Ordoñu I

Ordoñu I
monarca del reinu d'Asturies 850 - 866 ← Ramiro I - Alfonso III d'Asturies →
Vida
Nacimientu	Uviéu, 821
Nacionalidá	Reinu d'Asturies
Muerte	Uviéu, 27 de mayu de 866 (44/45 años)
Sepultura	panteón de reis de la Catedral d'Uviéu
Causa de la muerte	causes naturales
Familia
Padre	Ramiro I
Madre	Urraca
Casáu con	Nuña (en)
Fíos/es	Alfonso III d'Asturies Leodegundis Ordoñez (en)
Hermanos/es	Rodrigo of Castile (en)
Pueblu	dinastía Astur-lleonesa
Oficiu
Oficiu	gobernante
Astronauta
Creencies
Relixón	catolicismu

Estatua d'Ordoñu I na plaza d'Oriente de Madrid.

Ordoñu I (Uviéu, 821 - Uviéu, 866), rei d'Asturies dende 850 hasta 866.

Ordoñu foi nomáu gobernador de Galicia cuando so pa foi a Bardulia a casase cola so segunda muyer, Paterna.

Mientres Ramiru taba fora, Alfonsu II finó, y los nobles escoyeron al conde Nepocianu como rei. Ordoñu darréu entamó a xuntar un exercitu p'asistir a so pá, en reclamar el tronu. Nun dexaría el so puestu en Galicia y l'exercitu nun se llegó a usar. Depués del ascensu de Ramiru al tronu, quedó confirmáu nesi puestu.

Socedió a so pá Ramiru I, fináu'l 1 de xineru del 850. D'esta miente, foi el primer rei d'Asturies en acceder al tronu por heriedu y non por elleición de la nobleza.

Pocu depués tuvo de face-yos frente a los vascones, sofitaos probablemente pelos Banu Qasi de Zaragoza. Tres acabar cola rebelión, y mientres tornaba a Uviéu, tuvo noticies de que los musulmanes teníen intenció d'atacar Bardulia. Ante esto, foi al so alcuentru y venciolos a la vera'l Ebro

Dambes victories nun ameyoraron muncho la so tranquilidá, yá qu'el gobernador de Zaragoza Musa ibn Musa decidió fortificar la ciudá d'Albaida (anguaño Albelda de Iregua). Dao el pelligru qu'esto yera pa los sos intereses y aliáu con García Iñiguez de Pamplona, asedió y arrasó la ciudá na Batalla d'Albelda nel 859. Tocante a les sos rellaciones con Al-Ándalus, sofitó a los mozárabes de Toledo, sulevaos escontra l'autoridá del emir de Córdoba, aición que-y valió la derrota de la batalla de Guadalacete nel 854. Esti fracasu, obligó-y a quedase na zona comprendida ente'l Dueru y la cordillera Cantábrica, repoblando les ciudaes de Llión, Estorga, Amaya y Tui, faciendoles la defensa'l reinu.

Matrimoniu y descendencia

Del so matrimoniu con Nuña, nacieron a lo menos, seis fios:

• Alfonsu III d'Asturies (c. 848 - 910). Heredó'l tronu d'Asturies al finar so pá y casóse con Ximena, con quien tuvo descendencia. Foi sepultáu nel panteón de reis de la Catedral d'Uviéu
• Bermudu Ordóñez. Cuando'l so hermanu Alfonsu III xubió al tronu, rebelóse escontra elli. Foi l'únicu de los hermanos del rei que se llibró de ser cegáu
• Nuñu Ordóñez, Fruela Ordóñez y Odoariu Ordóñez

Muerte y sepultura

Ordoñu I enfermó de gota, morrió na ciudá d'Uviéu el 27 de mayu del 866

Enterráronlu nel panteón de reis de la Catedral d'Uviéu, na que tamién foi enterrada la so muyer, reina Nuña. Nel sepulcru de piedra nel que foron depositaos los sos restos, que taba al lláu de Alfonsu II d'Asturies, había esculpíu esti epitafiu

ORDONIUS ILLE PRINCEPS, QUEM FAMA LOQUETUR, CUIQUE REOR SIMILEM SECULA NULLA FERENT. INGENS CONSILIIS ET DEXTERAE BELLIGER ACTIS. OMNIPOTENSQUE TUIS NON REDDAT DEBITA CULPIS. OBIIT SEXTO KAL. JUNII. ERA DCCCCIIII.

Reinu d'Asturies (718-925)
Predecesor: Ramiru I	Rei d'Asturies 850 - 866	Socesor: Alfonsu III

Ver tamién

• Llista de Reis d'Asturies

Enllaces esternos

• Wikimedia Commons acueye conteníu multimedia sobre Ordoñu I.

• Datos: Q223646
• Multimedia: Ordoño I of Asturias