Phyllotis osilae

Phyllotis osilae;
Estáu de caltenimientu
	; Esmolición menor (IUCN 3.1)
Clasificación científica
Reinu:	Animalia
Filu:	Chordata
Subfilu:	Vertebrata
Clas:	Mammalia
Infraclas:	Placentalia
Superorde:	Euarchontoglires
Orde:	Rodentia
Suborde:	Myomorpha
Superfamilia:	Muroidea
Familia:	Cricetidae
Subfamilia:	Sigmodontinae
Tribu:	Phyllotini
Xéneru:	Phyllotis
Especie:	Phyllotis osilae; Allen, 1901
Sinonimia
	Phyllotis osilae lutescens Thomas, 1902; Phyllotis osilae nogalaris Thomas, 1921; Phyllotis osilae phaeus Osgood, 1944; Phyllotis osilae tucumanus Thomas, 1912;
Consultes
	[editar datos en Wikidata]

Phyllotis osilae ye una especie de royedor del xéneru Phyllotis de la familia Cricetidae. Habita nel centru-oeste de Suramérica.^[2]

Taxonomía

Esta especie describióse orixinalmente nel añu 1901 pol zoólogu d'Estaos Xuníos Allen.^[3]

Llocalidá tipo

La llocalidá tipo, interpretada por Pearson en 1958, ye: “Osila (= Asillo), departamentu de Puno, 27 km al este nordeste d'Ayaviri, a una altitú de 3962 msnm, Perú”.

Carauterización y rellaciones filoxenétiques

Nun monte de nozales criollos de la llocalidá de Higuerillas, departamentu de Valle Grande, Jujuy (Arxentina), Emilio Budin colectó pericotes a los que'l zoólogu Oldfield Thomas en 1921 describiría como una bona especie: el pericote de los nozales (Phyllotis nogalaris), magar autores posteriores referir como una subespecie de Phyllotis osilae, esto ye: Phyllotis osilae nogalaris.

Distribución xeográfica

Esta especie distribuyir n'árees puneñas y yungueñas nes fasteres orientales de los Andes, dende'l centru sur de Perú (departamentu del Cuzco), al traviés del oeste de Bolivia (n'altitúes ente 3400 y 4900 msnm) hasta'l noroeste de l'Arxentina (n'altitúes ente 1500 y 3100 msnm), nes provincies de: Jujuy, Salta y Tucumán hasta'l sur de Catamarca.^[4] La especie nun foi rexistrada en Chile.

Caltenimientu

Según la organización internacional dedicada a la caltenimientu de los recursos naturales Xunión Internacional pal Caltenimientu de la Natura (IUCN), al nun tener mayores peligros y vivir en munches árees protexíes, clasificar como una especie baxu “esmolición menor” na so obra: Llista Colorada d'Especies Amenaciaes.^[1]

Referencies

1 2 Vargas, J., Bernal, N., Zeballos, H., Vivar, E. , Patterson, B. & Jayat, J.P 2008. Phyllotis osilae. The IUCN Red List of Threatened Species. Versión 2015.2. (Consultáu'l 19 de xunetu de 2015).
↑ Musser, G. G. and M. D. Carleton (2005). Superfamily Muroidea. pp. 894–1531 in Mammal Species of the World a Taxonomic and Geographic Reference. D. E. Wilson and D. M. Reeder eds. Johns Hopkins University Press, Baltimore.
↑ Allen, J. (1901). On a further collection of mammals from southeastern Peru, collected by Mr. H. H. Keays, with descriptions of new species. Bulletin of the American Museum of Natural History, 14:41-46.
↑ Jayat, J. P., & Pacheco, S. (2006). Distribución de Necromys lactens y Phyllotis osilae (Rodentia: Cricetidae: Sigmodontinae) nel noroeste arxentín: modelos predictivos basaos nel conceutu de nichu ecolóxicu. Mastozooloxía neotropical, 13(1), 69-88.

Enllaces esternos

[IUCN-1] 1 2 Vargas, J., Bernal, N., Zeballos, H., Vivar, E. , Patterson, B. & Jayat, J.P 2008. Phyllotis osilae. The IUCN Red List of Threatened Species. Versión 2015.2. (Consultáu'l 19 de xunetu de 2015).

[2] Musser, G. G. and M. D. Carleton (2005). Superfamily Muroidea. pp. 894–1531 in Mammal Species of the World a Taxonomic and Geographic Reference. D. E. Wilson and D. M. Reeder eds. Johns Hopkins University Press, Baltimore.

[3] Allen, J. (1901). On a further collection of mammals from southeastern Peru, collected by Mr. H. H. Keays, with descriptions of new species. Bulletin of the American Museum of Natural History, 14:41-46.

[4] Jayat, J. P., & Pacheco, S. (2006). Distribución de Necromys lactens y Phyllotis osilae (Rodentia: Cricetidae: Sigmodontinae) nel noroeste arxentín: modelos predictivos basaos nel conceutu de nichu ecolóxicu. Mastozooloxía neotropical, 13(1), 69-88.

[1]

[2]

[3]

[4]