Parque nacional de los Everglades

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Parque Nacional de los Everglades
Patrimoniu de la HumanidáUNESCO
Evergladesoverlook.JPG
Vista del parque.
Llugar Flag of the United States.svg Estaos Xuníos d'América
Criterios Natural: viii, ix, x
Referencia 76
Inscripción 1979 (III Sesión)
En peligru 1993-2007
dende 2010
Área Europa y América del Norte
Coordenaes 25°18′45″N 80°41′15″O / 25.3125°N 80.6875°O / 25.3125; -80.6875Coordenaes: 25°18′45″N 80°41′15″O / 25.3125°N 80.6875°O / 25.3125; -80.6875
Cambiar los datos en Wikidata
Mapa de situación del Parque nacional de los Everglades.

El Parque nacional de los Everglades atopar nel estremu sureste de los Estaos Xuníos nel estáu de Florida. Protexe la parte meridional de los Everglades, al sur de la carretera federal 41, que nel so percorríu pol cantu del parque nacional recibe'l nome de Tamiami Trail. El parque tien una estensión de 6.104 kilómetros cuadraos, y namái representa'l 20% de la estensión orixinal del güelga. Acueye un ecosistema principal y tamién únicu del mundu.

Everglades, que la so traducción podría ser "barraqueres eternes", foi conocíu polos españoles como Cañaveral de La Florida.

El parque foi creáu'l 6 d'avientu de 1947, anque l'autorización pa la so creación databa del 30 de mayu de 1934. En 1976, foi declaráu reserva de la biosfera pola Unesco, en 1979, Patrimoniu de la Humanidá, y en 1987, güelga d'importancia internacional. Ente 1993 y 2007 tuvo inscritu na llista del Patrimoniu de la Humanidá en peligru, volviendo incluyise en 2010.[1] En 1978, cerca del 86% del parque foi designáu Área Natural Montesa col nome de Marjory Stoneman Douglas Wilderness.

L'únicu accesu per autopista ye la carretera estatal 9336, que xune Florida City cola mariña en Flamingo. Les úniques construcciones nel interior del parque son los centros de visitantes y unos pocos edificios auxiliares. Hai dellos aparcamientos y caminos nel parque, de los que'l más famosu ye'l llamáu Anhinga Trail, que dexa reparar de cerca aves como les garces y l'aninga americana (Anhinga anhinga). Esta postrera pósase de cutiu nes barandielles de les pasareles de madera.

Xeografía[editar | editar la fonte]

El parque nacional ta arrodiáu, al este, peles zones agrícoles y urbanes de Miami, Homestead y Florida City; al sur atopen l'estrechu y los cayos de Florida; al oeste'l Golfu de Méxicu y al norte la Reserva nacional Big Cypress. Nel estremu suroeste del parque atopa'l llagu Ingraham, el más meridional de los Estaos Xuníos.

Na seición sudoriental del parque, al oeste de Homestead y Florida City, na carretera 9336, atópase'l Centru de Visitantes Earnest F. Coe, qu'alluga les oficines centrales del parque. A unos seis kilómetros al oeste ta'l Centru de Visitantes Royal Palm, y un pocu más escontra l'oeste atopen los centros Daniel Beard y Hidden Lake. Toos estos centros tán arrodiaos per un área de pinares.

La canal de Taylor (Taylor Slough) cuerre dende Royal Palm hasta la badea de Florida. Un slough, nos Everglades, ye una zona d'agües daqué más fondes onde esiste una corriente, lenta pero medible; los sloughs son los ríos de los Everglades.

A unos seis kilómetros al oeste de Royal Palm pela carretera 9336 ta'l cayo de Long Pine Key. Nun ye en realidá una isla, sinón una área d'acampada ente pinares. Seis kilómetro más allá ta'l mirador de Pahayokee, una plataforma elevada d'observación dende onde s'apodera'l parque escontra'l norte.

Siguiendo escontra'l sur, la carretera 9336 crucia un gran banzáu de cipreses. Nel cantu esterior d'esti banzáu atópase Mahogany Hammock, un camín que s'interna nel parque. Más al sur llegar a los manglares pantanosos de la mariña. Escondíos ente los miles de mangles hai cientos de pequeños llagos y ríos que desagüen nel estrechu de Florida. Los estuarios pantanosos d'esta zona son los únicos llugares de los Estaos Xuníos onde pueden atopase cocodrilos, anque son bien raros. Nestos estuarios tamién hai manatíes, visibles na superficie nes fríes mañanes de la seronda. La carretera termina nel Centru de Visitantes de Flamingo, el más meridional del parque. Ta asitiáu na greba pradería costera, al norte de la badea de Florida. Hai dellos caminos que conducen dende Flamingo al oeste hasta'l Cabu Sable, nel estremu sudoccidental de Florida. Tamién sale de Flamingo la llamada Wilderness Waterway, una ruta en canoa d'unos 150 kilómetros que llega hasta'l Centru de Visitantes Gulf Coast, nel norte. Esti centru acueye tantu a los visitantes del noroeste del parque nacional como a los de la vecina Reserva nacional Big Cypress.

Pasarela d'observación.

