Península de Huon

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Península de Huon
Huon Peninsula NASA.jpg
Alministración
Monarquía na MancomunidáBandera de Papúa Nueva Guinea Papúa Nueva Guinea
ProvinciaMorobe
Xeografía
Coordenaes 6°20′S 147°25′E / 6.33°S 147.42°E / -6.33; 147.42Coordenaes: 6°20′S 147°25′E / 6.33°S 147.42°E / -6.33; 147.42
Superficie 5680 km²
Demografía
Cambiar los datos en Wikidata

La península de Huon (inglés: Huon Peninsula ) ye una gran península alcontrada nel estremu oriental de la gran islla de Nueva Guinea. Alministrativamente, pertenez a la provincia de Morobede Papúa Nueva Guinea.[1]

Foi clasificada pol Fondu Mundial pa la Naturaleza como una ecorrexón (Monte lluviosu de la Península de Huon, AA0107).[2]

Tien 89 kilómetros de llargu. Atópase arrodiada pol mar de Bismarck al norte, el mar de Salomón al este, el golfu de Huon al sur y el ríu Markham al oeste.[3] La península ye apoderada pola cordal Saruwaged, que s'alza a más de 4.000 m.[3]

Foi nomada n'honor al navegante francés Jean-Michel Huon de Kermadec, capitán de la fragata L'Espérance, que yera'l segundu al mandu de la espedición comandada por Bruni d'Entrecasteaux, al mandu de la La Recherche, qu'ente 1791 y 1793 intentó atopar la espedición perdida de La Pérouse.

Historia[editar | editar la fonte]

L'área cercana a Bobongara tien sitios arqueolóxicos onde s'atoparon ferramientes de piedra d'alredor de 40.000 años d'antigüedá, que son unes de les pruebes de presencia humana más antigües que se tenga conocencia n'Oceanía.[4]

Foi'l sitiu de la Campaña de la Península de Huon, mientres la Segunda Guerra Mundial en 1942-43.[3]

Biodiversidá[editar | editar la fonte]

La zona coincide cola ecorrexón reconocida pol Fondu Mundial pa la Naturaleza (WWF), denomada Monte lluviosu de la Península de Huon (AA0107)[2] Esta rexón ta aisllada y remota, lo qu'apurre a les distintes especies d'animales y vexetales un llugar seguru onde vivir. Anque hubo delles perdes de territoriu debíes al desenvolvimientu humanu, polo xeneral la zona atópase en bon estáu de caltenimientu.[5] Tien una biodiversidá considerada de moderada a alta, con un númberu baxu, comparáu con otres zones indo-malayes, d'especies animales endémiques.[2]

Na ecorrexón esisten a lo menos 569 especies de vertebraos, partíes en 81 de reptiles, 77 de mamíferos, 370 d'aves y 41 d'anfibios.[6] La fauna mamífera inclúi tres especies de canguros, destacando'l canguru arbóreo Dendrolagus matschiei.[5] La avifauna inclúi delles families carauterístiques d'Australasia, ente les que s'atopen Ptilonorhynchidae, Eopsaltridae, Meliphagidae, y Paradisaeidae.[5] Les especies Psittaculirostris edwardsii y Chalcopsitta duivenbodei son endémiques.[6]

La flora de la rexón ye mayormente monte perenne lluviosu. Dalgunes de los cumes montascosos tienen ambientes alpinos, que son ecológicamente fráxiles.[2]

El dosel del monte zarráu de tierres baxes inclúin especies de los xéneros Pometia, Canarium, Anisoptera, Cryptocarya, Terminalia, Syzygium, Ficus, Celtis, Dysoxylum, Buchanania, Koompassia, Dillenia, Eucalyptopsis, Vatica y Hopea, ente otros.[2] El monte de monte ye de menor tamañu. Les especies del dosel predominantes pertenecen a los xéneros Nothofagus, Lauraceae, Cunoniaceae, Elaeocarpaceae, Lithocarpus, Castanopsis, Syzygium, Ilex, amás de coníferes australes. Notofagáceas y araucaries pueden crecer en grupos trupos y puros.[2]

Árees protexíes[editar | editar la fonte]

La península engloba la Área de caltenimientu YUS (pelos ríos Yopno, Uruwa y Som), que ye la primera del país, creada en marzu de 2009.[7] La reserva, que cubre una área de 760 km², y va apurrir recursos a más de 10.000 aldeanos de 35 comunidaes indíxenes que viven na so contorna, gracies a un inusual alcuerdu col gobiernu.[7][8]

Terraces marines[editar | editar la fonte]

Les terraces marines de la península fueron añedíes en xunu de 2006 a la llista tentativa de la UNESCO como candidates a Patrimoniu de la Humanidá, na categoría mista Cultural y Natural.[9]

La rexón sufrió una aturbolinada historia xeolóxica, qu'inclúi vulcanismu, falles, terremotos y tsunamis, y foi llevantada pol procesu de subducción ente les plaques del Pacíficu y l'australiana, resultando na fragmentación de hábitats y nun altu grau de endemismu, y na apaición de les terraces que, anque nun son espectaculares, atraxeron l'interés científicu, pos son un testimoniu de la historia geoclimática de los postreros 300.000 años.[9]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Traveljournals.net. 2008. Huon Peninsula. Revisáu'l 8/12/2008.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 John Morrison. World Wildlife Fund Scientific Report. : Huon Peninsula montane rain forests (AA0107). Publicáu en Terrestrial ecoregions of the Indo-Pacific: a conservation assessment. World Wildlife Fund. (2001).
  3. 3,0 3,1 3,2 Encyclopædia Britannica. 2008. Encyclopædia Britannica Online: Huon Peninsula. Revisáu'l 6/12/2008
  4. Groube, Chappell, Muke & Price. A 40,000 year-old human occupation site at Huon Peninsula, Papua New Guinea Nature 324, 453-455 (1986).
  5. 5,0 5,1 5,2 Wild World Ecoregion Profile. Huon Peninsula montane rain forests (AA0107). World Wildlife Fund. (2001).
  6. 6,0 6,1 World Wildlife Fund. Species found in Huon Peninsula montane rain forests (AA0107). 2008. Llista coles especies atopaes na ecorrexón,según WWF. Revisáu'l 9/12/2008
  7. 7,0 7,1 Papua New Guinea gets first conservation area. CNN. 4 de marzu de 2009. Revisáu'l 20 de marzu de 2009.
  8. Papua New Guinea creates its 1st natural caltenga International Herald Tribune. 2 de marzu de 2009. Revisáu'l 20 de marzu de 2009.
  9. 9,0 9,1 Houn Terraces - Stairway to the Past - UNESCO World Heritage Centre.


Península de Huon