Russula virescens

De Wikipedia
02-01-2023 18:57
Commons-emblem-notice.svg
 
Picto infobox fungus.pngRussula virescens
gorretu
Russula virescens3.JPG
Clasificación científica
Reinu: Fungi
División: Basidiomycota
Clas: Homobasidiomycetae
Subclas: Hymenomycetes
Orde: Russulales
Familia: Russulaceae
Xéneru: Russula
Especie: R. virescens
(Schaeff.) Fr.
Consultes
[editar datos en Wikidata]
Russula virescens
Carauterístiques micolóxiques
Symbol question.svg
Gills icon.png 
Himeniu con llámines
Convex cap icon.svg 
El sombreru ye convexu
Adnate gills icon2.png 
Les llámines son adnates
Bare stipe icon.png 
El pie ta desnudu
White spore print icon.png 
Espores de color blancu
Mycorrhizal ecology icon.png 
La ecoloxía ye micorriza
Choice toxicity icon.png 
Comestibilidá: encamentada
[editar datos en Wikidata]
Map marker icon – Nicolas Mollet – Mushroom – Nature – iphone.png Les especies de fungos con nome común en llingua asturiana márquense como Nmic. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.

El gorretu[1] (Russula virescens) ye una especie de fungu basidiomisetu, perteneciente a la familia Russulaceae.

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

La forma del sombreru (Píleu) ye convexu esplanáu, puede midir hasta 15 cm de diámetru, el so color ye ablancazáu con llurdios de color verde distribuyíos sobre la tapa, el centru ye verdosu, l'estipe ye cilíndricu, de color ablancazáu y puede midir un altor de 8 centímetros y el so anchor pue algamar los 4 cm.

Crez nos meses de branu hasta la seronda nes zones húmedes de les carbayeres, en Gran Bretaña, Europa, Malasia, Corea y China.

Comestibilidá[editar | editar la fonte]

Russula virescens ye una cogorda comestible considerada como una de les meyores del xéneru Russula, ye bien popular n'Europa. El so golor nun ye distintivu, pero'l so sabor describióse como leve tastu a nuez.

Tracamundios[editar | editar la fonte]

Al recoyer Russula virescens pal consumu, ye de vital importancia pa evitar el tracamundiu cola peligrosamente velenosa Amanita phalloides, un fungu que pue ser más fácilmente identificáu, ya que l'Amanita phalloides tien volva y aniellu, y el so pie ye fibrillosu, parte astillándose[2].

Referencies[editar | editar la fonte]

  • Singer R (1986). The Agaricales in Modern Taxonomy. Koenigstein: Koeltz Scientific Books. páxs. 820–21. ISBN 3-87429-254-1.
  • Arora D (1986). Mushrooms Demystified: a Comprehensive Guide to the Fleshy Fungi. Berkeley, Calif: Ten Speed Press. p. 95. ISBN 0-89815-169-4.
  • Bi Z, Zheng G, Li T (1993). The Macrofungus Flora of China's Guangdong Province (Chinese University Press). New York: Columbia University Press. p. 522. ISBN 962-201-556-5.

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]