En partir norte del parque atopa'l Centru de Visitantes Shark Valley. Un camín circular d'unos once kilómetros dexa l'accesu a la canal de Shark River (Shark River Slough), una corriente d'agua duce que comunica'l llagu Okeechobee, al norte del parque, cola mariña del suroeste. A lo llargo de la canal hai cientos de montecillos montiegos qu'alluguen munches de les especies de mamíferos y rapazos de los Everglades, arrodiaos d'interminables estensiones de pradería (Cladium) onde pueden atopase aves acuátiques y aligátores. Una torre d'observación dexa reparar la pradería escontra'l sur.

Clima[editar | editar la fonte]

El clima de los Everglades atopar nuna zona de transición ente'l clima subtropical y el tropical. Como la mayoría de les rexones con esti tipu de clima, hai dos aparques básiques: una "estación seca" (iviernu) que s'estiende dende payares hasta abril, y una "estación húmeda" (branu), que s'estiende dende mayu hasta ochobre. Alredor del 70% de la precipitación añal nel sur de Florida producir na temporada d'agües, de cutiu como curtios pero intensos bastios tropicales. La estación seca ve poca agua y el mugor ye de cutiu bien baxa. La estación seca pue ser severa, pudiéndose xenerar quemes forestales nesta dómina.

El rangu añal de temperatures nos Everglades ye bastante pequeñu, que van dende una temperatura medio mensual d'alredor de 18° C en xineru a 29° C en xunetu. Les altes temperatures na temporada caliente y húmedo (branu) polo xeneral superen los 32° C. Les xelaes son bien rares en tola rexón. Les precipitaciones medies añales son d'aprosimao 160 cm, siendo na zona costera del este onde se rexistra la mayor parte de la precipitación.

Flora[editar | editar la fonte]

El suelu, suxetu a frecuentes hinchentes, ye bien fértil, pero gradualmente tase desecando. La vexetación ye lujuriante; ente les especies indíxenes hai carbayos, podofilas (Podophyllum peltatum), pepinos, asimines, anonas coloraes (Annona reticulata), el Pinu ellioti (Pinus elliottii), el metopium toxiferum y Palmito selvaxe (Serenoa repens), según los famosos manglares na llinia de mariña del parque; amás hai munches variedaes de flores monteses, ente les que destaquen les orquídees.

Fauna[editar | editar la fonte]

El aligator americanu ye la especie más emblemática del parque.

Ente les aves carauterístiques del parque destaquen el busardo colicorto (Buteo brachyurus), el garrapatero aní (Crotophaga ani) y el flamencu americanu (Phoenicopterus ruber). Abonden les aves acuátiques, como les garces, los ibis, el tántalo americanu (Mycteria americana) y l'espátula rosada (Ajaia ajaja). Tamién ta presente'l carrao (Aramus guarauna). Ente les rapazos abonden el busardo de costazos coloraos (Buteo lineatus) y l'águila pescadora (Pandion haliaetus); más raru ye'l caracoleru (Rostrhamus sociabilis). Na badea de Florida abonden los pelícanos, limícolas, charranes y rayadores.

Nos cursos d'agua hai llondres (Lontra canadensis), manatíes del Caribe (Trichechus manatus), aligátores (Alligator mississippiensis) y cocodrilos (Crocodylus acutus). El parque ye l'únicu llugar del mundu nel que aligátores y cocodrilos coesisten naturalmente. Equí tamién s'atopen numberoses especies de tortúes, ente elles la típica tortúa de banduyu naranxa. Tamién s'atopen nel parque venaos y los postreros pumes de Florida según tamién una gran cantidá de culiebres.

Conseyos prácticos[editar | editar la fonte]

Circulación[editar | editar la fonte]

Típica embarcación de los Everglades.

Solamente hai una única estación de serviciu pa estes carreteres. Esiste tamién otres víes secundaries: Flamingo trail (Pista Flamencu), Anhinga trail (Pista Anjinga), etc.

El Parque nacional del Everglades ta prohibíu a toa embarcación motorizada, pero na so contorna ufiértense percorríos más o menos llargues sobre terrenales privaos. La máquina, el «drôle d'engin» como dicen los cajún son más bien rústicos. En realidá, ye una gabarra amplia, de 5 a 8 metros de llargor con fondu planu, en madera, plásticu o d'aluminiu onde les mercancíes y los pasaxeros asítiense delantre (lo que llogra la vista) ente que na parte de tras atópase una especie de "puexu" sobre la cual asítiase'l pilotu y un motor petardeante que muevea una enorme hélice.

L'aparatu empieza a movese con suavidá dende'l cai; el petardeo yá bien pronunciáu debíu al escape llibre. Nes grandes yerbes, afayar rápido los primeres "gators" indolentemente disimulaos. Asina la embarcación algama les 55 milles (70 km/h) en llinia recta, ye muncho más incómodu nos xiros que ye necesariu prever bien de mano. Con tou, nada (sía que non los árboles) torga la meyora d'esta embarcación, nin les agües, nin la folla, nin les yerbes.

Estancia[editar | editar la fonte]

Bear Lake, el Flamingo Visitor Center según el Micosukee Indian village son los otros llugares d'interés pa visitar. Equí pueden atopase auténtiques alcordances de la cultura india: pintures, llances, Tomahawks, etc.


Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]





Parque nacional de los Everglades