Rubeus Hagrid

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Rubeus Hagrid
Personaxe de Harry Potter
Hagrid - geograph.org.uk - 460918.jpg
Creador(es) J. K. Rowling
Interpretáu por Robbie Coltrane
Martin Bayfield (adolescente)
Escuela Hogwarts
Casa Gryffindor
Información
Nomatu

• Haggid (por Madame Maxime)

• Jagi (por Grawp)
Sexu Masculín
Estatura 3 metros
Color de pelo Prieto
Color de güeyos Prietos
Nacimientu 6 d'avientu de 1929
Ocupación

• Guardián de les llaves y los tarrenes de Hogwarts (1968 - ?)

• Profesor de Curiáu de Criatures Máxiques (1993 - 1995, 1996 - ?)
Afiliaciones actuales Orde del Fénix
Padres Fridwulfa
Familiares Grawp (medio hermanu)
Nacionalidá Bandera del Reinu Xuníu Británicu
Especie Semixigante
Estáu de sangre Especie amestada
Característiques máxiques
Varina Carbayu, 40 cm, flexible[1] (partida nel añu terceru, reparada y guardada nun paragües rosa)
[editar datos en Wikidata]

Rubeus Hagrid ye un personaxe ficticiu na serie de llibros Harry Potter escrita por J. K. Rowling. Hagrid apaez per primer vegada en Harry Potter y la piedra filosofal como un semixigante que ye'l guardián de les llaves y los tarrenes de Hogwarts,[2] l'escenariu principal de les primeres seis noveles. En Harry Potter y el presu d'Azkaban, Hagrid ye promocionáu a profesor de Curiáu de Criatures Máxiques,[3] y más tarde conviértese nun miembru de la Orde del Fénix.

Desarrollu del personaxe[editar | editar la fonte]

Hagrid ta ente los personaxes que Rowling diz que creó "el primer día".[4] Ella esplicó la fonte del so nome como "otra vieya palabra inglesa (ye una pallabra dialeutal), que significa: si tu foras 'hagrid', tendríes una mala nueche. 'Hagrid' ye un enorme bebedor, tien munches males nueches."[5] Nel so artículu Harry's Fame (La fama de Harry), Rosemary Goring nota que'l Monte de Dean ye una influyencia na obra de Rowling, y Hagrid ye l'únicu personaxe que ta "directamente estrayíu del Monte de Dean". Ella tamién nota que Hagrid físicamente ye "el modelu del capítulu galés de Hell's Angels, qu'abatiría contra la ciudá y atroparía'l chigre, «escomanaos montes de cueru y pelo.»"[6]

El personaxe de Hagrid y les conversaciones ente él, Harry Potter, Ron Weasley y Hermione Granger na so cabana son espositivos a lo llargo de la serie, debíu al fechu de que'l tríu frecuentemente afayaba coses sobre Albus Dumbledore y Hogwarts falando con Hagrid, una y bones él tien el vezu de dicir coses de más. Tamién foi unu de los primeros personaxes n'implicar que la idea de pensar en magos como sangre puro, mestizos y fíos de muggles ye un conceutu anticuáu.

Rowling dixo nuna entrevista que Hagrid taba na casa de Gryffindor mientres el so tiempu como estudiante.[7] Cuando se fai dueñu d'una acromántula, él ye espulsáu de Hogwarts yá que se cree que la so mascota ye'l 'bisarma de Slytherin'. Sicasí, persuadíu por Dumbledore (que nesa dómina yera profesor de Tresformamientos), el direutor Armando Dippet alcuerda entrenar a Hagrid como guardabosques, dexándo-y al rapazu permanecer en Hogwarts.[8] Pal momentu en que Harry garrasti a Hogwarts, Hagrid ye tamién el guardián de les llaves y los terrenes: lo anterior, acordies con Rowling, significa "que te va dexar entrar y salir de Hogwarts."[9] Parte del so trabayu inclúi llevar a los alumnos de primer añu al traviés del ríu en botes, na so llegada inicial a Hogwarts.

Al aldericar la muerte de los sos personaxes nos sos llibros, Rowling dixo que siempres supo qu'ella taba "trabayando escontra'l puntu onde Hagrid cargaba a Harry vivu —pero supuestamente muertu— fora del monte." Ella dixo qu'entamara dende bien ceo que Harry caminaría a la so muerte acompañáu polos 'pantasmes', y que "eso ye lo que siempres caltuvo a Hagrid a salvo." Ella dixo que "Hagrid fuera daquién natural pa matar en dellos aspeutos", pero que la imaxe mental d'esi momentu —un enorme Hagrid paternal cargando al flácido Harry nos sos brazos— yera tan fuerte que decidió'l so destín. Tamién-y gustaba la idea circular de Hagrid tantu llevando a Harry al mundu, y depués trayéndolo de vuelta de la muerte.[10]

Apaiciones[editar | editar la fonte]

"Un home xigantescu apaeció nel estragal. La so cara taba prácticamente ocultu por una llarga marayu de pelo y una barba selvaxe, pero podíen trate los sos güeyos, rellumando como escarabayos negros, so toa esa pelambre."

Rowling, 1997, «El guardián de les llaves»

Harry Potter y la piedra filosofal[editar | editar la fonte]

Rubeus Hagrid ye introducíu nel primer capítulu de la primer novela. Depués de la muerte de James y Lily Potter, Dumbledore confía-y a Hagrid el rescate del ñácaru Harry de la casa de los sos padres depués de ser asesinaos por Lord Voldemort. Cuando Minerva McGonagall espresa la so esmolición sobre'l fechu que yera Hagrid quien llevaría a Harry a la casa de los Dursley, Dumbledore diz qu'a Hagrid confiaría-y el so vida,[11] un fechu que se demuestra delles vegaes mientres la serie, yá que Dumbledore frecuentemente píde-y llevar a cabo trabajo secretos. Diez año más tarde, pídese-y llevar la piedra filosofal de Gringotts a Hogwarts, y él apúrre-y al perru de tres cabeces Fluffy por que la curie. Dumbledore tamién-y da'l trabayu d'alcontrar a Harry, ayudar a empobinase nel mundu máxicu y mercar les sos coses pa la escuela. Hagrid ye'l primer miembru del personal de Hogwarts en ser presentáu a Harry antes d'empezar a asistir a la escuela.[12] Hagrid más tarde faise amigu de Ron y Hermione tamién. Más tarde nel llibru, una persona encapuchada (Quirinus Quirrell amarutáu) da-y a él un güevu de dragón en cuenta de detalles sobre Fluffy. Hagrid ensin querer diz-y a Harry, Ron y Hermione que la manera de superar a Fluffy ye tocar música,[13] pa lo cual ellos usen la flauta que Hagrid mesmu esculpió pa Harry, lo que-yos dexa siguir escorriendo al supuestu lladrón.[14] Los trés tamién ayuden a Hagrid depués de que'l güevu de dragón eclosiona, ayudar a camudar al ñácaru dragón, Norbert, que ye lleváu a vivir nun santuariu de dragones en Rumania, onde l'hermanu mayor de Ron, Charlie Weasley, trabaya.[13]

