Sablera de Picón

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Sablera de Picón
Carauterístiques xenerales
Llocalización Valdés
Coordenaes 43°33′08″N 6°28′58″O / 43.552249°N 6.482792°O / 43.552249; -6.482792Coordenaes: 43°33′08″N 6°28′58″O / 43.552249°N 6.482792°O / 43.552249; -6.482792
Sablera de Picón alcuéntrase n'Asturies
Sablera de Picón
Sablera de Picón
Sablera de Picón (Asturies)
Anchor mediu 10 metros / muncha variación.
Grau ocupación baxu.
Grau urbanización aisllada.
Carauterístiques específiques
Composición Bolos y escasu sable.
Mena de sable granu mediu y turráu [1]
Condiciones bañu aguaxe fuerte
Aspeutos medioambientales
Presencia vexetación
Accesibilidá
Tipu d'accesu a cuerpu fácil[2]
[editar datos en Wikidata]

La sablera de Picón, conocida tamién como Fuelga Negra, ye una sablera asitiada nel occidente del Principáu d'Asturies , nel conceyu de Valdés y pertenez a la llocalidá española de Caroyas. Forma parte de la Mariña Occidental d'Asturies, y enmárcase na franxa protexida pol Paisaxe Protexíu de la Mariña Occidental d'Asturies.[2]


Descripción[editar | editar la fonte]

Tien forma de concha, el llargor mediu ye d'unos 100m y un anchor medio d'unos 10 m. La so redolada ye rural, con un grau d'urbanización y una peligrosidá media. L'accesu piatonal ye inferior a 500 m y ye de bon percorríu. El llechu ye cantares rodaos y sables de color turráu y granu mediu siendo'l grau d'ocupación bastante baxu.

P'alcontrala hai que tener en cuenta que los pueblos más cercanos son Cueva y Caroyas. Sicasí p'aportar a ella hai que faelo travesando'l pedreru de la Sablera de Los Molinos de Barcia y solamente mientres la baxamar, que tamién hai que tener en cuenta de forma importante pa salir. Si solamente deseyar vela hai que partir dende'l camín que lleva a la Sablera de los Molinos, siguiendo unos 200 m escontra'l norte. va llegar a la parte cimera del cantil de la sablera. Nun dispón de nengún serviciu y como única actividá posible ye la pesca submarina magar se deben estremar los precuros al respective de les marees.[3]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. del Río, Alejandro (2013). Guía total de les sableres d'Asturies. 244 rincones pa esfrutar de la mariña asturiana. Nobel, páx. 71. ISBN 978-84-8459-669-1.
  2. 2,0 2,1 http://sig.magrama.gob.es/93/ClienteWS/Guia-Playas/Default.aspx?nombre=PLAYA_WEB&claves=DGC.PLAYAS.PLY_CO_PLAYA&valores=545
  3. Del Río, Alejandro (2013). Nobel: Guía total de les sableres d'Asturies. Nobel, páx. 71. ISBN 978-84-8459-669-1.