Poecile gambeli

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Carboneru montañés
Mountain Chickadee, Santa Fe Ski Area.jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Paridae
Xéneru: Poecile
Especie: P. gambeli
Ridgway, 1886
Sinonimia
Parus gambeli
[editar datos en Wikidata]

El carboneru montañés (Poecile gambeli), [2] tamién denomináu carboneru ceya blanca o paru cejiblanco, [3] ye una especie d'ave paseriforme de la familia de los páridos (Paridae), endémica d'América del Norte.

Sinonimia[editar | editar la fonte]

  • Parus gambeli

Distribución y hábitat[editar | editar la fonte]

Ye común nes rexones montascoses del oeste d'Estaos Xuníos, la so gama estiéndese dende'l sur de Yukon a California y los Montes Rocosos. El so hábitat son los montes boreales y templaos.

Subespecies[editar | editar la fonte]

Reconocense cuatro subespecies d'esta ave: [4]

  • Poecile g. atrata (Grinnell & Swarth, 1926)
  • Poecile g. baileyae (Grinnell, 1908)
  • Poecile g. gambeli (Ridgway, 1886)
  • Poecile g. inyoensis (Grinnell, 1918)

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Poecile gambeli» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2012.1.
  2. De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2009). «Nomes en castellán de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Duodécima parte: Orden Passeriformes, Familias Picathartidae a Paridae)». Ardeola 56 (1):  pp. 127-134. https://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_56_1.pdf.  Consultáu'l .
  3. «Carboneru Montañes (Poecile gambeli) Ridgway, 1886». avibase. Consultáu'l 4 de payares de 2012.
  4. «Poecile gambeli». ITIS. Consultáu'l 4 de payares de 2012.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]