Harry Potter y la cámara secreta[editar | editar la fonte]

El llectores afayen per primer vegada por qué Hagrid foi espulsáu de Hogwarts na segunda novela. Revélase que Hagrid yera un estudiante en Hogwarts coles mesmes que Tom Marvolo Riddle, el magu que más tarde se convertiría en Lord Voldemort. Hagrid foi espulsáu mientres el so tercer añu, depués de ser atrapáu en compañía de Aragog, una peligrosa acromántula: esti crime yá seriu paecía peor de lo que yera, por cuenta de la creencia de que la acromántula yera "la bisarma de Slytherin", y que Hagrid lliberar de la Cámara de los Secretos y, voluntaria o involuntariamente, dexó-y atacar y petrificar (y nun casu, matar) a otros estudiantes.[15] Aragog escapa al Monte Prohibíu y empecipia una colonia de acromántulas.[16] La creencia de la culpabilidá de Hagrid foi fomentada por Tom Riddle, el verdaderu criminal, que tuviera usando a la verdadera bisarma (un basiliscu) p'atacar a los estudiantes, y que culpara a Hagrid pa evitar que la escuela sía zarrada, una y bones él nun quería tornar al orfanatu.[17] Mientres los eventos del segundu llibru, el basiliscu ye lliberáu nuevamente y Hagrid ye unviáu a la prisión de Azkaban, yá que se cree nuevamente que ye'l responsable de los ataques. Sicasí, antes de ser arrestáu, Hagrid diz-y a Harry y Ron que debíen "siguir a les arañes", asina podríen conocer a Aragog y afayar la identidá de la verdadera bisarma.[18] Depués de que Harry derrota al basiliscu, revélase que Ginny Weasley taba actuando so la influencia del diariu de Tom Riddle, y Hagrid ye lliberáu de prisión.[19]

Harry Potter y el prisioneru de Azkaban[editar | editar la fonte]

Depués del arrenunciu de Silvanus Kettleburn, quien, acordies con Dumbledore, quería "poder aprovechar na intimidá los miembros que-y queden", Hagrid ye asignáu pa enseñar l'asignatura de Cuidu de Criatures Máxiques na tercer novela.[20] A él tamién se-y dexa faer maxa nuevamente yá que el so nome foi llimpiáu depués de los eventos del llibru anterior.[21] Mientres la so primer clase, na que presenta a los hipogrifos a los alumnos de tercer añu, una de les criatures, Buckbeak, ataca a Draco Malfoy depués de que'l mozu falta al animal.[22] Anque Dumbledore llogra probar la inocencia de Hagrid, el Ministeriu de Maxa condena a Buckbeak a muerte.[23] Asina, les clases de Hagrid fáense desaxeradamente aburríes, y Harry, Ron y Hermione pasen un tiempu buscando información qu'ayudaría a Hagrid na defensa de Buckbeak. Cerca del final del llibru Hermione y Harry usen un giratiempo pa salvar a Buckbeak de la muerte y a Sirius Black del besu del Dementor.[24]

Harry Potter y la mota de fueu[editar | editar la fonte]

Na cuarta novela revélase que Hagrid ye un semi-xigante, siendo la so madre la giganta Fridwulfa, que dexó al so padre magu cuando Hagrid yera un ñácaru. Una y bones los xigantes tienen reputación de ser brutales, y una vegada fueron aliaos de Voldemort, Hagrid caltién la so estatus de sangre de callao y déxa-y a nala xente imaxinar otres razones del so enorme tamañu, como habese "tragáu una botella de mestranzu crecehuesos cuando yera nuevu." El llinaxe de Hagrid ye espuestu en El Profeta por Rita Skeeter, quien lo representa como peligrosu ( por cuenta del so fascinación poles criatura agresives) ya incompetente.[25] Hagrid vese gravemente afectáu por esto ya intenta arrenunciar al so puestu como profesor, anque Dumbledore nun acepta esti arrenunciu. Mientres la novela, Hagrid namorar de Olympe Maxime —otra bruxa semigiganta y direutora de la escuela de maxa francés Beauxbatons—. Hagrid tamién ye una de les bien poques persones que, dende'l principiu, cree na palabra de Harry de qu'él nun punxo'l so nome nel mota de fueu pa entrar nel Tornéu de los Trés Magos. Más tarde nel llibru, Alastor Moody (en realidá Barty Crouch, Jr. amarutáu d'él) suxure que Hagrid tendría d'amosa-y a Harry que la primer prueba del Tornéu arreyaría dragones. Hagrid tamién apurre escregutos de cola esplosiva pa la tercer prueba.

