R Leonis

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
R Leonis
R Leonis
Constelación Lleo
Ascensión reuta α 09h 47min 33,5s
Declinación δ +11º 25’ 44’’
Distancia 240 años lluz (aprox)
Magnitú visual +4,40 a +11,30
Magnitú absoluta +5,31 (variable)
Lluminosidá 4000 soles (bolométrica)
Temperatura 3000 K (variable)
Radiu 320 - 350 soles (aprox)
Tipu espectral M8 IIIe (variable)
Velocidá radial +13,4 km/s

R Leonis (R Lleo / HD 84748 / HR 3882 / HIP 48036)[1] ye una estrella variable na constelación de Lleo alcontrada 5º al oeste de Regulus (α Leonis) y al nordés de Subra (ο Leonis). Cuando ta en rellumu máximu ye visible a simple vista, ente que nel mínimu ye necesariu un telescopiu de siquier 7 cm pa poder vela. Afayóse en 1782 por J.A. Koch,[2] siendo la cuarta variable conocida dempués de Mira (ο Ceti), χ Cygni y R Hydrae.[3]

Acordies coles midíes más recién, R Leonis alcuéntrase a 240 años lluz del Sistema Solar, siendo una de les variables Mira más cercanes. Con un periodu de 312 díes, el so rellumu varia ente magnitú aparente +4,40 y +11,30,[4] lo que supón un aumentu de la so lluminosidá nun factor de 575 dende'l mínimu. Como toles variables Mira, R Leonis ye una xigante colorada que'l so tipu espectral, en mínimu rellumu, ye M8 III.[5]

Nesta clase de variables, la superficie estelar nun ta bien definida y la midida directa del diámetru angular depende de la llargor d'onda emplegada según del momentu del ciclu nel que s'atope la estrella. Amás, observaciones efectuaes col Telescopiu espacial Hubble amosaron que la forma de R Leonis nun ye esférica sinón elipsoidal —con forma de güevu—, siendo'l so diámetru aparente 70 × 78 milisegundos d'arcu. Ello pue ser la resultancia de pulsaciones non radiales —la estrella nun s'espande igual en toes direcciones— o puede ser una ilusión óptica causada por manches escuros na so superficie.[6] Por tou ello, la midida del so radiu —por interferometría y tapecimientu llunar— da llugar a valores que van dende 1 UA a 2 UA.[3] Les variables de llargu periodu son estrelles bien evolucionaes que s'espandieron como xigantes per segunda vegada y que'l so interior ta formáu por oxíxenu y carbonu inertes. Nun determináu momentu desestabilícense, empezando a púlsar —espandiéndose y contraer—, lo qu'anicia la variabilidá. La gran variación nel espectru visible ye frutu de les fluctuaciones de temperatura producíes pola pulsación, pero la variación na so lluminosidá total —y nel infrarroxu— ye muncho menos acusada.[3]

Nel momentu de la so nacencia, envalórase que R Leonis tenía una masa de 1,5 mases solares. Güei, al igual qu'otres estrelles asemeyaes, R Leonis pierde masa estelar a un ritmu bien fuerte; el material circundante emite potentes máseres de monóxidu de siliciu (SiO) y hidroxilo (OH), onde les molécules emiten microondes asemeyaes a les d'un láser. L'agua tamién ta presente. Les fluctuaciones del máser de SiO impliquen un campu magnéticu y la posible presencia d'un planeta.[3]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]