Pedro Ponce de León

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Fray Pedro enseñando a un alumnu. Detalle d'un monumentu a Ponce de León nel Parque del Retiru de Madrid (1920).

Frai Pedro Ponce de León (Sahagún, provincia de León, c.1508-29 d'agostu de 1584), foi un monxu benedictín español.

Foi responsable de la educación de dellos neños sordos nel monasteriu burgalés de San Salvador de Oña. Anque, xeneralmente, conózse-y como'l primer educador de sordos del mundu esto nun ye del tou correutu, cuidao que na mesma Castiella antemanóse-y dellos años frai Vicente de Santu Domingu (Domingo de Zaldo), flaire jerónimo del qu'apenes tenemos datos.

El so métodu conocer con certidume solo a partir del afayu, en 1986 y nel Archivu Históricu Nacional de Madrid, d'un manuscritu so onde rellata los rudimentos del mesmu. Antes, tou yeren especulaciones alrodiu de que si'l so métodu yera oral, o si foi plaxáu y publicáu por Juan de Pablo Bonet y Manuel Ramírez de Carrión, teoríes estes acreditaes como falses o improbadas, pos nun consta acreditáu que Ponce de León enseñara a falar: solamente ta documentáu que, de primeres, enseñaba a los sos alumnos a escribir mientres-yos señalaba col furabollos de la mano derecha les lletres figuraes na so manzorga (alfabetu bimanual) y depués los oxetos identificaos o retulaos col so respeutivu nome; dempués, faía-yos repitir manualmente y por escritu, por esti orde, les pallabres que correspondíen a los oxetos. Atribúyese-y la invención d'esta arte, anque hai documentados antecedentes n'Italia dos sieglos antes, y na mesma Castiella, fray Vicente de Santu Domingu enseñaba l'arte de la pintura a Juan Fernández de Navarrete, el Mudu. Tamién se-y atribúi, tamién ensin pruebes, l'autoría d'un llibru inesistente, Doctrina pa los mudos sordos.

Anguaño esisten munchos colegio ya instituciones rellacionaes cola educación especial, especialmente n'España y Iberoamérica, que reciben el nome d'esti benedictín. En Sahagún, al llau de los restos de l'abadía benedictina, tien dedicáu un monumentu.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Gascón Ricao, A. y J.G. Storch de Gracia y Asensio (2004), Hestoria de la educación de los sordos n'España y la so influencia n'Europa y América, Madrid, Editorial universitaria Ramón Areces, Colección "Por más señes".
  • Gascón Ricao, A. y J.G. Storch de Gracia y Asensio (2006), Fray Pedro Ponce de León, el mitu mediáticu. Los mitos antiguos sobre la educación de los sordos, Madrid, Editorial universitaria Ramón Areces, Colección "Por más señes".





Pedro Ponce de León