Harry Potter y l'Orde del Fénix[editar | editar la fonte]

Hagrid ta ausente mientres la primer parte de la quinta novela. El personaxe más tarde revéla-y a Harry, Ron y Hermione qu'él y Madame Maxime viaxaron al traviés de Europa xuntos nuna misión de la Orde, entamando atopar xigantes y convencelos de xunise a Dumbledore; sicasí, los mortífagos tamién atopen a los xigantes y llogren llevalos al llau de Voldemort. Hagrid ye atacáu por xigantes mientres la misión, y salváu por Maxime.[26] Hagrid y Maxime finalmente tornen por cuenta de la exasperación de Maxime con Grawp, el mediu hermanu de Hagrid a quien él había atopáu y taba intentando llevalo a casa con él. Grawp, que quería quedase colos xigantes, mancó a Hagrid gravemente. Hagrid presénta-y a'l so mediu hermanu a Harry y Hermione, y píde-yos que curien d'él depués de qu'él se vaya de Hogwarts.[27] La suprema inquisidora de Hogwarts Dolores Umbridge supervisa les clases de tolos miembros del personal de Hogwarts, ente elles les de Hagrid, y busca una escusa pa despidilo, yá que Hagrid ye cercanu a Dumbledore. Cerca del final del llibru, Umbridge y otru oficiales del Ministeriu intenten arrestar a Hagrid. El postreru llogra escapar, pero la profesora McGonagall resulta mancada tratando de defendelo.[28] Finalmente, col Dumbledore de vuelta como direutor, Hagrid torna a Hogwarts.

Harry Potter y el misteriu del príncipe[editar | editar la fonte]

Na sesta novela, Harry, Ron y Hermione yá nun estudien Curiáu de Criatures Máxiques, y Hagrid ta tantu enoxáu como decepcionáu d'ellos mientres la primer parte del llibru, pero llueu se da cuenta de que nun ye porque nun los preste. Más tarde na novela, Aragog muerre, y Hagrid arriesga la so vida p'anubrir el cuerpu de la acromántula pa da-y un merecíu funeral. Depués del funeral, él y Horace Slughorn tomen demasiáu güisqui de fueu, y Harry toma ventaya d'esta situación (so la influencia del mestranzu Felix Felicis, tamién conocida como suerte líquida) pa recuperar una cierta alcordanza de Slughorn.[29] Cerca del final del llibru, los mortífagos ataquen Hogwarts y la cabana de Hogwarts ye amburada yá que él trata d'enfrentalos.[30] Mientres el funeral de Dumbledore, ver a Hagrid cargando'l cuerpu del direutor.[31]

Harry Potter y les Reliquies de la Muerte[editar | editar la fonte]

Na séptima novela, Hagrid ye parte de la delegación de la Orde del Fénix asignada pa camudar a Harry dende'l númberu cuatro de Privet Drive hasta la Lluriga protexía con maxa. Hagrid lleva a Harry na moto voladora de Sirius Black, pero'l plan sale mal cuando la delegación de la Orde ye emboscada por mortífagos.[32] La pareya apenes llega a la Lluriga depués de ser atacaos por Voldemort mesmu. Depués d'asistir a la recepción de la boda de Bill Weasley y Fleur Delacour,[33] Hagrid nun apaez nuevamente hasta cerca del final del llibru, onde se revela qu'escondió nos montes debíu al nuevu réxime mortífago en Hogwarts.

Mientres la batalla culminante, Hagrid intenta defender a los fíos carnívoros de Aragog, que fueron espulsaos del Monte Prohibíu polos mortífagos y agora tán atacando tantu a'l defensores de Hogwarts como a los mortífagos indiscriminadamente, pero él ye lleváu a encomalo por una menada d'elles. Más tarde él apaez, cautivu nel campu de los mortífagos, cuando Harry sacrifícase ante Voldemort.[34] Hagrid ye forzáu a llevar a Harry en brazos de vuelta a la escuela, ensin dase cuenta de que Harry taba vivu entá, y nel camín acusa a los centauro de nun ayudar lo suficiente. Los centauros depués xúnense a la batalla y Hagrid toma parte na segunda metá de la batalla, baltando al so enemigu principal ente los mortífagos, el verdugu de criatures máxiques Walden Macnair.[35]

Acordies con Rowling, la escena nel últimu llibru na cual vese a Hagrid cargando'l cuerpu aparentemente muertu de Harry ye bien significativa yá que "Hagrid lleva a Harry dende la casa de los Dursley. Él introducir al mundu máxicu [...] Él yera daqué según el so protector y el so guía [...] Y agora yo quería que Hagrid sía'l que lleve a Harry fuera del monte."[36] Rowling tamién comentó que Hagrid nunca tuvo en peligru de muerte, una y bones ella "siempres tuvo esa imaxe en [el so] cabeza del enorme y xigantescu Hagrid travesando'l monte llorando con Harry nos sos brazos."[37]

Epílogu[editar | editar la fonte]

Diecinueve años dempués de la derrota de Voldemort, Hagrid entá ta en Hogwarts anque nun ta claro en qué facultá (tendría 87 años nesti momentu), y convida al fíu de Harry Albus a la so cabana por té, xusto como fixera una vegada con Harry mesmu, significando que Harry y Hagrid siguen siendo cercanos.[38] Mientres una entrevista en 2007, cuando-y preguntaron si Hagrid casóse, Rowling respondió que Hagrid tuvo una relación con una giganta pero nun funcionar.[37]

Interpretación nel cine[editar | editar la fonte]

L'actor escocés Robbie Coltrane interpretó a Hagrid en toles adaptaciones cinematográfiques de les noveles de Harry Potter.[39] Rowling tuvo a Coltrane en mente pal papel dende'l principiu y cuando-y preguntaron quién taba nel visu de la so llista, ella respondió "Robbie Coltrane pa Hagrid" tou nun sollutu rápidu.[40][41] Coltrane comentó que ser parte de les películes de Harry Potter ye "una cosa fantástica na que participar."[42] Rowling dio-y a Coltrane dellos antecedentes de Hagrid.[43] Ella tamién dixo que "Robbie ye perfectu pa Hagrid porque Hagrid ye un personaxe adorable, abondo prestosu, abondo risible [...] pero tamién tien una cierta tenacidá [...] y yo pienso que Robbie facer perfectamente."[41]

El ex-futbolista inglés de Rugby Union Martin Bayfield interpretó a Hagrid como un doble de riesgu en tomar alloñaes por cuenta del so gran altor pa enfatizar l'altor de Hagrid. Bayfield tamién apaeció como un Hagrid adolescente en Harry Potter y la cámara secreta.[44]

Caracterización[editar | editar la fonte]

Apariencia[editar | editar la fonte]

