Cinturón de Kuiper

De Wikipedia
(Redirixío dende Petrina de Kuiper)
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Wikipedia:Correxir
Oxetos conocíos del cinturón de Kuiper, derivaos de los datos del Centro de Planetes Menores. Los oxetos nel cinturón principal son de color verde, ente que los oxetos esvalixaos son de color naranxa. Los cuatro planetes esteriores son de color azul. Dellos troyanos conocíos de Neptuno son de color mariellu, ente que los de Xúpiter son de color rosa. Los oxetos esvalixaos ente la órbita de Xúpiter y el cinturón de Kuiper son conocíos como centauros. La escala ta en unidaes astronómiques. La diferencia marcada na parte inferior deber a les dificultaes de la detección nel contestu del planu de la Vía Láctea.
Imaxe artística del cinturón de Kuiper y de la nube de Oort.

El cinturón de Kuiper (Plantía:Pron) ye un discu circunestelar que orbita alredor del Sol a una distancia d'ente 30 y 55 ua. Recibe'l so nome n'honor a Gerard Kuiper, quien predixo la so esistencia en 1951, 41 años antes de les primeres observaciones d'estos cuerpos, en 1992. Pertenecen al grupu de los llamaos oxetos transneptunianos (TNO, Transneptunian Objects). Los oxetos descubiertos hasta agora tienen tamaños d'ente 100 y 1.000 kilómetros de diámetru. Créese qu'esti cinturón ye la fonte de los cometes de curtiu periodu. El primeru d'estos oxetos foi afayáu en 1992 por un equipu de la Universidá de Hawái.

Referencies históriques[editar | editar la fonte]

El cinturón de Kuiper ye llamáu n'ocasiones cinturón de Edgeworth o cinturón de Edgeworth-Kuiper. Hai astrónomos qu'utilicen nomes más llargos inda, como cinturón de Leonard-Edgeworth-Kuiper. Anque la denominación de «oxetos transneptunianos» ye encamentada por ciertos grupos d'astrónomos, yá que evitaría los discutinios ente los nomes más personales, n'estrictu rigor «oxeto transneptuniano» nun ye sinónimu de «oxetos del cinturón de Kuiper», una y bones los primeres engloban tamién a otros oxetos nel esterior del sistema solar.

Oxetos del cinturón de Kuiper[editar | editar la fonte]

Comparanza de tamaños ente los oxetos del cinturón de Kuiper Sedna y Quaoar cola Tierra, la Lluna y Plutón.

Más de 800 oxetos del cinturón de Kuiper (KBOs de les sigles anglosaxones Kuiper Belt Objects) fueron reparaos. Mientres enforma tiempu los astrónomos consideraron a Plutón y Caronte como los oxetos mayores d'esti grupu.

Sicasí'l 4 de xunu de 2002 afayóse (50000) Quaoar, un oxetu de tamañu inusual. Esti cuerpu resultó tener un tamañu de la metá qu'el de Plutón. Al ser tamién mayor que la lluna Caronte, pasó a convertise mientres un tiempu nel segundu oxetu más grande del cinturón de Kuiper. Otros oxetos menores del cinturón de Kuiper fuéronse afayando dende entós.

Pero'l 13 de payares de 2003 anuncióse'l descubrimientu d'un cuerpu de grandes dimensiones muncho más alloñáu que Plutón, al que denominaron Sedna. L'oxetu 90337 Sedna destronó a Quaoar del puestu de segundu oxetu transneptuniano más grande. La so pertenencia al cinturón de Kuiper ta cuestionada por dellos astrónomos que lo consideren un cuerpu demasiáu llonxanu, representante quiciabes de la llende inferior de la nube de Oort. En tal casu, (148209) 2000 CR105 pertenecería tamién a esta clase.

La sorpresa llegó'l 29 de xunetu de 2005 cuando s'anunció'l descubrimientu de trés nuevos oxetos: Eris, Makemake y Haumea, ordenaos de mayor a menor. Nun principiu, creyóse que Eris yera mayor qu'el mesmu Plutón, polo que-y lo llegó a moteyar como'l décimu planeta y considerándo-y lo nel so momentu como'l llexendariu Planeta X. Sicasí, la sonda de la NASA New Horizons reveló en 2015 que'l diámetru de Plutón ye de 2370 kilómetros, esto ye, alredor de 80 kilómetros mayor que les estimaciones previes y, por tanto, agora sabemos con seguridá que Eris (2326±12 km) ye llixeramente más pequenu que Plutón.[1] Puramente falando, Eris nun pertenez al cinturón de Kuiper. Ye miembru del discu esvalixáu pos la so distancia media al Sol ye de 67 ua.

