Señoríu de Salas

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

El Señoríu de Salas, asitiáu nel Conceyu de Salas, n'Asturies, surde nel añu 1138, añu en que'l rei de Llión Alfonso VII dio a la familia Lamuño, (natural del pueblu que lleva'l so nome), les llocalidaes de Salas, Lamuño y los cotos de San Salvador y de Llinares, que pasaron a formar parte de les tierres de dichu Señoríu, siendo'l primera Señor de Salas don Fernando de Lamuño.

Nel sieglu XIII dellos miembros de la familia Lamuño treslladar al valle del Nalón, a la parte de lo que güei ye'l Conceyu de Samartín del Rei Aurelio, asitiándose nes pedaníes de La Cabezada y de San Mamies (San Mames), llogrando los dominios de Peñacorvera y los Cotos del Entrialgo, Tiraña (que llego a alzase a El Condao), y del Valle del Llorío (Llorio).

A partir de 1380, los Lamuño perdieron poder en Salas a favor de la familia Doriga y darréu de la familia Malleza. Anque dende 1510 los que gobernaben el Conceyu yeren los Valdés-Salas, familia na que destaca la figura del Inquisidor Xeneral del Reinu D. Fernando de Valdés y Salas, quien taben emparentaos colos Lamuño.

Sicasí'l títulu o dignidá de Señor de Salas caltener en manes de la familia Lamuño hasta'l decretu de l'abolición de los privilexos de los Mayoralgos y Señoríos, llevada a cabu nes Cortes de Cádiz el 1 de xunetu de 1811 y siendo abolíos definitivamente dichos privilexos en 1837, reinando n'España Sabela II de Borbón y Borbón.



Señorío de Salas