En la piedra filosofal, méntase que Hagrid ye "dos veces más altu qu'un home normal y siquier cinco veces más anchu",[45] pero en la película, él ye representáu como de 2,60 m, y en llibros posteriores dizse que ye tres veces más anchu. Siendo un semigigante, él ye menos vulnerable a los embruxos y conxuros que los humanos. En la Orde del Fénix, cuando Umbridge y dellos otros magos van despidilo de Hogwarts, él enfrentar. Ellos traten de amorialo, pero los conxuros namái -y rebotan yá que heredó la resistencia a la maxa de los xigantes.[28] Hagrid tamién amuesa esta capacidá cerca del final de el misteriu del príncipe, aguantando los poderosos maleficios d'un mortífagos.[46] Dellos mestranzos tampoco tienen efectu nél, como la mestranzu multijugos, que ta diseñada namái por que la usen los humanos.[32]

Personalidá[editar | editar la fonte]

Hagrid tien una personalidá amigable y caritatible y llora fácilmente, como se ve na primer escena de toes, cuando dexa a Harry na puerta de los Dursley en la piedra filosofal.[11] Él ye bien lleal a los sos pares, cuantimás a Dumbledore, a quien se refier como'l magu más grande de toos múltiples vegaes. Como se ve per primer vegada en la piedra filosofal, enóxase desaxeradamente en cualquier momentu que daquién falta a Dumbledore cerca d'él (un erru cometíu por Vernon Dursley, que llamó a Dumbledore un "chiflado vieyu tontu").[47] Él tamién ye bien lleal a Harry, sufriendo delles vegaes mientres la serie por cuenta de la so llealtá, y teniendo qu'escondese dos veces pa safar la prisión. Rowling diz que "Hagrid siempres supunxo ser esta fuerza casi elemental. Él ye como'l rei de la selva, o'l home verde. Él ye esta persona semi-xavaz que vive en cantu del monte."[48]

Capacidaes y habilidaes máxiques[editar | editar la fonte]

Depués de ser espulsáu de Hogwarts, el Ministeriu de Maxa rompió la varita de carbayu de Hagrid y prohibió-y faer maxa.[49] Hagrid guarda los cachos del so varita nun paragües rosa, y fai pequenos conxuros de xemes en cuando; sicasí, técnicamente prohibióse-y faer maxa hasta'l tercer llibru, y yá que nun ye un magu dafechu calificáu, él "siempres va ser un pocu ineptu" comparáu con otros magos adultos,[21] pero "n'ocasiones sospriende a toos, él incluyíu, llogrando maxa más pimpano."[50] Tamién tien habilidaes máxiques qu'heredó de les sos sangre de xigante. Por casu, en la Orde del Fénix, dellos de los encantamientos amoriadores que-y llancen los oficiales del Ministeriu a cencielles -y rebotan.[28]

Familia[editar | editar la fonte]

Grawp[editar | editar la fonte]

Grawp
Personaxe de Harry Potter
Voz orixinal Tony Maudsley
Información
Sexu Masculino
Estatura 5 m
Color de pelo Marrón[27]
Color de güeyos Marrón
Nacimientu Ente 1931 y 1995[n. 1]
Padres Fridwulfa
Familiares Rubeus Hagrid (mediu-hermanu)
Especie Xigante
[editar datos en Wikidata]

Grawp ye'l mediu hermanu xigante de Hagrid. Grawp y Hagrid nacieron de la mesma madre, la giganta Fridwulfa.[51] Grawp mide alredor de cinco metros d'altor, lo que Hagrid diz que ye pocu pa un xigante. Los sos nudiellos son del tamañu d'una pelota de críquet (alredor 225 mm de circunferencia). Los otros xigantes acosaben a Grawp, y este ye un factor na decisión de Hagrid de traelo al Monte Prohibíu. Grande y tontu, él namái sabe delles palabres n'español y los sos modales son selvaxes ya impredicibles.[27]


De primeres, Grawp amuésase indiferente a los intentos del so hermanu por civilizalo, prefiriendo pasar el so tiempu baltando árboles. Depués de que Hagrid dexa Hogwarts pa evitar ser encarceláu, él dexa a Grawp en cuidu de Harry, Ron y Hermione. Pa la so sorpresa, cuando ellos vense atrapaos nel monte mientres un enfrentamientu cola población local de centauro, Grawp inadvertidamente llogra esviar l'atención de les criatures de Harry y Hermione na busca de Hagrid, a quien él se refier como Jagi.[52]

En el misteriu del príncipe, Grawp ye treslladáu a los montes, onde aparentemente ta progresando muncho más. Él tamién garrasti al funeral de Dumbledore, muncho más civilizáu y calmu qu'antes, vistíu formalmente. Tamién paez entender les emociones, siquier hasta ciertu puntu, yá que-y da palmetaes a Hagrid na cabeza pa consolalo, faciendo que la so siella fundir nel suelu. Según Hagrid, tamién ameyoró falando, ya inclusive ye capaz de entablar una conversación.[53]

En les Reliquies de la Muerte, Grawp, Hagrid y Fang escuéndense depués de que Hagrid fai una fiesta de sofitu a Harry Potter y dase a entender que Grawp ayudar a toos a escapar. Él ye l'únicu xigante que llucha contra los mortífagos na Batalla de Hogwarts, probablemente nun intentu de protexer a Hagrid, según frecuentemente diz el so nome mientres llucha contra'l siguidores del Innomable. Grawp participa na celebración depués la derrota de Voldemort (anque dende una ventana, yá que ye demasiáu grande pa caber na sala), y los estudiantes de Hogwarts amuésen-y el so agradecimientu llanzando comida a la so boca sonriente.[54]

Na adaptación cinematográfica del quintu llibru Grawp ta imaxe xenerada por ordenador xeneráu por ordenador usando un nuevu procesu de 'captura d'alma' de Image Metrics.[55] Andrew Whitehead pasó 18 meses trabayando nel personaxe pa la película.[56] La voz de Grawp foi emprestada por Tony Maudsley.[57]

Padres[editar | editar la fonte]

