Principiu de Pascal

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
El funcionamientu de la prensa hidráulica ilustra'l principiu de Pascal

En física, el principiu de Pascal o llei de Pascal, ye una llei enunciada pol físicu-matemáticu francés Blaise Pascal (1623-1662) que se resume na frase: la presión exercida sobre un fluyíu incompresible y n'equilibriu dientro d'un recipiente de parés indeformables tresmitir con igual intensidá en toles direcciones y en tolos puntos del fluyíu.[1]

En poques pallabres, podría resumise entá ye más, afirmando que toa presión exercida escontra un fluyíu, va espardese sobre tou la sustanza de manera uniforme.[1] El principiu de Pascal puede comprobase utilizando una esfera bueca, furada en distintos llugares y provista d'un émbolu. Al enllenar la esfera con agua y exercer presión sobre ella por aciu l'émbolu, reparar que l'agua sale por tolos furacos cola mesma velocidá y polo tanto cola mesma presión.

Tamién podemos reparar aplicaciones del principiu de Pascal nes prenses hidráuliques, nos elevadores hidráulicos, nos frenos hidráulicos, nes pontes hidráuliques y nos gatos hidráulicos.

Prensa hidráulica[editar | editar la fonte]

Ilustración del esperimentu de Pascal del frayatu d'un barril por aciu presión nun tubu
Artículu principal: Prensa hidráulica

La prensa hidráulica ye una máquina complexa que dexa amplificar les fuerces y constitúi el fundamentu de elevadores, prenses hidráuliques, frenos y munchos otros dispositivos hidráulicos .

La prensa hidráulica constitúi l'aplicación fundamental del principiu de Pascal y tamién un dispositivu que dexa entender meyor el so significáu. Consiste, n'esencia, en dos cilindros de distintu sección comunicaos ente sigo, y que'l so interior ta dafechu llenu d'un líquidu que puede ser agua o aceite. Dos émbolos de secciones distintes afáense, respectivamente, en cada unu de los dos cilindros, de cuenta que tean en contactu col líquidu. Cuando sobre l'émbolu de menor sección A1 exerzse una fuerza F1 la presión p1 que s'anicia nel líquidu en contactu con él tresmítese íntegramente y de forma casi instantánea a tol restu del líquidu. Pol principiu de Pascal esta presión va ser igual a la presión p2 qu'exerz el fluyíu na sección A2, esto ye:

colo que les fuerces van ser:

con A1 < A2. Poro, la relación ente la fuerza resultante nel émbolu grande cuando s'aplica una fuerza menor nel émbolu pequenu va ser tanto mayor cuanto mayor sía la relación ente les secciones:

Discutiniu llineal[editar | editar la fonte]

Nun fluyíu les tensiones compresivas o presiones nel mesmu pueden representase por aciu un tensor de la forma:

(1)

Eso significa qu'afitáu un puntu nel senu del fluyíu y considerando una dirección paralela al vector unitariu la fuerza por unidá d'área exercida nesi puntos según esa dirección o'l vector tensión vien dáu por:

(2)

El principiu de Pascal establez que la tensión en (2) ye independiente de la dirección , lo cual namái asocede si'l tensor tensión ye de la forma:[2]

(3)

onde p ye una constante que podemos identificar cola presión. De la mesma esa forma del tensor namái ye posible tenelo de forma averada si'l fluyíu ta sometíu a presiones enforma mayores que la diferencia d'enerxía potencial ente distintos partes del mesmu. Polo que'l principiu de Pascal puede formulase como: «Nun fluyíu en reposu y onde les diferencies d'altor son despreciables el tensor de tensiones del fluyíu toma la forma dada en». (3)

Sicasí, en realidá debíu al pesu del fluyíu fai que'l líquidu asitiáu na parte baxa d'un recipiente tenga una tensión llixeramente mayor que'l fluyíu asitiáu na parte cimera. De fechu si la única fuerza másica actuante ye'l pesu del fluyíu, l'estáu tensional del fluyíu a una fondura z el tensor tensión del fluyíu ye:

(4)

En vista de lo anterior podemos afirmar que «afitáu un puntu d'un fluyíu incompresible en reposu y conteníu nun recipiente so presión y indeformable, la presión del fluyíu, ye idéntica en toes direcciones, y la so tensor tensión vien dáu por».(4)

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 (2007) «Hidráulica», Física II. Un enfoque constructivista. Pearson Educación, 28. ISBN 9789702609094.
  2. Oliver Olivella y Agelet de Saracíbar Bosch, 2002, «Ecuaciones constitutives en fluyíos», p. 273-294.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Principio de Pascal