Silabariu chipro-minoicu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Tablilla chipro-minoica d'Enkomi (Muséu del Louvre.

El silabariu chipro-minoicu (embrivíu CM), o Llinial C, ye un sistema d'escritura silábico non descifrada, emplegada na isla de Xipre escontra finales de la Edá del Bronce (c. 1550-1050 a. C.) El términu «chipro-minoicu» foi acuñáu por Sir Arthur John Evans en 1909 por cuenta de la so semeyanza col Llinial A de la Creta minoica, pos, na so opinión, del cual provendría'l silabariu chipro-minoicu. Atopáronse unos 250 oxetos con inscripciones chipro-minoiques: tablillas de magre, soportes pa veles votivas, cilindros y boles de magre. Los afayos tuvieron llugar n'escavación arqueolóxica|escavaciones de delles paraxes de Xipre, y tamién na antigua ciudá d'Ugarit, na mariña siria.

Les inscripciones fueron clasificaes por Emilia Masson en cuatro grupos íntimamente rellacionaos:[1] el CM arcaicu, el CM 1 (tamién conocíu col nome de Llinial C), el CM 2 y el CM 3, magar hai eruditos que diverxen de dicha clasificación.[2] Apenes se sabe sobre l'orixe d'esta escritura, o en qué tipu de llingua escribíase. Sicasí, el so usu siguíu hasta l'empiezu de la Edá del Fierro ta atestiguáu, faciendo d'enllaz col silabariu chipriota, que se llee como'l griegu y polo tanto foi descifráu.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Masson.
  2. Palaima p. 121.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


 




Silabario chipro-minoico