En la mota de fueu, revélase la verdá sobre los padres de Hagrid: el so padre, que nunca ye nomáu na hestoria, casóse con una giganta, Fridwulfa. Fridwulfa dexó a Rubeus al cuidu del so padre depués de la so nacencia; acordies con Hagrid, ella nun yera bien maternal. Más tarde dio a lluz a Grawp. Ella morrió enforma tiempu primero que Hagrid tornara colos xigantes en la Orde del Fénix. Hagrid describe al so padre como "home bien pequenu" a quien podía garrar con una mano y xubilo al aparador cuando tenía seis años.[58] Hagrid claramente sentía enforma ciñu por él; en el prisioneru de Azkaban, él diz que la muerte del so padre cuando Hagrid taba nel so tercer añu en Hogwarts foi unu de les sos alcordances más murnies.[59]

Mascotes[editar | editar la fonte]

Hagrid tien y tuvo una gran variedá de mascotes, ente elles dalgunes que la comunidá máxica considera imposibles d'adomar. Ellos non siempres tán equivocaos. Rowling dixo que Hagrid tien pocu interés en domar criatures máxiques por cuenta de la falta d'un desafíu,[ensin referencies] anque tien un perru enorme pero cobarde, un gran danés llamáu Fang. L'amor de Hagrid poles criatura máxiques peligroses ye central na trama de dellos llibros de la serie.

Aragog[editar | editar la fonte]

Aragog
Personaxe de Harry Potter
Cabera apaición Harry Potter y el misteriu del príncipe
Causa/razón • Muerte natural
Voz orixinal Julian Glover
Doblador n'Hispanoamérica Rubén Moya
Información
Sexu Masculino
Color de pelo Negru y gris
Nacimientu 1942
Fallecimientu 20 d'abril de 1997
Cónxugue Mosag
Especie Acromántula
[editar datos en Wikidata]

"[...] del mediu de la gran telaraña salió, bien adulces, una araña del tamañu d'un elefante pequenu. El negru del so cuerpu y les sos piernes taba enllordiáu de gris, y cada unu de los güeyos de la so cabeza horrible llena de pinces yera d'un blancu llechientu. Yera ciega."

Rowling, 1998, «Aragog»

Aragog yera una acromántula —una enorme araña pensante cola capacidá de falar— que faía un únicu soníu de chasquíu cuando se movía en busca de preses. Hagrid criar d'un güevu como un estudiante de Hogwarts, guardándolo dientro d'un armariu. Nel so tercer añu en Hogwarts, Hagrid foi atrapáu falándo-y a Aragog nel cuartón por Tom Riddle, qu'alegó que Aragog yera'l 'bisarma de Slytherin', y que Hagrid abriera la Cámara de los Secretos. Ello ye que Riddle foi quien abriera la Cámara, y la bisarma yera en realidá un basiliscu.[8]

Depués de que Hagrid foi espulsáu, Aragog vivió nel Monte Prohibíu. Hagrid atopó-y una pareya, Mosag, con quien Aragog tuvo una colonia entera de acromántulas. Él tuvo estimáu a Hagrid por tola so vida, y evitaba qu'el so fíos carnívoros atacar cuando diba de visita. Sicasí, él nun estendió esta cortesía a otres criatures y persones; él dexó-y a'l so fíos atacar a Harry, Ron y Fang cuando lo atoparon na película La Cámara Secreta.[16] Hagrid conducir hasta Aragog dándo-y un conseyu ocultu, "siguir a les arañes"[18]. Foi Aragog el que-y dixo a Harry y Ron qu'él nun yera la bisarma de Slytherin, sinón otra criatura, que al contrariu de Aragog, nació nel castiellu, y la cual les arañes tarrécen-y tantu que nunca falen d'ella nin dicen el so nome, a pesar de les numberoses indagaciones de Hagrid. Anque Aragog dexó-y a'l so fíos atacar a Harry, Ron y Fang, fueron salvaos nel últimu minutu pol autu volador de Arthur Weasley,[16] que se perdiera nel monte meses antes.[60] Aragog permaneció nel Monte Prohibíu pol restu de la so vida, pero finalmente morrió de vieyera en el misteriu del príncipe. Hagrid recuperó'l cuerpu de Aragog del monte, asina podría da-y un merecíu funeral tarreciendo qu'el so fíos coman el so cuerpu.[29] Dende esi momentu d'equí p'arriba, la colonia d'arañes yera la única parte del Monte Prohibíu a la que Hagrid nun podía entrar a salvo.

Los fíos de Aragog tornen en les Reliquies de la Muerte mientres la Batalla de Hogwarts; habiendo sidos espulsaos del monte, ellos empezaron a atacar a los mortífagos y los habitantes de Hogwarts indiscriminadamente. L'amor de Hagrid poles arañes poner en peligru a él y a los demás una y bones él trató de protexeles; les arañes estimáronlu a Hagrid prindándolo y llevándolo a Voldemort.[61]

La voz de Aragog foi emprestada por Julian Grover na adaptación cinematográfica de Harry Potter y la cámara secreta.

Buckbeak[editar | editar la fonte]

Buckbeak
Personaxe de Harry Potter
The Making of Harry Potter 29-05-2012 (7528111150).jpg
Información
Nomatu

• Beaky

• Witherwings
Sexu Masculino
Color de pelo Gris
Color de güeyos Naranxa
Nacimientu Antes de 1993
Especie Hipogrifu
[editar datos en Wikidata]

"[...][Hagrid] dixebró al hipogrifu gris de los sos compañeros y esprendió-y el collar de cueru. [...] Buckbeak volviera la cabeza grande y afiliao, y miraba a Harry con un aterrorizador güeyu de color naranxa."

