Ocaso

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Al atapecer, estes nubes tomen #un color acoloratáu, debíu al ángulu de los rayos del sol.

Un astro, sobremanera'l sol, ta nel ocaso cuando, por efeutu de la rotación de la Tierra, traviesa'l planu del horizonte y pasa del hemisferiu visible al non visible. Esto ye, cuando'l so altor ye cero, pasando de positiva a negativa. Nel casu del Sol, ello determina'l fin del día. L'antónimu de ocaso ye orto. El ocaso ye llamáu tamién anochar.

Les estrelles circumpolares nun tienen ocaso nin orto.

En primavera y branu pal hemisferiu norte ponse ente l'oeste y el norte (declinación positiva); na seronda ya iviern u'l so ocaso ye ente l'oeste y el sur (declinación negativa). Simultáneamente, pal hemisferiu sur ye seronda ya iviernu (ocaso ente l'oeste y el norte) o primavera y branu (ocaso ente l'oeste y el sur).

La refraición pola atmósfera de los rayos lluminosos del Sol motiva que veamos lluz cuando'l Sol yá se punxo: tapecer vespertín. Dicha refraición allarga'l día y encurtia la nueche.

Ver tamién[editar | editar la fonte]