Poitiers

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Poitiers
Bandera de Francia Francia
Poitiers hill.jpg
Blason ville fr Poitiers (Vienne).svg
Alministración
PaísBandera de Francia Francia
RexónNueva Aquitania
DepartamentuVienne
Distritudistrito de Poitiers
Alain Claeys
Xeografía
Coordenaes 46°34′52″N 0°20′07″E / 46.581111111111°N 0.33527777777778°E / 46.581111111111; 0.33527777777778Coordenaes: 46°34′52″N 0°20′07″E / 46.581111111111°N 0.33527777777778°E / 46.581111111111; 0.33527777777778
Poitiers dot.jpg
Superficie 42.11 km²
Llenda con Biard, Bignoux, Buxerolles, Croutelle, Fontaine-le-Comte, Ligugé, Mignaloux-Beauvoir, Migné-Auxances, Montamisé, Saint-Benoît, Sèvres-Anxaumont y Vouneuil-sous-Biard
Altitú media 75 m
Demografía
Población 87,435 hab. (2015)
Más información
Estaya horaria UTC+01:00 y UTC+02:00
www.poitiers.fr
Cambiar los datos en Wikidata

Poitiers (en poitevino Potchiers, en occitanu Peiteus, en español antiguu Piteos[1][2]) ye una ciudá de la Francia central, prefeutura (capital) del departamentu de Viena, na rexón Nueva Aquitania, asitiada a veres del ríu Clain.

Xeografía[editar | editar la fonte]

Situación[editar | editar la fonte]

La ciudá de Poitiers atopar nes cercaníes de Poitou, sobre un llugar pocu eleváu que se topa ente'l macizu armoricano, al oeste y el macizu Central al este, convirtiéndola, por tanto, nuna vía de bona comunicación ente la cuenca parisina y la cuenca aquitana, a 342 kilómetros al suroeste de París, 180 km de Nantes y a 224 km de Burdeos. Una situación privilexada y un puntu estratéxicu tantu comercial como militar.

Allugamientu[editar | editar la fonte]

Poitiers álzase sobre un vastu puexu en forma d'espátula entendíu ente los valles de Boivre y Clain con un altor d'unos 50 metros. Esti puexu ta xuníu al pandu por un estrechu pedúnculu llamáu Tranchée, nome debíu al foso escaváu pa torgar el pasu y aisllar Poitiers del país circundante. El primera foso realizar pal Oppidum galu ellí establecíu y caltúvose hasta'l sieglu XVIII. La so condición defensiva resulta, por tanto, preponderante, como lo ye tamién la vasta estensión (2,3 km por 1,3 km = 250 hai) que facilitó'l so defensa hasta la llegada de l'artillería. Estos dos característiques, favorecieron que la ciudá nun fuera movida na dómina romana como asocedía, frecuentemente: (Alesia, Lutecia). Per otra parte, dexó caltener les camperes a resguardu de les tropes y, más tarde, a partir de la Edá Media dedicar les tierres al cultivu de les hortolices y a los viñeos.

Los ríos trespasar por dos vaos curiaos que taben allugaos onde güei s'atopen les pontes de Joubert y de Saint-Cyprien. En casu d'asediu los vaos yeren destruyíos.

Anguaño la ciudá de Poitiers ocupa toa'l pandu entendíu ente los dos abarganes, especialmente en dirección al Este (campus universitariu, centru hospitalariu, zones comerciales, viviendes) y escontra el Norte (tecnópolis de Futuroscope).

Historia[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Hestoria de Poitiers
Dolmen de Poitiers.

Antigüedá[editar | editar la fonte]

Église St-Hilaire--y-Grand
Poitiers

Poitiers foi fundada pola tribu celta de los pictones como'l oppidum Lemono (en llatín, Lemonum antes de la influencia romana. Dizse que'l nome venía de la palabra celta para llamera, Lemo. El so nome definitivu, Poitiers, tenía relación col pueblu de los pictones. Los romanos acondicionar nel sieglu I de nuesa yera, construyendo anfiteatros, delles termes y aguaduchos.