Rowling, 1999, «Fueyes de té y garres d'hipogrifu»

Buckbeak, xuntu con otros once hipogrifo, ye introducíu mientres una de les clases de Curiáu de Criatures Máxiques de Hagrid. Hagrid esplica que los hipogrifos son criatures bien seles, poderoses y arguyoses, pero son pensantes y riquen respetu. Harry averar a Buckbeak con éxtio, quien-y dexa montar lo alredor de la corralada.[22]

Draco Malfoy, nun sobeyosu intentu de destacar ante'l so enemigu escolar, tratando d'averase a Buckbeak tamién. Faise obviu que Draco nun escucha nin-y interesen les alvertencies de Hagrid sobre la sensibilidá de los hipogrifos, yá que fai comentarios despreciatibles sobre de Buckbeak. Rápido enoxáu, Buckbeak rascuña'l brazu de Draco coles sos garres.[22] Pretendiendo tar muncho más mancáu de lo qu'en realidá ta, Draco persuade al so padre, Lucius Malfoy, por qu'use el so poder políticu pa sentenciar a Buckbeak a muerte. Les numberoses apelaciones de Hagrid fallen, y los miembros de la Comisión pa les Criatures Peligroses van a Hogwarts pa executar a Buckbeak. Usando un giratiempo, Hermione y Harry lliberen a Buckbeak y rescaten a Sirius Black de la torre na qu'él ta cautivo antes de ser apurríu a los Dementores. Sirius escapa con Buckbeak y vuela a salvo.[24] Mientres la mayoría del cuartu añu de Harry, Sirius y Buckbeak esconder nuna cueva nos montes enriba de Hogsmeade. Depués d'esto, ellos camúdense al númberu dolce de Grimmauld Presta, dempués de lo cual Buckbeak quedar na antigua habitación de la madre de Sirius. Cuando Kreacher quier estremar a Sirius de volao, él manca a Buckbeak.

En el misteriu del príncipe, Harry herieda a Buckbeak, y déxa-y a Hagrid curialo de nuevu. Pa safar los barruntos del Ministeriu de Maxa, dáse-y l'alies Witherwings. Siendo una criatura intensamente lleal, Buckbeak estorna a Severus Snape de Harry coles sos garres cerca del final del llibru.[30] Buckbeak tamién apaez na Batalla de Hogwarts a la fin de les Reliquies de la Muerte liderando a los thestrals de Hogwarts contra los xigantes de Voldemort.

Fang[editar | editar la fonte]

Fang
Personaxe de Harry Potter
Información
Sexu Masculino
Color de pelo Negru
Nacimientu Antes de 1991
Especie Gran danés
[editar datos en Wikidata]

Fang ye un enorme gran danés (interpretáu nes películes por un mastín napolitanu) que, amás del so gran tamañu, paez ser un perru totalmente ordinariu. Mientres l'apariencia de Fang ye intimidante, él ye, según Hagrid, "un cobarde". Revoltosu y adorable coles persones que conoz, paez esfrutar llambiendo a Harry, Ron o Hermione na cara y les oreyes.

En la piedra filosofal él acompaña a Harry, Hagrid, Neville, Draco y Hermione al Monte Prohibíu pa buscar a un unicorniu mancáu.[62] Nel siguiente llibru, la cámara secreta, Harry y Ron lleven a Fang al monte onde él ta muertu de mieu tanto por Aragog, la enorme acromántula, como pol autu volador del señor Weasley.[16] En el misteriu del príncipe, un mortífago ambura la cabana de Hagrid mientres Fang ta adientro; Hagrid entra a la cabana en llapaes, carga a Fang sobre'l so costazu, y llevar a salvo.[30] En les Reliquies de la Muerte, Fang y Hagrid participen na Batalla de Hogwarts; anque la participación esacta de Fang nun ta clara. Él ye vistu per últimu vegada escapando depués de qu'un xarrón rotu asustar.[63] Implícase que Fang sobrevive, yá que nun se ve a Hagrid llamentándose por él en nengún momentu. Nun se sabe si Fang sigue vivu cuando los fíos de Harry van a Hogwarts.

Por dalguna razón comparte'l nome col perru del Señor Maggot na versión n'inglés de la saga El Señor de los Aníos.

Fluffy[editar | editar la fonte]

Fluffy
Personaxe de Harry Potter
Información
Sexu Masculino
Color de pelo Marrón
Color de güeyos Marrón
Especie Cerbero
[editar datos en Wikidata]

"[Harry, Ron y Hermione] Miraron directamente a los güeyos d'un perru monstruosu, un perru qu'enllenaba tol espaciu ente'l pisu y el techu. Tenía tres cabeces. Trés pares de güeyos alloriaos, tres nariz que golifaben en dirección a ellos, y tres boques que remexaben cuspia de los amarellentaos caniles."

Rowling, 1997, «El duelu de medianueche»

Fluffy ye un enorme perru de tres cabeces proporcionáu por Hagrid pa curiar la puerta trampa que llevaba a la cámara soterraña onde la piedra filosofal tuvo escondida hasta'l final de la piedra filosofal.[14] La única manera conocida de superar a Fluffy ye faciendo que se quede dormíu tocando música. Fluffy ta basáu en Cerbero, el perru de tres cabeces de la mitoloxía griega que xixila les puertes del Hades. Como con Fluffy, Cerbero quedábase dormíu cola música tocada por Orfeo.

En la piedra filosofal, Harry, Ron, Hermione y Neville por fuerza entren onde ta Fluffy al escondese de Peeves, qu'intentaba apurrilos al celador Argus Filch, que los taba buscando.[64] En Halloween, Harry y Ron ven a Snape entrando a la cámara de Fluffy, y teniendo un pronunciáu rengueo pelos siguiente díes.[65] Harry tamién lo escucha diciéndo-y "¿Cómo se supon qu'unu pueda xixilar a tres cabeces coles mesmes?" a Filch.[66] Sicasí, más tarde revélase qu'él siguió al naquel momentu profesor de Defensa contra les Artes Escures Quirinus Quirrell escontra la cámara. Mientres Fluffy ta xixilando la piedra filosofal, el profesor Quirrell enfusa les defenses de Fluffy tocando un arpa, col propósitu d'aportar a la puerta trampa, mientres Harry usa una flauta que Hagrid diéra-y.[12]

A J. K. Rowling preguntóse-y nuna entrevista qué lu pasó a Fluffy depués de que yá nun yera necesariu pa protexer la piedra. Ella respondió que Fluffy foi soltáu nel Monte Prohibíu.

Norberta[editar | editar la fonte]

{{personaxe |nome =

           Norberta

|obra = Harry Potter |primer_apaición = Harry Potter y la piedra filosofal |alies = Norbert
Norberto[n. 2] |sexu = Femenino |güeyos

             = Anaranxáu[67]

"Nun yera esactamente llindu; Harry pensó que paecía un paragües negru engurriáu. Les sos nales apuntiaes yeren enormes, comparaes col so cuerpu flacuchenta; tenía un focico llargu con anches fueses nasales, les puntes de los cuernos y los güeyos anaranxaos y saltones."

