Rhyacornis fuliginosa

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Rhyacornis fuliginosa
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Colirrojo fuliginoso
Rhyacornis fuliginosus - Doi Inthanon.jpg
Machu nel parque nacional Doi Inthanon, Tailandia
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Muscicapidae
Xéneru: Rhyacornis
Especie: Rhyacornis fuliginosa
Vigors, 1831
Sinonimia
Rhyacornis fuliginosus
[editar datos en Wikidata]

'''Rhyacornis fuliginosa[2][3] ye una especie d'ave paseriforme de familia Muscicapidae nativa d'Asia. Tienden a vivir cerca de regueros y ríos de movimientu rápidu.

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Fema.

Tien dos subespecies reconocíes –Rhyacornis fuliginosa fuliginosa y Rhyacornis fuliginosa affinis. El primeru describióse por Nicholas Aylward Vigors en 1831, ente que'l segundu describióse por William Robert Ogilvie-Grant en 1906 y ye nativu de Taiwán.[4]

Descripción[editar | editar la fonte]

Típicamente mide unos 14 centímetros de llongura en total,[5] con un promediu de pesu de 22 gramos pa los machos y 18,8 gramos pa les femes.[6] Los machos son de color azul cayuela cola cola de de color coloráu ferruñosu.[7][8] Per otru llau, les femes son de color gris col obispillo blancu.[5][8]

Hábitat[editar | editar la fonte]

L'ave distribúyese al traviés d'Afganistán, Bután, China, India, Laos, Myanmar, Nepal, Paquistán, Taiwán, Tailandia y Vietnam.[9][10] Los sos hábitats preferíos son los regueros,[9] nullahs[8] y ríos[11] con roques avisiegues,[12] según la vexetación cerca de les riberes.[9] Paez preferir los regueros con mayores poblaciones d'inseutos, tales como les efímeres.[13]

Polo xeneral atopar n'elevaciones relativamente altes, colos que viven nos Himalayas vistos ente 2000[14] y 4100 m.[9] Sicasí, tienden a baxar a baxes altitúes mientres l'iviernu.[9]

Ta asitiáu na categoría d'esmolición menor» de la Llista Colorada de la UICN, una y bones la población caltúvose estable mientres los últimos diez años. El tamañu del so área de distribución ye cimera a los 5 100 000 km².[15]

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Ye bien proteutor del so hábitat[16] y va ser desaxeradamente conflictivu a cualquier intrusu nel so territoriu.[7] Col fin d'atrapar mosques nos ríos, vuela verticalmente hasta que ta a lo menos a 6,1 m percima de l'agua, enantes d'esmucise escontra baxo nuna espiral de nuevu al mesmu llugar.[11]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Rhyacornis fuliginosa» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2013.2. Consultáu'l 19 d'avientu de 2014.
  2. De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2005). «Nomes en castellanu de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Décima parte: Orden Passeriformes, Familias Campephagidae a Turdidae)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 52 (2):  pp. 389-398. ISSN 0570-7358. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_52_2_decimo.pdf. Consultáu 'l 27 d'avientu de 2014. 
  3. «Colirrojo Fuliginoso (Rhyacornis fuliginosa) (Vigors, 1831)». en Avibase. Consultáu'l 27 d'avientu de 2014.
  4. «Plumbeous Water-redstart (Rhyacornis fuliginosa)». Handbook of the Birds of the World. Internet Bird Collection. Consultáu'l 3 d'avientu de 2013.
  5. 5,0 5,1 (2011) Trekking Nepal: A Traveler's Guide. The Mountaineers Books, 291. Consultáu'l 3 d'avientu de 2013.
  6. Dunning, John B., Jr.. CRC Handbook of Avian Body Masses, Second Edition. CRC Press, 397. Consultáu'l 3 d'avientu de 2013.
  7. 7,0 7,1 Lawrence, Walter Roper (1895). The Valley of Kashmir. Asian Educational Services, 150. Consultáu'l 3 d'avientu de 2013.
  8. 8,0 8,1 8,2 Herklots, Geoffrey Alton Craig (1936). The Hong Kong Naturalist, Volumes 7–8. Newspaper Enterprise Limited, 150. Consultáu'l 3 d'avientu de 2013.
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 (1990) Distribution and Taxonomy of Birds of the World. Yale University Press, 538. Consultáu'l 27 d'avientu de 2014.
  10. A Field Guide to the Birds of China. Oxford University Press. Consultáu'l 27 d'avientu de 2014.
  11. 11,0 11,1 Ward, Francis Kingdon (1990). Himalayan Enchantment: An Anthology. Serindia Publications, Inc., 173. Consultáu'l 27 d'avientu de 2014.
  12. Hills and Streams: An Ecology of Hong Kong. Hong Kong University Press, 140. Consultáu'l 27 d'avientu de 2014.
  13. «Comparing discriminant analysis, neural networks and logistic regression for predicting species distributions: a case study with a Himalayan river bird». Ecological Modelling 120 (2–3):  pp. 337–347. 17 d'agostu de 1999. doi:10.1016/S0304-3800(99)00113-1. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0304380099001131. Consultáu 'l 27 d'avientu de 2014.  rique inscripción
  14. Negi, Sharad Singh. Himalayan Wildlife, Habitat and Conservation. Indus Publishing, 108. Consultáu'l 27 d'avientu de 2014.
  15. «Plumbeous Water-redstart (Rhyacornis fuliginosa)». BirdLife International. Consultáu'l 27 d'avientu de 2014.
  16. Brazil, Mark. Birds of East Asia. A&C Black, 422. Consultáu'l 27 d'avientu de 2014.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]