Sara Suárez Solís

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Sara Suárez SolísPicto infobox auteur.png
Vida
Nome completu Sara Suárez Solís
Nacimientu Uviéu1925
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu

Uviéu15  de mayu de 2000

(74/75 años)
Estudios
Estudios Universidá d'Uviéu : filoloxía románica
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu escritora
Cambiar los datos en Wikidata

Sara Suárez Solís (1925Uviéu - 15  de mayu de 2000Uviéu) foi una docente, novelista, articulista y lluchadora feminista asturiana, hermana de Rafael Suárez Solís.

Reseña biográficu[editar | editar la fonte]

Llabor académicu y lliteraria[editar | editar la fonte]

N'Uviéu vivió la guerra civil española y la postguerra. A pesar de les llimitaciones pa les muyeres mientres la dictadura, consiguió estudiar, primero, , llicenciase en Filoloxía Románica pola Universidá d'Uviéu y doctorase darréu en Filosofía y Lletres con una tesis sobre la llingua de Camilo José Cela.

Foi profesora en dellos institutos asturianos, como l'Institutu Llaboral de Tapia de Casariego y el de Lluanco, hasta que ganó por oposición la cátedra de Llingua y Lliteratura, qu'exerció, primero, nel Institutu d'Enseñanza Media de Tortosa y, dempués, en Vitoria, La Felguera y Avilés.

En 1968 foi destinada al Institutu Xovellanos de Xixón, que daquella yera namái p'alumnos masculinos y del que eventualmente foi direutora. Darréu, incorporar a la Escuela de Formación del Profesoráu d'Uviéu, de la cual xubilóse 1990.

Al pie de el so llabor docente, desenvolvió una intensa actividá investigadora y una importante creación lliteraria.

Publicaciones[editar | editar la fonte]

La so tesis de doctoráu foi la base del so llibru El léxicu de Camilo José Cela, que se publicar en 1968. Otres obres académiques que publicó fueron Analís de "Belarmino y Apolonio" en 1978 y Aportación al léxicu de Lluanco en 1983.

En 1978 escribió la so primer novela Camín con torna, que foi finalista del premiu Planeta en 1980 y considerada "unu de los más notables semeyes lliteraries de la sociedá española sol franquismu" .[1]

Siguiéron-y otros títulos como Xuegos de branu (1982), Un xardín y un silenciu (1985), Blanca y radiante (1988, reeditada en 2002) Sonata pa doce manes(1996) y Retablu de pasiantes (1998).

Llabor feminista[editar | editar la fonte]

Feminista convencida, sentíase bien arguyosa de selo y ella mesma esplicar cuándo la entrevistaben. “Gústame'l mio cartelu de feminista. Nun lo busqué. Defendí a la muyer porque creyí que tenía de ser defendida y convertíme en feminista ensin saber cómo. Defendo a la muyer porque creo que toa defensa ye poco”.

Amás del so llabor lliterariu foi la d'articulista nel diariu asturianu La Nueva España. Dalgunos d'esos artículos y dellos de los sos cuentos fueron axuntaos pol Principáu d'Asturies en 1991 nel volume titulao ¡Muyer, Muyer….

En 2006, la Conxusta Feminista Les Comadres rescató 50 de los sos artículos pol so compromisu cola causa de les muyeres por considerar que “los sos analises de la realidá siguen entá vixentes”.

Reconocencies[editar | editar la fonte]

Pola so trayeutoria feminista y lliteraria, Sara Suárez Solís recibió a lo llargo de la so vida distintes distinciones institucionales y privaes.

En marzu de 1999, l'Agrupación Municipal Socialista d'Uviéu, AMSO, concedió-y el Premiu Purificación Tomás y la corporación municipal aprobó en sesión plenaria que la biblioteca del barriu de Pumarín llevara'l so nome.

En septiembre de 1999 el Principáu d'Asturies concedió-y la medaya de plata d'Asturies, pero yá nun pudo recoyela personalmente pol avanzáu estáu de la so enfermedá. La medaya foi-y apurrida na so casa pol entós Presidente del Principáu d'Asturies, Vicente Álvarez Areces, y la Presidenta de la Xunta Xeneral del Principáu d'Asturies, María Jesús Álvarez.

En febreru del 2000 Conxusta Feminista Les Comadres, de la que foi Vicepresidenta, nomar Comadre d'Oru especial.

Una plaza del barriu de Montevil, en Xixón, lleva'l so nome.

Nel añu 2001 constituyir en Xixón una asociación que la homenaxó tomando'l so nome: “Asociación de Muyeres Progresistes Sara Suárez Solís”, entidá non gubernamental, feminista, de calter laicu, progresista y ensin ánimu d'arriquecimientu que ye parte de la Federación de Muyeres Progresistes d'Asturies. L'oxetivu de l'asociación ye contribuyir a promover la llibertá y el empoderamiento de les muyeres, tal que fixo a lo llargo de la so vida Sara Suárez Solís.

Premios[editar | editar la fonte]

  • Premiu d'Asturies de novela en 1984 pola so novela Un xardín y un silenciu
  • XXXV Premiu Ateneo Ciudad d'Uviéu de Valladolid de novela curtia por Blanca y radiante

Obres[editar | editar la fonte]

  • El léxicu de Camilo José Cela (1968)
  • Camín con torna (1978)
  • Analís de «Belarmino y Apolonio» (1978)
  • Xuegos de branu (1982)
  • Aportación al léxicu de Lluanco en 1983
  • Un xardín y un silenciu (1985)
  • Blanca y radiante (1988, reeditada en 2002)
  • ¡Muyer, Muyer... (1991)
  • Sonata pa doce manes (1996)
  • Retablu de pasiantes (1998)

Referencies[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Base de datos de muyeres asturianes destacaes, Institutu Asturianu de la Muyer [1]
  • Conxusta feminista Les Comadres [2]
  • La nueva España 28-05-2015 [3]
Sara Suárez Solís