Ríu d'Oru

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Ríu d'Oru (n'árabe: وادي الذهب wādī-að-ðahab y con frecuencia trascrito como: Oued Edhahab) yera, xunto a Saguia el Hamra, unu de los dos territorios en que s'estremaba'l Sáḥara Español antes de la ocupación de Marruecos.

Posesiones y protectoraos nel noroeste d'África. Ríu d'Oru ye la rexón allugada al sur del paralelu 26º, ente Mauritania y el océanu Atlánticu.
Terrenal afaráu paisaxe na rexón de Ríu d'Oru, cerca de la ciudá de Guerguerat

Tomaba una superficie de 184 000 km². La capital yera Villa Cisneros.

El paralelu 26º sirvíalu como frontera norte. Yera travesáu pol trópicu de Cáncer. El llende sur yera'l cabo Blanco que forma una península na que se topa la ciudá de La Güera. Esta península foi anexionada por Mauritania al empar que se retiraba de too el territoriu saharagüi qu'ocupara ente 1976 y 1979.

La frontera ente la zona mauritano y marroquino yera una llinia que partía nel oeste al norte de Villa Cisneros na mariña, nel paralelu 24º, nel este hasta la frontera con Mauritania al altor del paralelu 23º.

La denominación orixinal del territoriu deber a qu'en 1442 un portugueses paecen llograr un pocu d'oru en polvu en cuenta de les sos mercancíes, y creyeron afayar un ricu país aurífero. En dellos mapes antiguos, asina unu de Diego Ribera publicáu en 1529, figura viniendo de la Nigricia Central y desagua nel Atlánticu mientres, en mapes más modernos apaez un cursu muncho más curtiu, que desagua nel golfu en cuestión col nome de Uadi Meguetha Mersug, llegando una espedición española yá nos años 1885 y 1886 a declarar que nun esistía ríu dalgunu que desaguara nel golfu, pudiendo llevar a una posible equivocación la forma llarga y estrecha del golfu qu'el descubridores portugueses tomaron pol estuariu d'un ríu.

Hestoria[editar | editar la fonte]

"Ríu d'Oru" foi'l nome que-y dieron los portugueses, primeros europeos en llegar a estes tierres, pola bayura d'oru, que traíen les caravanes dende'l golfu de Guinea. Foi'l primer llogru decisivu d'Enrique'l Navegante, de la so Escuela de Saléu de Sagres, y de la Carabela. El descubrimientu d'esta vital ruta comercial, arriqueció a Portugal, y dio-y impulsu a les esploraciones oceániques, que se volvieron financieramente sostenibles (yá se pagaben a sigo mesmes). Pal reinu de Marruecos, representó una dura crisis, pos les caravanes de camellos que llegaben a Ceuta y Tanger con oru y esclavos negros, quedar en Ríu d'Oru pa comerciar con los portugueses.

El descubrimientu fíxose dempués de superar el cabu Bojador, onde les lleendes falaben de bisarmes marines, y un mar qu'empezaba a ferver. Llegar a Ríu d'Oru en 1441.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Río de Oro