Rowling, 1997, «Norbert, el dragón»

Norberta, antes llamada Norbert o Norberto, ye un ridgeback noruegu que Hagrid adquirió como un güevu d'un misteriosu estrañu encapucháu en Cabeza de Puercu,[13] que resultó ser el profesor Quirrell. Hagrid ayuda al dragón a salir del güevu. Norberta faise bien peligrosa y muncho más grande nes selmanes siguientes. Norberta muerde la mano de Ron, causando que rica tratamientu médicu debíu al venenu nos sos caniles.[13] Harry, Ron y Hermione finalmente convence a Hagrid d'unviar al dragón col hermanu mayor de Ron, Charlie, que ta estudiando dragones en Rumania. En les Reliquies de la Muerte, Charlie revéla-y a Hagrid que Norbert ye en realidá fema y fuera renombrada Norberta. Charlie amiesta que los ridgeback noruegos fema "son muncho más feroces", lo qu'esplicaba la taragañada de Norberta y el so peligrosu comportamientu como un ñácaru.[68]

Recepción[editar | editar la fonte]

El sitiu web IGN asitió a Hagrid como'l so decimotercer meyor personaxe de Harry Potter, diciendo que Hagrid convirtiérase nun sustitutu pa l'audiencia que la curtia escena na película de la película de Harry Potter y la mota de fueu onde él recuerda momentos memorables con Harry, Ron y Hermione dio-yos un "alcordanza bien querida".[69] Joe Utichi de IGN asitió a Hagrid como'l so séptimu personaxe de Harry Potter favoritu.[70]

Na cultura popular[editar | editar la fonte]

Hagrid apaeció en delles parodies de Harry Potter animaes y non animaes. Apaeció na comedia de sketches estauxunidense Saturday Night Live, interpretáu por Horatio Sanz, nel mesmu episodiu nel que Lindsay Lohan interpretó a Hermione.[71] Nel show Big Impression de Alistair McGowan, Hagrid apaeció nun sketch llamáu Louis Potter and the Philosopher's Scone (Louis Potter y el scone filosofal), onde foi interpretáu por Robbie Coltrane mesmu.[72] Hagrid tamién ye asonsañáu en Harry Potter and the Secret Chamberpot of Azerbaijan (Harry Potter y l'orinal secretu d'Azerbaixán), una hestoria publicada por Comic Relief en 2003, y él foi interpretáu por Ronnie Corbett.[73][74] Nes parodies de Potter Puppet Pals de Neil Cicierega, Hagrid apaeció nel episodiu Ron's Disease (La enfermedá de Ron), nel que Harry usa la fuerza de Hagrid pa curar a Ron d'una enfermedá, según pa vencer a Hermione y Snape, y p'afayar la identidá de Dumbledore como un "androide gai".[75] Hagrid tamién apaez na parodia teatral Harry Potter and the Obnoxious Voice (Harry Potter y la voz desagradable), interactuando con Draco Malfoy y un dementor.[76] Nun episodiu de la segunda serie de Tracey Ullman's State of the Union, Tracey Ullman parodia a Rowling como una mandona bien interesada en caltener les sos creaciones con derechos d'autor, que cree qu'un vagamundu ta personificando a Hagrid.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Notes[editar | editar la fonte]

  1. Yá que él nació depués de que Fridwulfa abandonara al so maríu y a Rubeus Hagrid, pero antes de la so salida de la colonia de xigantes, esta ye la única gama de nacencia posible.
  2. Harry Potter y la piedra filosofal

