Sablera d'As Figueiras

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Sablera d'As Figueiras
Situación
PaísFlag of Spain.svg España
AutonomíaFlag of Asturias.svg Principáu d'Asturies
Provincia provincia d'Asturies
ConceyuFlag castropol.svg Castropol
Tipu sablera
Coordenaes 43°32′02″N 7°01′20″O / 43.534019°N 7.022186°O / 43.534019; -7.022186Coordenaes: 43°32′02″N 7°01′20″O / 43.534019°N 7.022186°O / 43.534019; -7.022186
Sablera d'As Figueiras alcuéntrase n'Asturies
Sablera d'As Figueiras
Sablera d'As Figueiras
Sablera d'As Figueiras (Asturies)
Datos
Cambiar los datos en Wikidata

La sablera d'As Figueiras, tamién llamada sablera de San Román, ta asitiada dientro de la ría del Eo, na so marxe derecha, próxima a la bocana de la ría y xunto a la llocalidá asturiana d'As Figueiras nel conceyu de Castropol. Ye de configuración llinial, tien un llargor d'unos 290 m y un anchor medio de 20 m. El sable ye blanca y bien fina y el so accesu ye piatonal teniendo d'andar unos 500 m exentos de dificultá . La ocupación ye media pero tien un grau d'urbanización alto

Dende la sablera vese al sur el pueblu de Castropol, enfrente, escontra l'oeste Ribadeo y al norte'l Ponte de los Santos. Les sos agües son seles y el terrén baxa selemente unos metros pa baxar depués más rápido. Por esta razón, na dómina braniza, los braniantes colapsen la sablera frecuentemente. Los accesos en pleamar hai que pasar por detrás de los estelleros, caminar unos 300 m, baxar una cuesta que termina onde hai dellos xalés pero hai qu'afitase qu'a la derecha hai un camín con pavimentu de formigón que termina n'escalera qu'apuerta a la sablera. Mientres la baxamar l'accesu ye muncho más fácil una y bones puede dise andando pol cantu del mar dende'l muelle d'As Figueiras. Los únicos servicios esistentes son unes duches pero ye un llugar aparente pa relaxase.

Ye «Zona Protexida» yá que ta dientro de la Reserva Natural Parcial del ríu Eo».[1]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Del Río, Alejandro (2013). Nobel: Guía total de les sableres d'Asturies. Nobel, páx. 4. ISBN 978-84-8459-669-1.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]