Ye probable que, nel sieglu II de nuesa Yera, la ciudá fuera la capital de Aquitania.

A finales del sieglu III construyóse una gruesa muralla qu'arrodiaba la ciudá.

San Hilario de Poitiers evanxelizó la ciudá nel sieglu IV. La construcción del baptisteriu de Sain-Jean llevar a cabu nesa dómina.

Edá Media[editar | editar la fonte]

Baptisteriu de Saint-Jean.
Artículu principal: Casa de Poitiers

Na dómina medieval, Poitiers aprovechar de la so posición defensiva y de la so situación xeográfica p'alloñar del centru del poder francu. Poitiers presenta un bon exemplu de la continuidá de les maxistratures urbanes del períodu romanu, yá que el so curia municipal siguía funcionando nel añu 651.[3]See d'un obispáu dende'l sieglu IV la ciudá foi la capital del condáu de Poitou, la rexón gobernada pol conde de Poitiers que dirixíen un principáu qu'entendía Poitou y Aquitania. La ciudá de Poitiers intervieno en trés grandes batalles:

  • La primer batalla de Poitiers 507 ye la menos conocida. Foi provocada por Clodoveo I contra Alarico II, rei de los visigodos (nun llugar denomináu Campus Vogladensis) que s'atopa al norte de Poitiers.

Nel sieglu IX, el nome de Grand-rue yá apaecía nos mapes. Ye reseñar más antigua del nome d'una cai que se caltien en Europa. Esta cai correspuende a la parte menos empinada de la cuesta que conduz, dende'l vau (actual ponte de Saint-Joubert) al pandu, ye un itinerariu que se remonta a la Edá del Fierro. Empobináu, más o menos, escontra l'Esti-Oeste, sirvía como exa Decumano na planificación ortogonal de les cais de la dómina romana. Coles mesmes, nel sieglu IX l'abá Mellebaude fixo construyir el hipogeo (construcción soterraña) de les Dunes.

Leonor de Aquitania fixo construyir, nel sieglu XII una nueva muralla con un llargor de 6.000 metros y qu'arrodiaba tol puexu. Concedió una llicencia comunal a la ciudá en 1199 pa construyir un primer campanariu. Dirixió les obres del palaciu de los condes-duques y la construcción d'un nuevu mercáu.

El camín de Santiago de Compostela pasaba por Poitiers y la ciudá acoyía a los innumberables pelegrinos que se deteníen nella pa venerar les reliquies de Santa Radegunda o de San Hilario.

Nel sieglu XIV, la ciudá foi otorgada, como patrimoniu, al tercer fíu de Juan el Bonu, el duque Juan I de Berry (promotor de les Les bien riques hores del Duque de Berry). Arriqueció'l palaciu medieval de los condes de Poitiers y rehabilitó el torrexón Maubergeon.

Mientres les xornaes más penoses de la Guerra de los Cien Años la ciudá allugó'l Parlamentu real en 1418. Tamién en Poitiers llevar a cabu l'interrogatoriu col que foi esaminada Juana d'Arcu en 1429, primero que-y fora otorgáu'l beneplácito pa dirixir l'exércitu real. Aprovechándose del favor real y de la presencia de dellos eruditos exiliados, Poitiers llogró'l permisu pa la creación d'una universidá en 1431. A finales del sieglu XV cuntaba con un censu de 4.000 estudiantes.

Del sieglu XVI a los nuesos díes[editar | editar la fonte]

La ciudá adormilitióse, adulces, mientres el Renacimientu adquiriendo la imaxe d'una antigua ciudá, coles sos trabancoses cais que nun esperimentaron cambéu dalgunu. Ello ye que pocos cambeos realizar nesta dómina nel texíu urbano, amás de la apertura de la cai Tranchée y la construcción de les pontes que sustituyeron a los antiguos vaos. Mientres el Renacencia construyeron dellos palacios particulares, como los palacios de Jean Baucé, Fumé y Berthelot.