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Rowling, 1997, «Caleyón Diagon», p. 58.
  2. Rowling, 1997, «El Guardián de les Llaves», p. 46.
  3. Rowling, 1999, «Garres y fueyes de té».
  4. Conversations with J. K. Rowling, pp.37-38, accio-quote.org
  5. Accio Quote! (ed.): «Entevista cola radio WBUR, 12 d'ochobre de 1999». Consultáu'l 15 d'agostu de 2011.
  6. Goring (17 de xineru de 1999). Scotland on Sunday (ed.): «Harry’s Fame».
  7. barnesandnoble.com (ed.): «Barnes and Noble & Yahoo! chat con J.K. Rowling» (20 d'ochobre de 2000). Consultáu'l 26 de setiembre de 2014. Republicado por accio-quote.org
  8. 8,0 8,1 Rowling, 1998.
  9. Anelli, Melissa; Emerson, Spartz (16 de xunetu de 2005). The Leaky Cauldron (ed.): «The Leaky Cauldron and MuggleNet interview Joanne Kathleen Rowling: Part Three».
  10. Warner Bros. Entertainment Inc. (ed.): «A Conversation with J.K.Rowling and Daniel Radcliffe». Consultáu'l 14 de xunu de 2013.
  11. 11,0 11,1 Rowling, 1997, «El neñu que sobrevivió».
  12. 12,0 12,1 Rowling, 1997.
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 Rowling, 1997, «Norbert, el dragón».
  14. 14,0 14,1 Rowling, 1997, «Al traviés de la puerta trampa».
  15. Rowling, 1998, «El diariu secretísimo».
  16. 16,0 16,1 16,2 16,3 Rowling, 1998, «Aragog».
  17. Rowling, 1998, «L'herederu de Slytherin».
  18. 18,0 18,1 Rowling, 1998, «Cornelius Fudge».
  19. Rowling, 1998, «El pagu de Dobby».
  20. Rowling, 1999, «El Dementor», pp. 81-82.
  21. 21,0 21,1 Accio Quote (ed.): «World Esclusive Interview with J K Rowling». Consultáu'l 26 de setiembre de 2014.
  22. 22,0 22,1 22,2 Rowling, 1999, «Fueyes de té y garres d'hipogrifu».
  23. Rowling, 1999, «La rensía de Snape», p. 243.
  24. 24,0 24,1 Rowling, 1999, «El secretu de Hermione».
  25. Rowling, 2000, «La primicia de Rita Skeeter».
  26. Rowling, 2003, «La hestoria de Hagrid».
  27. 27,0 27,1 27,2 Rowling, 2003, «Grawp».
  28. 28,0 28,1 28,2 Rowling, 2003, «MHB».
  29. 29,0 29,1 Rowling, 2005, «Dempués del entierru».
  30. 30,0 30,1 30,2 Rowling, 2005, «La fuxida del príncipe».
  31. Rowling, 2005, «El sepulcru blancu».
  32. 32,0 32,1 Rowling, 2007, «Los siete Potter».
  33. Rowling, 2007, «La boda».
  34. Rowling, 2007, «Otra vegada'l monte».
  35. Rowling, 2007, «La falla del plan».
  36. MSNBC.com (ed.): «Rowling: 'I wanted to kill parents' – Wild about Harry"». Consultáu'l 27 de setiembre de 2014.
  37. 37,0 37,1 Weingarten. Rowling diz que Dumbledore ye gai. http://www.newsweek.com/id/50787. Consultáu el 20 d'ochobre de 2007. 
  38. Rowling, 2007, «Diecinueve años dempués».
  39. Warner Bros. (ed.): «El casting ta completu en Harry Potter y el misteriu del príncipe.» (16 de payares de 2007). Consultáu'l 16 de payares de 2007.
  40. Neatorama.com (ed.): «Movie Trivia: Harry Potter y la piedra filosofal.» (17 de xunetu de 2007). Consultáu'l 15 d'agostu de 2011.
  41. 41,0 41,1 Accio Quote! (ed.): «"En realidá vense como yo imaxiné que seríen dientro de la mio cabeza."» (11 de payares de 2001). Consultáu'l 1 de xineru de 2015.
  42. «Harry Potter And The Personal Demons». Archiváu dende l'orixinal, el 27 de payares de 2015. Consultáu'l 27 de setiembre de 2104.
  43. CBBC (ed.): «Entrevista completa a J.K. Rowling». Consultáu'l 29 de xunetu de 2007.
  44. «Filmografía de Martin Bayfield». Archiváu dende l'orixinal, el 27 de payares de 2015. Consultáu'l 15 d'agostu de 2011.
  45. Rowling, 1997, «El neñu que sobrevivió», p. 20.
  46. Rowling, 2003, «La fuxida del príncipe».
  47. Rowling, 1997, «El guardián de les llaves», p. 55.
  48. Accio Quote! (ed.): «Robbie Coltrane en South Bank» (25 de setiembre de 2006). Consultáu'l 15 d'agostu de 2011.
  49. «Sección: Material adicional». Consultáu'l 27 de setiembre de 2014.
  50. «JK Rowling’s World Book Day Chat» (4 de marzu de 2004). Consultáu'l 15 d'agostu de 2011.
  51. Darby Dickerson. «Conseyos del profesor Dumbledore pa los decanos de derechu». Reseña de la Universidá de Derechu de Toledo. http://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1088056. 
  52. Rowling, 2003.
  53. Rowling, 2005.
  54. Rowling, 2007.
  55. Sharon Waxman (15 d'ochobre de 2006). «[Cyberface: nueva tecnoloxía que prinda l'alma]». Cyberface: New Technology That Prindes the Soul. http://www.nytimes.com/2006/10/15/movies/15waxm.html?th&emc=th. 
  56. H Tucker. British Computer Society. ed. «At the movies [Nel cine]». ITNOW 49. doi:10.1093/itnow/bwm023. http://itnow.oxfordjournals.org/cgi/content/abstract/49/5/8. 
  57. HPANA, ed (26 d'abril de 2006). «[Tony Maudsley como Grawp en Harry Potter y l'Orde del Fénix.]». Tony Maudsley as Grawp in 'Order of the Phoenix'. http://www.hpana.com/news.19394.html. 
  58. Harry Potter y la mota de fueu
  59. Rowling, 1999.
  60. Rowling, 1998, «El sauce boxeador».
  61. Rowling, 2007, «La Varita de Sabugu».
  62. Rowling, 1997, «El monte prohibíu».
  63. Rowling, 2007, «La batalla de Hogwarts», pp. 523-524.
  64. Rowling, 1997, «El duelu de medianueche».
  65. Rowling, 1997, «Halloween».
  66. Rowling, 1997, «Quidditch», p. 154.
  67. Rowling, 1997, «Norbert, el dragón nacíu = 24 d'abril de 1992».
  68. Rowling, 2007, «El testamentu de Albus Dumbledore», p. 110.
  69. Linder, Brian; Pirrello, Phil; Goldman, Eric; Fowler, Matt (14 de xunetu de 2009). Top 25 Harry Potter Characters. http://uk.movies.ign.com/articles/100/1002569p3.html. Consultáu el 3 d'abril de 2011. 
  70. Joe Utichi (3 de payares de 2010). The Top 10 Harry Potter Characters. http://uk.movies.ign.com/articles/113/1132181p1.html. Consultáu el 3 d'abril de 2011. 
  71. «Saturday Night Live Transcripts». Consultáu'l 27 de xunetu de 2007.
  72. «BBC One press release». Consultáu'l 20 de mayu de 2007.
  73. tv.com (ed.): «Harry Potter and the Secret Chamberpot of Azerbaijan». Consultáu'l 8 de xunetu de 2007.
  74. frenchandsaunders.com (ed.): «French and Saunders: Harry Potter and the Secret Chamberpot of Azerbaijan.». Consultáu'l 8 de xunetu de 2007.
  75. Potter Puppet Pals (ed.): «Ron's Disease.».
  76. «Extracto». Consultáu'l 29 de setiembre de 2014.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Silvanus Kettleburn
Profesor de Cuidu de Criatures Máxiques de Hogwarts
1994–xineru de 1996
Socesor:
Wilhelmina Grubbly-Plank
Predecesor:
Wilhelmina Grubbly-Plank
Profesor de Cuidu de Criatures Máxiques de Hogwarts
Xineru de 1996–actualidá
Socesor:
Nel cargu predecesor3 = Ogg
Predecesor:
{{{predecesor3}}}
Guardabosques de Hogwarts
?-xineru de 1996
Socesor:
Wilhelmina Grubbly Plank
Predecesor:
Wilhelmina Grubbly-Plank
Guardabosques de Hogwarts
Xineru de 1996-actualidá
Socesor:
Nel cargu

.



Rubeus Hagrid