La clasificación esacta de toos estos oxetos nun ye clara cuidao que les observaciones ufierten bien pocos datos sobre la so composición o superficies. Inclusive les estimaciones sobre'l so tamañu son dudoses cuidao que en munchos casos básense, tan solo, en datos indirectos sobre'l so albedo comparada cola d'otros cuerpos asemeyaos como Plutón.

Característiques orbitales[editar | editar la fonte]

Los KBO (Kuiper Belt Objects) son oxetos con órbites asitiaes ente unes 30 y 50 ua del Sol. Orbitan sobre'l planu de la eclíptica, anque les sos enclinos pueden ser bastante elevaes.

Dellos KBO tán en resonancia orbital con Neptuno. Los sos periodos orbitales son fracciones enteres del periodu orbital de Neptuno. Los oxetos en resonancia 1:2 y 2:3 denominar twotinos y plutinos respectivamente.

Orixe del cinturón de Kuiper[editar | editar la fonte]

Simulación qu'amuesa los planetes esteriores y al cinturón de Kuiper: a) Antes de la resonancia Xúpiter/Saturno 2:1 b) Dispersión de los oxetos del cinturón de Kuiper nel sistema solar dempués de l'alteración de la órbita de Neptuno c) Tres la espulsión de los oxetos del cinturón de Kuiper per Xúpiter.

Los oríxenes y estructura actual del cinturón de Kuiper inda nun fueron esclariaos, mientres los astrónomos esperen al telescopiu Pan-STARRS, col que se deberíen alcontrar munchos más KBO, p'allumar nueves teoríes. Distintos simulaciones por ordenador de les interacciones gravitatories del periodu de formación del sistema solar indiquen que los oxetos del cinturón de Kuiper pudieron crease más escontra l'interior del sistema solar y ser movíos hasta les sos posiciones actuales ente 30 y 50 UA poles interacciones con Neptuno al movese amodo esti planeta dende la so posición de formación escontra l'esterior hasta la so actual órbita. Estes simulaciones indiquen que podría haber dellos oxetos de masa significativo del cinturón, quiciabes del tamañu de Marte.

Esploración del cinturón de Kuiper[editar | editar la fonte]

Na actualidá desenvuélvense numberosos programes de busca de KBO. La sonda espacial New Horizons, la primer misión dedicada a la esploración del cinturón de Kuiper, foi llanzada'l 19 de xineru de 2006 y algamó la menor distancia con Plutón el 14 de xunetu de 2015. Una vegada pasáu Plutón ta previstu qu'esquice unu o dellos KBO. Inda nun se determinó cuálos van ser los KBO concretos a esquizar, pero tendrán de tener ente 40 y 90 km de diámetru y, idealmente, ser blancos o grises pa oldear con el color acoloratáu de Plutón.[2]

Cantil de Kuiper[editar | editar la fonte]

El cantil de Kuiper ye'l nome que-y dan los científicos a la parte más alloñada del cinturón de Kuiper. Ye una incógnita qu'esistió mientres años. La densidá d'oxetos del cinturón de Kuiper escai drásticamente, d'ende'l so nome de cantil.

La esplicación más lóxica sería la esistencia d'un planeta con una masa abondo grande como p'atraer cola so gravedá a tolos oxetos del so órbita. Esi supuestu planeta recibe'l nome de Planeta X.

Hasta la fecha, naide apurrió nenguna prueba de la esistencia de tal planeta nin una esplicación pa esti fenómenu.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. NASA. «How Big Is Pluto? New Horizons Settles Decades-Long Alderica». Consultáu'l 15 de xunetu de 2015.
  2. «New Horizons mission timeline». NASA. Archiváu dende l'orixinal, el 3 de febreru de 2007. Consultáu'l 12 d'agostu de 2007.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

N'español
N'inglés
Referencies técniques