera de Australia Australia
Estudios
Estudios Conservatoriu de Música de Sydney
Universidá de Sydney
Oficiu
Oficiu direutora d'orquesta, profesora universitariadireutora musical
Emplegadores Hochschule für Musik und Theater Hamburg (es) Traducir
Premios
Xéneru artísticu música clásica
Instrumentu musical Pianu
simoneyoung.com
Cambiar los datos en Wikidata
Simone Young (2010)

Simone Margaret Young AM (2  de marzu de 1961Sydney) ye una direutora d'orquesta australiana. Nació en Sydney, d'ascendencia Irlandesa per parte del so padre y croata del llau de la so madre.[3] Foi educada nel Monte Sant' Angelo Mercy College , nel Norte de Sydney. Estudió composición, pianu y direición d'orquesta nel Conservatoriu de Música de Sydney.

Carrera musical[editar | editar la fonte]

Empezando en 1983, Young trabayó na Ópera d'Australia como repetidora so dellos direutores, incluyendo a Charles Mackerras, Richard Bonynge, Carlo Felice Cillario y Stuart Challender. Young empezó la so carrera como direutora d'ópera nel Sydney Opera House en 1985. En 1986 foi la primer muyer y la persona más nueva en ser nomada direutora residente d'Operar d'Australia. Recibió una beca del Conseyu d'Australia pa estudiar nel estranxeru, y foi nomada Nueva Australiana del Añu.[4] Nos sos primeros años, foi asistente de James Conlon na Ópera de Colonia, y de Daniel Barenboim na Ópera Estatal de Berlín y el Festival de Bayreuth. Dende 1998 hasta 2002, Young foi direutora principal de la Orquesta Filarmónica de Bergen en Noruega.

De 2001 a 2003, Young foi direutora xeneral d'Operar d'Australia en Sydney. El so contratu nun foi anováu dempués de 2003, pol gastu escesivu de les sos idees de programación.[5]

Young fixo la so primer apaición como direutora na Ópera del Estáu de Hamburgo en 1996. En mayu de 2003, foi nomada direutora executiva de la Ópera Estatal de Hamburgo y direutora principal de la Philharmoniker Hamburg, cargos qu'asumió en 2005.[6] En 2006, convertir en profesora de música y teatru na Universidá de Hamburgo. Los críticos de la revista Opernwelt escoyer n'ochobre de 2006 como Dirigentin des Jahres (Direutora del añu). N'avientu de 2011, anuncióse que Young concluyiría los sos contratos cola Ópera Estatal de Hamburgo y la Filarmónica de Hamburgo dempués de la temporada 2014/2015.[7]

Young foi la primer muyer direutora na Ópera Estatal de Viena en 1993. Dirixó la Orquesta Sinfónica de Sydney cuando interpretaron "Deep Sea Dreaming" d'Elena Kats-Chernin na ceremonia d'apertura de los Xuegos Olímpicos de branu 2000 en Sydney.[8] En payares de 2005, foi la primer muyer en dirixir la Filarmónica de Viena.[9]

La so discografía inclúi toles sinfoníes d'Anton Bruckner y el Ciclu del Der Ring des Nibelungen completu de Richard Wagner y ella foi la primer muyer que rexistró cualesquier d'estos ciclos. Tamién grabó'l ciclu completu de les sinfoníes de Brahms.

N'avientu de 2012, foi escoyida como Personalidá Musical del Añu de la revista Limelight.[10]

Nel añu de 2013, Young dirixó'l "canon de Bayreuth" de diez óperes de Wagner nun festival tituláu "Wagner-Wahn" en Hamburgo, xuntu con tres óperes de Giuseppe Verdi de los sos "años de galeres" qu'escasamente s'interpreten - La battaglia di Legnano, I Foscari, I Lombardi alla crociata prima, que'l críticu de la revista Opera consideró los principales eventos destacaos del añu.[11]

En marzu de 2016, Simone Young foi nomada miembru del Conseyu de l'Academia Europea del Teatru Musical.[12]

Discografía escoyida[editar | editar la fonte]