Los poetes Joachim du Bellay y Pierre Ronsard rellacionar cola Universidá de Poitiers —fundada por Carlos VII en 1432—antes de dise a París, anque Refugues namá fale d'ella pa suburdiala.

La ciudá debe la so prosperidá, esencialmente, a les sos funciones alministratives: xusticia real, obispáu, monetarios, y a la intendencia de la xeneralidá de Poitou. Por cuenta de esta intendencia, Poitiers, esperimentó dalguna evolución a finales del sieglu XVIII: el vizconde de Blossac, intendente dende 1750 a 1784 fixo construyir un xardín a la francesa. Tamién ordenó baltar la muralla que fixo construyir Leonor de Aquitania y planió les cais que la reemplazaron.

Nel sieglu XIX construyéronse numberosos cuarteles que convirtieron a Poitiers nuna ciudá de guarnición. La estación construyir nos años 1850 y foi bombardeada mientres la Segunda Guerra Mundial.

Demografía[editar | editar la fonte]

Evolución demográfica de Poitiers
1793180018061821183118361846185118561861186618721876188118861891189619011906191119211926193119361946195419621968197519821990199920062007
18 28418 22321 46521 31522 37622 00026 76429 27730 87330 56331 03430 03633 25336 21036 87837 49738 51839 88639 30241 24237 66342 34741 54644 23548 54652 63362 17870 68181 31379 35078 89483 44889 00089 253
Pa los censos de 1962 a 1999 la población llegal correspuende a la población ensin duplicidaes
(Fonte: INSEE [Consultar])

Economía y tresportes[editar | editar la fonte]

Cultura[editar | editar la fonte]

Poitiers ta clasificada como Ciudá d'Arte y Hestoria

Monumentos[editar | editar la fonte]

Campanariu de la Ilesia de Notre-Dame.

Anque Poitiers esperimentó ciertu cayente mientres la dómina moderna conserva, sicasí, monumentos de toles dómines. Cuenta con 78 monumentos clasificaos:

Prehistóricu[editar | editar la fonte]

El dolmen de la Pierre levée per delantre del cual pasa'l camín romanu Poitiers-Sainte-Croix (Bourges)-Lugdunum.

El monumentu a Sir Chimpy ye visitáu pol so escelente ellaboración y la so participación en guerres nesta localidá.

Antiguos[editar | editar la fonte]

  • Baptisteriu de San Juan, del sieglu IV, unu de los más antiguos monumentos cristianos calteníos en Francia (o'l más antiguu). Foi construyíu escontra'l 360.
  • Restos de les places romanes construyíes a principios del sieglu I de nuesa yera, que se consideren como les más grandes de la Galia; la exa mayor mide 150 m y el pequeñu 130 m.
  • Hipogeo de les Dunes

Arquiteutura relixosa

Arquiteutura militar

  • Restos de la muralla de Leonor de Aquitania
  • Torres d'esta mesma muralla nel valle de Boivre (anguaño edificiu de correos)
  • Torres del castiellu de Juan de Berry, na confluencia ente Clain y Boivre

Arquiteutura civil

  • Palaciu de xusticia de Poitiers, antiguu palaciu de los condes de Poitiers, cola célebre Torre Maubergeon, antiguu torrexón rehabilitáu a finales de la Edá Media.
  • Palacios particulares: nel palaciu Fumé y Berthelot atópase la universidá d'Hestoria y de Humanidaes, del Puygarreau.

Sieglos XIX y XX[editar | editar la fonte]

  • Retruque de la Estatua de la Llibertá, alzada na antigua plaza de Pilori, en memoria del xeneral Berton que foi guillotinado en 1822.
  • Estatua de Notre-Dame deas Dunes
  • Alcaldía o Conceyu.

