Ruta del Cares

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Plantía:Ficha d'espaciu natural

La ruta del Cares ye una de les siendes piatonales más conocíes del norte d'España qu'escurre al traviés de los Picos d'Europa, ente la provincia de Llión y el Principáu d'Asturies. Percuerre parte del gargüelu del río Cares, ente la llocalidá asturiana de Poncebos y la lleonesa de Posada de Valdeón, pasando pola de Caín, tamién lleonesa. Antaño, la ruta yera la única comunicación ente dambos pueblos mientres les nevadas d'iviernu.


Historia[editar | editar la fonte]

La ruta del Cares abrir na roca como vía d'accesu pal caltenimientu de la canal d'alimentación de la central hidroeléctrica de Camarmeña-Poncebos. La canal foi primeramente construyíu ente 1916 y 1921, y darréu foi ampliáu ente 1945 y 1950. La orografía inaccesible del cañón enzancó en gran midida les xeres de construcción, que riquieron del usu de dinamita y de cuerdes dende les que se suspendíen los obreros que realizaron la so construcción. De los 500 obreros que participaron nos trabayos d'ampliación de la ruta, once finaron por accidentes llaborales.[1]

Descripción[editar | editar la fonte]

La ruta del Cares escurre pola conocida como gargüelu divín del río Cares, y trátase d'un camín escaváu a mediu altor d'aprosimao 11 kilómetros. Consideráu unu de los más bellos d'España, escurre al traviés de covaróns, pontes y senderos escavaos na roca.[2][3]

El ríu Cares cuerre por un escobiu que ye más llargu que la sienda, travesando los montes, en direición al mar y pasando polos conceyos de, de sur a norte, Valdeón (Llión), Cabrales, Peñamellera Alta y Peñamellera Baxa. Lo que se conoz como ruta del Cares, ye la parte que se fai andando, per un senderu eleváu sobre'l ríu.

La roca na que s'abrir l'escobiu ye de caliar gris na qu'hai ensame de oquedades, dalgunes de les cualos aprovecháronse p'abelugu del ganáu lanar que pasta pol llugar.

Cuando la ruta llega a Caín, l'escobiu ábrese, y el camín traviesa'l mesmu por un ponte.

Senderismu[editar | editar la fonte]

Vista de la ruta del Cares.
Senderismu na ruta del Cares.
Mapa de la ruta del Cares (retuláu n'inglés)

La espectacularidá y el moderáu desnivel de la ruta del Cares convertir n'aparente pa la práctica del senderismu. De los cerca de dos millones de persones qu'añalmente visiten el Parque nacional de Picos d'Europa envalórase que la Ruta del Cares ye la sienda que recibe mayor arribación de visitantes.[4] Pa evitar accidentes encamiéntase la usu de calzáu fayadizo.

La ruta del Cares ye, d'acordies con munchos, la ruta piatonal más impresionante al algame de cualquier persona, inclusive ensin esperiencia previa nel monte. La ruta del Cares estender a lo llargo de doce kilómetro de gran riqueza paisaxística ente les llocalidaes de Caín en Llión y Poncebos n'Asturies, un percorríu que tarda en completase cuatro hores a cuerpu namái la ida, y ocho si faise día y vuelta.

Nel gargüelu del Cares atopa esta maraviyosa sienda que sustituyó a la tarrecible y dificultosa sienda qu'en dellos trayectos perdíase, a la que Julián Delgado Úbeda dedicó emotivos párrafos del so llibru El Parque Nacional del Monte de Cuadonga, páxines. 102-111. Anguaño la ruta del Cares ye frecuentada per miles de turistes que dende Valdeón realicen la travesía escontra Cabrales o viceversa. La ruta del Cares tien una estensión d'unos 12 km., daqué más que'l cursu del ríu. A Valdeón baxar pola carretera de Portiella de la Reina y el puertu de Pandetrave, y, con mayor dificultá, polos puertos del Pontón y Panderrueda, siguiendo de siguío la pista que baxa hasta'l valle. Hasta Caín puede llegase n'automóvil, y a la fin asturianu del gargüelu aportar dende la carretera Arenas-Sotres.

El percorríu pela ruta del Cares ye'l siguiente: a partir de Caín y pasada la presa, el camín —na marxe occidental del ríu— entra nel gargüelu polos túneles de la conducción de l'agua y dexa tras la ponte de Trascámara, que s'utilizaba nel antiguu trayeutu; baxa hasta'l ríu y pasa a la otra vera, adquiriendo altor na zona más zarrada ya impresionante, volviendo pasar el ríu na ponte Bolín —antigua ponte Trea—; sigue por Les Armadures y Les Párvulas hasta la pequeña pradería de Culiembro, nes qu'hai dos edificios; pol caserío de la Viña y el Llanu de la Sota xube, por aciu un recuesto qu'algama los 200 m d'altitú, a Les Collaes, pa baxar de primeres de la carretera cabraliega; déxase a un llau la ponte de la Jaya —camín escontra Bulnes— pa llegar finalmente a la ponte de Poncebos. En Les Collaes puede prosiguir, a la mesma altitú, por otra sienda que conduz escontra Camarmeña, única paraxa del gargüelu del Cares dende onde puede contemplase el Naranxal de Bulnes.[5]

Referencies lliteraries[editar | editar la fonte]

De la ruta, escribió Pío Moa en Viaxe pela Vía de la Plata, onde narra que tuvo a puntu de cayese por un escobiu.

Galería d'imáxenes[editar | editar la fonte]

.


Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Dende Caín a Abel». Finances.com (9 de setiembre de 2014). Consultáu'l 9 d'ochobre de 2014.
  2. «Nestos ríos non se nada, camínase». El País (13 de setiembre de 2014). Consultáu'l 8 d'ochobre de 2014.
  3. «10 rutes pa percorrer Asturies». La Nueva España (27 de setiembre de 2014). Consultáu'l 8 d'ochobre de 2014.
  4. «biosfera/les reserves-de-la biosfera-espanolas/1-2-1-mapa/pico-de-europa/descripcion-xeneral Picos d'Europa». Rede española de reserves de la biosfera. Archiváu dende l'biosfera/les reserves-de-la biosfera-espanolas/1-2-1-mapa/pico-de-europa/descripcion-xeneral orixinal, el 17 d'ochobre de 2014. Consultáu'l 9 d'ochobre de 2014.
  5. Pico d'Europa 50 rutes pol mayor Parque Nacional d'España y la so contorna, 1. ed., Múnich [i.y. Ottobrunn]: Rother, 176. ISBN 3763347127.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]








Ruta del Cares