DVD
CD
  • Halévy: La Juive, Vienna State Opera, RCA (2002)
  • Wagner: Tenor Arias, Johan Botha (tenor), Vienna Radio Symphony Orchestra, Oehms Classics (2004)
  • Bürger: Stille der Nacht, Berlin Radio Symphony Orchestra, Toccata Classics (2006)
  • Hindemith: Mathis der Maler, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2007)
  • Britten: Folksong Arrangements, Steve Davislim (tenor), Simone Young (pianu), Melba (2007)
  • Bruckner: Symphony Non. 2, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2007)
  • Verdi: Requiem, Australian Opera and Ballet Orchestra, ABC Classics, (2007)
  • Wagner, Strauss: Transcendent Love: The Passions of Wagner and Strauss, Lisa Gasteen (sopranu), West Australian Symphony Orchestra, ABC Classics (2008)
  • Dean: Brett Dean, Composer and Performer, Brett Dean (viola), cellos of the Sydney Symphony Orchestra, Bis (2008)
  • Wagner: Das Rheingold, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2008)
  • Bruckner: Symphony Non. 3, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2008)
  • Wagner, Verdi, Mozart: Knut Skram, Opera Arias, Knut Skram (baritone), Royal Philharmonic Orchestra, Simax (2008)
  • Wagner: Die Walküre, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2009)
  • Bruckner: Symphony Non. 8, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2009)
  • Brahms: Symphony Non. 1, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2010)
  • Bruckner: Symphony Non. 4 - Romantic (1874 version), Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2010)
  • Strauss: Seduction: Songs by Richard Strauss, Steve Davislim (tenor), Orchestra Victoria, Melba Recordings (2010)
  • Wagner: Siegfried, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2011)
  • Wagner: Götterdämmerung, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2011)
  • Mahler: Symphony Non. 2, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2012)
  • Mahler: Symphony Non. 6, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2012)
  • Brahms: Symphony Non. 2, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2012)
  • Wagner: Der Ring des Nibelungen, box set, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2012)
  • Bruckner: Symphony Non. 0, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2013)
  • Brahms: Symphony Non. 3 & Non. 4, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2013)
  • Bruckner: Study Symphony in F minor, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2014)
  • Bruckner: Symphony Non. 5 in B-flat Major, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2015)
  • Bruckner: Symphony Non. 6, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2015)
  • Bruckner: Symphony Non. 7, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2015)
  • Bruckner: Symphony Non. 9, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2015)
  • Schmidt: The Book with Seven Seals, Philharmoniker Hamburg, NDR Chor, Staatschor Latvija, Oehms Classics (2016)
  • Bruckner: Complete Symphonies, box set, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2016)
  • Brahms: Symphonies Non. 1-4, 3CD set, Philharmoniker Hamburg, Oehms Classics (2017)

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Simone Young: Die Dirigentin: Ein portrat, Ralf Pleger, Hamburgo, Europaische Verlagsanstalt, 2006 (testu n'alemán)

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

Simone Young
  1. Afirmao en: Gemeinsame Normdatei. Data de consulta: 13 avientu 2014. Autor: Biblioteca Nacional d'Alemaña.
  2. URL de la referencia: http://www.allmusic.com/artist/simone-young-mn0002205884.
  3. «Simone Young Australian conductor of Croatian mother and Irish father». Consultáu'l 2018-07-02.
  4. Australian of the Year Awards. https://www.australianoftheyear.org.au/honour-roll/?view=fullView&recipientID=130. Consultáu 'l 2018-07-02. 
  5. Katrina Strickland (27 May 2005). "OA turns corner on debt". The Australian..
  6. John Carmody (16 December 2005). "Sensitive autocrat in a season of content". The Australian..
  7. "Simone Young will 2015 an der Staatsoper aufhören". Hamburger Abendblatt (in German). 8 December 2011..
  8. «Simone Young : Australian Music Centre». Consultáu'l 2018-07-02.
  9. «Simone Young to conduct Vienna Philharmonic - Arts - Entertainment - smh.com.au» (en). Consultáu'l 2018-07-02.
  10. «Limelight - Australia's Classical Music & Arts Magacín» (en-us). Consultáu'l 2018-07-02.
  11. Canning, Hugh. Report from Hamburg. Opera, February 2014, Vol 65 Non 2, p185-7..
  12. «Europäische Musiktheater-Akademie | Conductor Simone Young new Member of the Board» (en-gb). Consultáu'l 2018-07-02.