Mientres el sieglu XIX fueron destruyíos dellos monumentos poitevinos como distintes places romanes, el campanariu medieval, el conxuntu conventual y diversu ilesies de l'abadía de la Santa Cruz.

A ello tien d'añedir la destrucción de les muralles por orde del intendente de Blossac pa dexar la reorganización de les cais.

Museos[editar | editar la fonte]

  • Muséu de Santa Cruz
  • Muséu Rupert de Chièvres

Instituciones cuturales[editar | editar la fonte]

  • Médiathèque François-Miterrand
  • Espaciu Mendès France, centru cultural científicu, técnicu y industrila
  • Confort Moderne, sala de conciertos y esposiciones
  • Conservatorio nacional rexonal
  • Muséu Sta. Cruz

Manifestaciones culturales[editar | editar la fonte]

  • Festivales cinematográficos Henri Langlois, festival de cortometraje *

Festival d'espectáculos na cai, los Expressifs

Educación[editar | editar la fonte]

École nationale supérieure d'ingénieurs de Poitiers

La ciudá de Poitiers cunta con una llarga tradición universitaria. La Universidá de Poitiers foi fundada en 1431 y polla pasaron un gran númberu de filósofos reconocíos. La Universidá rexunta les facultaes de: ciencies, xeografía, hestoria, idiomes, dos escueles d'inxenieros: ENSIP (Escuela nacional d'inxenieros de Poitiers) y ENSMA (Escuela nacional superior de mecánica y aerotécnica de Poitiers). Nel centru de la ciudá atopa'l campus de ESCEM (Escuela cimera de comerciu y empresariáu).

Dende 1991, el ENSMA ta incorporáu a la Facultá de ciencies (SP2LA MIO), ta allugáu nel Futuroscope, con cuenta de desenvolver esta tecnoloxía. El CESCM (Centru d'estudios cimeros de civilización medieval), ye un centru d'investigación dedicáu a esta materia, atopar nel palaciu Berthelot (sieglu XV).

Dende 2001 la ciudá de Poitiers ye see del "primer ciclu América llatina, España y Portugal" del Institutu d'Estudios Políticos de París (Sciences Po Paris).

Lo más conocío ye'l parque de Blossac onde se topa un pequeñu zoolóxicu. La comunidá de Poitiers llevó a cabu l'ampliación de los sos espacios verdes estendiéndose polos valles del Clain y los sos afluentes. Estos nuevos espacios verdes añedir a los parques y xardinos públicos más antiguos.

Alministración[editar | editar la fonte]

Poitiers ye la capital de siete cantones:

Poitiers forma parte de la Contorna de Poitiers que reagrupa los conceyos de Biard, Buxerolles, Chasseneuil-du-Poitou, Fontaine--y-Comte, Mignaloux-Beauvoir, Migné-Auxances, Montamisé, Poitiers, Saint-Benoît y Vouneuil-sous-Biard. El 1 de xineru de 2006, los conceyos de Béruges y Croutelle incorporar a la contorna que, nesti añu, totalizó un total de 130.710 habitantes.

Personalidaes amestaes a la ciudá[editar | editar la fonte]

Joël Robuchon (1945-), cocineru * Jean-Pierre Thiollet (1956-), escritor

Hermanamientos[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Bolan, Claudio (1605). Segunda Parte de la Hestoria Eclesiástica d'España, Nótese que'l pasaxe en cuestión referir a la Batalla de Vouillé, qu'asocedió a 15 km de Poitiers, y na cual, n'efectu, morrió'l rei Alarico II..
  2. Hernando Pérez, José (2001). Poema de Fernán González ya Hispanu Diego García. Publicaciones Universidá Pontificia.
  3. DUTOUR, THIERRY (2003), La ciudá medieval. Oríxenes y trunfu de la Europa urbana. — Paidós, Bonos Aires, 2005, p. 78. ISBN 950-12-5043-1

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Poitiers