Puertu de Maguncia

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Vieyu puertu de Maguncia

El puertu de Maguncia (Mainzer Hafen n'alemán) ye un puertu fluvial y aduaneru que s'atopa al Norte de la ciudá de Maguncia (Renania-Palatinado en Alemaña), na vera occidental del ríu Rin. Ye unu de los principales puertos fluviales alemanes pol so tonelaxe (1431000 tonelaes}} en 2006), detrás del puertu renano de Duisburg. El so enllaz direutu col puertu de Rotterdam al traviés del Rin comunica'l mar col corazón d'una de les mayores rexones industriales d'Europa. Amás ye parte del „Corredor Norte-Sur Rotterdam-Xénova“.[1]

El puertu “Zoll- und Binnenhafen Mainz” afecta a cuatro barrio de la ciudá: Mombach col puertu industrial, Maguncia-Ciudá Nueva col de portacontenedores, Maguncia-Ciudá Vieya (ciudá vieya) cola rede de puertos d'ociu y Maguncia-Weisenau cola Rheinreede (rada del Rin). La so llocalización actual ye un espaciu pa una nueva área residencial al norte del Kaiserbrücke; polo que se preve'l so treslláu más al norte.

Historia[editar | editar la fonte]

El puertu establecer ente 1880 y 1887 agües enriba de la confuencia de los ríos Rin y Meno, pero tien una llarga hestoria que se remonta a la Edá Media ya inclusive a l'antigua Roma.

Mientres l'antiguu imperiu romanu Maguncia ('Mogontiacum' pa los romanos) foi una importante ciudá fronteriza y capital rexonal qu'incluyía un puertu comercial nel 'Dimesser Ort' (na zona del actual puertu),[2][3] y un puertu militar (na zona de la ciudá antigua),[2][4] dende'l cual los navíos romanos patrullaben el Rin. Al retirase los romanos escontra l'añu 407, cuando la ciudá foi escalada,[5] dellos barcos fueron abandonaos y los sos restos cubrir de folla y tierra, hasta ser redescubiertos en 1981/1982 mientres una obres d'escavación, y esíbense güei nun muséu.[4]

Embarcaciones nel sieglu XIX

Dempués de lo que amenorgóse enforma'l tamañu de la ciudá, pero en 1317 convertir nuna ciudá de mercáu y recibió el derechu de que cualquier barcu mercante que saleara pel ríu tenía de desembarcar les sos mercancíes y ufiertales en vienta mientres tres díes na ciudá, pudiendo dempués siguir el viaxe colo non vendío.[6] El comerciu del vinu ayudó tamién a caltener próspera la ciudá.

Mientres 1860-1885, el Rin foi enriáu y dragáu pa convertilo nuna principal vía de comerciu de la Europa que s'industrializaba. En consecuencia formaron dos árees portuaries na ciudá: el Winterhafen (puertu d'iviernu) al sur de la ciudá antigua (xusto al norte del Südbrücke), y un nuevu Zollhafen (puertu aduaneru) al norte de la ciudá, onde'l vijo puertu comercial romanu. Nel so tiempu foi consideráu unu de los más modernos puertos fluviales del mundu.[7]

Embarcaciones d'escursión a principios

Mientres la Segunda Guerra Mundial el Zollhafen foi destruyíu nun 85% mientres el Bombardéu de Maguncia. Sicasí'l puertu recuperóse rápido y escontra 1950 algamó'l so tonelaxe añal pre-bélicu con 740.497 tonelaes, algamando'l millón en 1952.[8]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Estratexes Ferroviaries Europees Númberu 44 - Avientu 2009
  2. 2,0 2,1 Römerzeit (from the official company website, in alemán. Accessed 2008-02-16.)
  3. The Roman World - Wacher, J. S. (Editor), Volume 1, Page 389. Accessed 2008-02-16.)
  4. 4,0 4,1 Museum of Ancient Shipbuilding (from the Maguncia city council website. Accessed 2008-02-14.)
  5. Mogontiacum (Maguncia) (from the 'livious.org' website. Accessed 2008-02-15.)
  6. Mittelalter (from the official company website, in German. aportáu'l 2008-02-16.)
  7. Neuzeit (from the official company website, in German. Accessed 2008-02-16.)
  8. 20. Jahrhundert (from the official company website, in German. Accessed 2008-02-16.)



Puerto de Maguncia