Rubidiu

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Criptón ← RubidiuEstronciu
  Lattice body centered cubic.svg Capa electrónica 037 Rubidio.svg
 
37
Rb
 
               
               
                                   
                                   
                                                               
                                                               
Tabla completaTabla enantada
Rb,37.jpg
Platiáu ablancazáu
Información xeneral
Nome, símbolu, númberu Rubidiu, Rb, 37
Serie química Alcalinos
Grupu, periodu, bloque 1, 5, s
Masa atómica 85,4678 u
Configuración electrónica [Kr]5s1
Durez Mohs 0,3
Electrones per nivel 2, 8, 18, 8, 1 (imaxe)
Propiedaes atómiques
Radiu mediu 235 pm
Electronegatividá 0,82 (Pauling)
Radiu atómicu (calc) 265 pm (Radiu de Bohr)
Radiu covalente 211 pm
Radiu de van der Waals 303 pm
Estáu(aos) d'oxidación 1
Óxidu Base fuerte
1.ª Enerxía d'ionización 403,0 kJ/mol
2.ª Enerxía d'ionización 2633 kJ/mol
3.ª Enerxía d'ionización 3860 kJ/mol
4.ª Enerxía d'ionización 5080 kJ/mol
5.ª Enerxía d'ionización 6850 kJ/mol
6.ª Enerxía d'ionización 8140 kJ/mol
7.ª Enerxía d'ionización 9570 kJ/mol
8.ª Enerxía d'ionización 13120 kJ/mol
9.ª Enerxía d'ionización 14500 kJ/mol
10.ª Enerxía d'ionización 26740 kJ/mol
Propiedaes físiques
Estáu ordinariu Sólidu
Densidá 1532 kg/m3
Puntu de fusión 312,46 K (39 °C)
Puntu d'ebullición 961 K (688 °C)
Entalpía de vaporización 72,216 kJ/mol
Entalpía de fusión 2,192 kJ/mol
Presión de vapor 1,56·10-4 Pa a 312,6 K
Varios
Estructura cristalina Cúbica centrada nel cuerpu
N° CAS 7440-17-7
N° EINECS 231-126-6
Calor específica 363 J/(K·kg)
Conductividá térmica 58,2 W/(m·K)
Velocidá del soníu 1300 m/s a 293,15 K (20 °C)
Isótopos más estables
Artículu principal: Isótopos del rubidiu
iso AN Periodu MD Ed PD
MeV
85Rb 72,168% Estable con 48 neutrones
87Rb 27,835% 4,88 × 1010 a β- 0,283 87Sr
Valores nel SI y condiciones normales de presión y temperatura, sacante que se diga lo contrario.
[editar datos en Wikidata]


El rubidiu ye un elementu químicu de la tabla periódica que'l so símbolu ye'l Rb y el so númberu atómicu ye 37.

Carauterístiques principales[editar | editar la fonte]

El rubidiu ye un metal alcalín blandu, de color platiáu blancu brillosu qu'avafa rápido al aire, bien reactivu. Ye'l segundu elementu alcalín menos electronegativu y puede atopase líquidu a temperatura ambiente. Al igual que los demás elementos del grupu 1 pue amburar bonalmente n'aire con llapada de color violeta amarellentáu, reaiciona violentamente col agua desprendiendo hidróxenu y forma aleación col mercuriu. Pue formar aleaciones con oru, los demás metales alcalinos, y alcalinotérreos, antimoniu y bismutu.

Al igual que los demás metales alcalinos presenta un únicu estáu d'oxidación (+1) y reaiciona con dióxidu de carbonu, hidróxenu, nitróxenu, azufre y halóxenos.

Aplicaciones[editar | editar la fonte]

El rubidiu pue ionizase con facilidá polo que estudióse'l so usu en motores iónicos pa naves espaciales, magar que'l xenón y cesiu demostraron una mayor eficacia pa esti propósitu. Utilízase principalmente na fabricación de cristales especiales pa sistemes de telecomunicaciones de freba óptico y equipos de visión nocherniega. Otros usos son:

En munches aplicaciones puede sustituyise pol cesiu (o'l compuestu de cesiu correspondiente) pola so semeyanza química.

Hestoria[editar | editar la fonte]

El rubidiu (del llatín rubĭdus, roxu) afayóse en 1861 por Robert Bunsen y Gustav Kirchhoff na lepidolita utilizando un espectroscopiu —inventáu un añu enantes— al deteutar les dos rayes coloraes carauterístiques del espectru d'emisión d'esti elementu y que son la razón del so nome. Son poques les aplicaciones industriales d'esti elementu qu'en 1920 empezó a usase en célules fotoeléctriques usándose sobremanera n'actividaes d'investigación y desenvolvimientu, especialmente n'aplicaciones químiques y electróniques.

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]