Otto Brunfels

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Otto Brunfels
Otto Brunfels
Otto Brunfels 2.jpg
Vida
Nacimientu Maguncia1488 [[(Gregorianu)]]
Nacionalidá Bandera d'Alemaña Alemaña
Fallecimientu

Berna1534 [[(Gregorianu)]]

(45/46 años)
Estudios
Estudios Johannes-Gutenberg-Universitat Mainz
Universidá de Basilea
Llingües llatín
alemán
Oficiu
Oficiu biólogu, teólogu, botánicu, entomólogu, farmacéuticu, profesor universitariu y médicu
Abreviatura en botánica Brunfels
Creencies
Relixón Luteranismu
Orde relixosa Orden de los Cartujos Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Otto Brunfels, tamién conocíu como Brunsfels o Braunfels ( cerca de Maguncia, Alemaña) ; 1488 – † Berna, Suiza, 23 d'avientu de 1534), teólogu, humanista, médicu y botánicu alemán.

Carlos Linneo considerar unu de los "Padres de la Botánica".

Dempués d'estudiar teoloxía y filosofía na Universidá de Maguncia, Brunfels ingresó nun monasteriu Cartuxu en Maguncia y más tarde movióse a otru monasteriu Cartuxu en Königshofen cerca d'Estrasburgu. N'Estrasburgu estableció contautu con un veteranu abogáu, Nikolaus Gerbel (atopar en persona en 1519). Gerbel dirixó l'atención de Brunfels escontra los poderes curatibles de les plantes y por tantu impulsó les sos posteriores investigaciones botániques.

Depués de la so conversión al protestantismu (foi sofitáu por Franz von Sickingen y Ulrich von Hutten), ante la insistencia del Dean de Frankfurt Johann Indagine, Brunfels convertir en ministru en Steinau an der Straßy (1521) y depués en Núremberg y Rin. Dempués sirivó por ocho años como cabeza del colexu Carmelita en Estrasburgu.

Na llista de les más importantes obres herétiques publicaes por orde del Emperador pola Universidá de Lovaina en 1550), Brunfels foi asitiáu en primer llugar.

N'unu de los sos trabayos defendió a Ulrich von Hutten contra Erasmo de Rotterdam y publicó los manuscritos heréticos de Jan Hus. El llibru Catalogi virorum illustrium, escritu por Brunfel en 1527 ye consideráu'l primer llibru na hestoria de la Ilesia evanxélica.

Depués de qu'el so amigu Ulrich von Hutten finara en (1523), les sos visiones relixoses viéronse centraes nun discutiniu con Martín Lutero y Ulrich Zwingli. Depués empezó'l so estudiu de la medicina na Universidá de Basilea (1530).

En 1532 empezó a trabayar como físicu en Berna, onde se quedó hasta'l final de la so vida.

Tres los sos numberosos trabayos teolóxicos, Brunfels publicó trataos en pedagoxía, Llingua Árabe, farmacéutica y botánica. Ye correchamente llamáu'l padre de la botánica, porque, nos sos escritos de botánica, nun tomó enforma en cuenta a los autores antiguos.

Contrafayt Kreüterbuch.

Honores[editar | editar la fonte]

Epónimos[editar | editar la fonte]

Xéneru de plantes
Especies

Abreviatura[editar la fonte]

L'abreviatura Brunfels emplégase pa indicar a Otto Brunfels como autoridá na descripción y clasificación científica de los vexetales. (consulta la llista de tolos xéneros y especies descritos por esti autor nel IPNI).

Trabayos[editar | editar la fonte]

  • Othonis Brvnfelsii Pro Vlricho Hutteno defuncto ad Erasmi Roter. Spongiam Responsio (1523)
  • Processus consistorialis Martyrii Io. Huss (1524); German edition: Geistl. Bluthandel Iohannis Hussz zu Constenz (1524 o 1525)
  • Catalogi virorum illustrium veteris et novi testamenti (1527)
  • Catechesis puerorum in fide, in literis et in moribus (1529)
  • Herbarum vivae eicones, 3 vols. (1530-1536)
  • Catalogus illustrium medicorum seu de primis medicinae scriptoribus (1530)
  • Iatron medicamentorum simplicium (1533)
  • Contrafayt Kreüterbuch (mit naturgetreuen Abb. v. Hans Weiditz), 2 vols. (1532-1537)
  • Onomastikon medicinae, continens omnia noma herbarum, fruticum etc. (1534)
  • Epitome medices, summam totius medicinae complectens (1540)
  • In Dioscoridis historiam plantarum certissima adaptatio (1543)

Fuentes[editar | editar la fonte]

  • Meyers Konversationslexikon 1888-1889
  • Jahn, I. Geschichte der Biologie. Spektrum 2000
  • Mägdefrau, K. Geschichte der Botanik. Fischer 1992
  • Ferdinand Wilhelm Emil Roth. Otto Brunfels 1489-1534 - Ein deutscher Botaniker., In: Botanische Zeitung, Jg. 58 (1900) pp. 191-232
  • Ilse Jahn (eds.) Geschichte der Biologie. Theorien, Methoden, Institutionen, Kurzbiografien, Spektrum Akademischer Verlag, 3ª ed. 2004, ISBN 3-937872-01-9
  • Karl Mägdefrau. Geschichte der Botanik. Leben und Leistung grosser Forscher, Spektrum Akademischer Verlag, 2ª ed. 1992 ISBN 3-8274-0733-8
  • Sylvia Weigelt. Otto Brunfels. Seine Wirksamkeit in der frühbürgerlichen Revolution unter besonderer Berücksichtigung seiner Flugschrift „Vom pfaffenzehnten“. Akademischer Verlag, Stuttgart 1982, ISBN 3-88099-157-X
  • Erich Sanwald. Otto Brunfels 1488–1534. Ein Beitrag zur Geschichte des Humanismus, I. Hälfte, 1488–1524, Bottrop i. W., 1932

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Sp. Pl. 1: 191. 1 de mayu 1753 (GCI)
  2. Mém. Soc. Acad. Maine Loire xx. 1866 121. (IK)

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]