Reinu de Bernicia

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Reinu de Bernicia
Beornice

Desapaecíu

Bandera

420-634

Flag of Northumbria.svg

Llocalización de {{{nome_común}}}
Capital Bamburgh
Gobiernu Monarquía
Historia
 • Afitáu 420
 • Comparte corona con Deira {{{fecha_eventu1}}}
 • Amestóse con Deira {{{fecha_eventu2}}}
 • Disolución 634

Bernicia (n'anglosaxón: Bernice, Bryneich, Beornice) foi un reinu anglosaxón establecíu polos anglos, ente'l c. 420 y el 634, nel sieglu V no qu'anguaño ye'l nordés d'Inglaterra.

El territoriu anglu de Bernicia foi aprosimao equivalente a la área que los condaos de Northumberland y Durham ocupen anguaño, moviéndose dende'l ríu Tweed hasta'l ríu Tees. A principios del sieglu VII, xunir col so vecín del sur, Deira, pa formar el reinu de Northumbria y per ende les sos fronteres espandiéronse considerablemente.

Bryneich britana[editar | editar la fonte]

Mapa de c. 600, amuésense los reinos de la dómina, como Bernicia, Deiray y Northumbria.
Yr Hen Ogledd o «El Vieyu Norte». Un mapa del norte de la isla de Britania antes de la conquista anglosaxona escocesa. Bryneich puede apreciase na parte derecha del mapa.

Bernicia ye mentada en poemes escritos en galés antiguu por Nennius y n'otros escritos sol nome de Bryneich o Brynaich. Nun ta bien claru si esto ye a cencielles la traducción del nome al galés, o si esistió un antiguu reinu britanu anterior al de Bernicia. Sicasí, el nome paez derivase de la pallabra britónica Bernicca, que significa “tierra de pasos de montes”, lo que concuerda cola segunda hipótesis.

Esti reinu britanu foi formáu a partir de les enantes tierres baxes de los Votadini, posiblemente como parte de la división d'un supuestu gran reinu septentrional” del rei Coel Hen en 420. Esti reinu septentrional ye mentáu por eruditos galeses como Yr Hen Ogledd o, lliteralmente, "El Vieyu Norte". El reinu pudo ser dirixíu dende Bamburgu, que definitivamente apaez en fontes galeses como Din Guardi. Cerca d'esta residencia importante ta la islla de Lindisfarne (conocida d'antiguo en galés como Ynys Metcaut), que convirtióse na diócesis de los obispos bernicianos. Nun se sabe cuándo los Anglos finalmente conquistaron tola rexón, pero ye probable que fuera alredor del añu 604.

Bernicia anglosaxona[editar | editar la fonte]

Dalgunos de los anglos de Bernicia pudieron ser emplegaos como mercenarios xuntu al muriu d'Adriano mientres l'últimu periodu romanu. Créese qu'otros emigraron escontra'l norte (per mar) dende Deira a principios del sieglu VI. El primer rei anglu del qu'esiste información, foi Día, quien se diz que llogró'l tronu y el reinu alredor del añu 547. Los sos fíos tuvieron munchos años lluchando contra una fuercia unificada de los reinos britónicos qu'arrodiaben Bernicia, hasta qu'esa alianza colapsó nuna guerra civil.

La Unión Forzada de Northumbria[editar | editar la fonte]

Mapa de William Shepherd de les Islles Britániques c. 802. Los reinos de Northumbria, Bernicia, Deira y otros.

El nietu de Día, Eteelfrido, unificó Deira col so reinu de Bernicia pola fuercia alredor del añu 604. Reinó en dambos reinos (xuniéndolos sol nome de Northumbria) hasta que foi derrotáu y asesináu por Raedwald de Anglia Oriental (quien diera abelugu a Edwin, fíu d'Aella, rei de Deira) alredor del añu 616. Edwin entós convirtióse en rei. Los primeros años del reináu d'Edwin tuvieron posiblemente dedicaos a combatir la poca resistencia que quedaba de los exiliados britanos de Bryneich, qu'operaben al traviés del reinu Gododdin. Dempués de completar la pacificación de la población britónica en Bernicia, dedicar a la subyugación de Elmet (un territoriu d'idioma cúmbrico qu'esistió na área qu'anguaño ye West Riding de Yorkshire, cerca de Leeds), lo que llevó a un conflictu direutu con Gales.

Dempués de la desastrosa Batalla de Hatfield Chase el 12 d'ochobre de 633, na cual Edwin foi derrotáu y asesináu por Cadwallon ap Cadfan de Gwynedd y Escolgue de Mercia, Northumbria, otra vegada más, estremar en Bernicia y Deira. Bernicia foi entós de volao rexida por Eanfrido, fíu d'Eteelfrido, pero un añu dempués ésti foi a atopase con Cadwallon pa tratar de consiguir la paz y foi asesináu. Oswaldo, l'hermanu d'Eanfrido, creó un exércitu y finalmente ganó a Cadwallon na Batalla de Heavenfield en 634. Dempués de la so victoria, Oswaldo foi reconocíu como rei de Bernicia y Deira y, poro, unificar definitivamente sol nome de Northumbria.

Reis de Bernicia[editar | editar la fonte]

Y Hen Gogledd
Reináu Incumbente Notes
fl.500 - fl.c.520 Esa
(Oesa)
Fíu de Ingwy. Fundó'l reinu de Bernicia. La so familia y llinaxe se llista na Crónica anglosaxona.
fl.c.520-547 Eoppa Fíu d'Esa.
547 - 559 Día Fíu de Eoppa. Casóse con Bearnoch y tuvieron 8 fíos, de los cualos 6 fueron reis.
559 - 560 Glappa
(Clappa)
Fíu d'Ida.
560 - 568 Adda Fíu d'Ida.
568 - 572 Ethelric Fíu d'Ida.
572 - 579 Theodric
(Deoric)
Fíu d'Ida.
579 - 585 Frituwaldo
(Frithewlf)
Fíu d'Ida.
585 - 593 Hussa Probablemente fíu d'Ida.
593 - 616 Eteelfrido Fíu de Ethelric. Foi'l primer rei de Northumbria. Morrió en batalla.
Dinastía deirana
616 - 12 d'ochobre de 632 Edwin Rei de Deira, que se convirtió en rei de Northumbria y polo tanto de Bernicia tamién. Morrió en batalla a manos de Cadwallon ap Cadfan. Santu.
Regresu de la dinastía berniciana
finales de 632 - 633 Eanfrido Fíu de Eteelfrido. Morrió a manos de Cadwallon.
634 - 5 d'agostu de 641 Oswaldo Fíu de Eteelfrido. Dio muerte a Cadwallon. Rei de Northumbria. Morrió a manos de Escolgue de Mercia. Santu.
finales de 641 - 655 Oswiu Fíu de Eteelfrido. Llogró unificar los reinos y formó una Northumbria estable. Dexó de ser rei de Bernicia nel añu 655, pa convertise nel rei de toa Northumbria.

Ver tamién[editar | editar la fonte]


Reino de Bernicia