Poljé

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Vista del poljé de Vega de Comeya, na parte asturiana de los Picos d'Europa. Nel pasáu foi un antiguu llagu y anguaño una turbera. Esti poljé ye unu de los más representativos d'Europa.
Montes de la sierra de Aizkorri al fondu, vistos dende les campes de Urbía.

Un poljé (del eslavu, polje: campu[1]) ye una depresión nun macizu de roca kárstica de grandes dimensiones a manera de valle allargáu y zarráu, de fondu planu, de gran tamañu y contornes irregulares. Los cantos son empinaos y nellos apruz la roca caliar. Este debe la so presencia al cambéu por disolución de bloques de caliar fallaos o plegaos escontra baxo. Suel tar percorríu por un regatu que sume sópitamente por un sumidoriu o pónor.[2] El poljé puede anubrise temporalmente (o permanentemente, tresformándose nun llagu) si l'agua superficial degola la capacidá de desaguadoriu del pónor y otros resquiebros y sumidorios, o si álzase'l nivel de les agües soterrañes.

El fondu llanu del poljé suel tar tapizáu de terra rossa, una magre procedente de la descalcificación de la caliar. Suelen ser valles bien fértiles al funcionar como trampes de sedimentos.

Poljés n'España[editar | editar la fonte]

  • Otru de los poljés más representativos ye'l de Vega de Comeya, en Asturies (Picos d'Europa). Ye unu de los más visitaos pola gran amplitú que presenta y la forma tan carauterística qu'adquier al tar arrodiáu por cordales.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Acta XII Congressus internationalis epigraphiae graecae et latinae», pág. 296
  2. Santiago Pastrana Álvarez. «Relieve crástico» (español). Archiváu dende l'orixinal, el 2 de mayu de 2009. Consultáu'l 26 d'agostu de 2009.
  3. Comunidad Virtual del Llanu de Zafarraya. «usuarios/655-el llanu-de-zafarraya.html El Llanu de Zafarraya» (español). Consultáu'l 26 d'agostu de 2009.
  4. Cantabria Nuevu. «Rutes por Ruesga» (español). Archiváu dende l'orixinal, el 26 de setiembre de 2009. Consultáu'l 26 d'agostu de 2009.
  5. www.laslagunillas.com. «Geología» (español). Archiváu dende l'orixinal, el 19 de payares de 2008. Consultáu'l 26 d'agostu de 2009.
  6. Gobierno de Cantabria. «tales2008/ISA_Cap_03.pdf Plan Especial de la Rede de Siendes y Caminos de la Mariña» (español). Archiváu dende l'tales2008/ISA_Cap_03.pdf orixinal, el 28 d'avientu de 2009. Consultáu'l 26 d'agostu de 2009.
  7. Lhénaff, René (1998). «Los poljes d'Andalucía», en J. J. Durán y J. López Martínez: Karst n'Andalucía (en español). pp. 55-58: Los poljes d'Andalucía, 178. ISBN 84-7840-362-0.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]





Poljé