Nicoletta

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
NicolettaPicto infobox music.png
Nicoletta Deauville 2013.jpg
Vida
Nacimientu

Thonon-les-Bains11  d'abril de 1944

[2] (77 años)
Nacionalidá Bandera de Francia Francia
Estudios
Llingües falaes francés
Oficiu
Oficiu cantantecantautora
Premios
Xéneru artísticu pop
Góspel
Rhythm and blues
soul
Instrumentu musical voz
Discográfica Pathé
Wagram Music (es) Traducir
IMDb nm1166653
nicolettasiteofficiel.fr
Cambiar los datos en Wikidata

Nicoletta (11 d'abril de 1944 en Thonon-les-Bains como Nicole Fernande Grisoni-Chappuis) ye una cantante francesa. Celebró'l so mayores ésitos de los años 60 y principios de los 70 con cantares como La musique (1967), il est mort -y soleil (1968), Ma vie C'est un picadoriu (1969), Mamy Blue (1971), Fio Maravía (1973) y Gloria Aleluya (1974).

Biografía[editar | editar la fonte]

Pasó la so infancia en Vongy, afayó'l blues americanu nel coru de la ilesia.

Grabó'l so primer álbum con Leo Missir, darréu en 1968 dir de xira con Johnny Hallyday, en 1970 presentar a la gala Midem con tres canciones y depués participa nel Festival de Sanremo y da una serie de recitales en Canadá y América del Sur.

En 1971, grabó Mamy Blue que rompió les llistes de vientes, escritu por Hubert Giraud inspirada na madre de Nicole que carecía una discapacidá mental.

En Navidá de 1974, pocu dempués de qu'interpretó'l cantar en francés película Papillon (Toi qui Regarde la Mer). Ella va cantar l'arrogante versión de Gloria Aleluya pa una misa de medianueche celebrada por RTL.

En 1976 publicó Gloria Aleluya que ye lletrista y arreglador André Pascal, la Navidá nun cantar tradicional irlandesa.

En 1978, casóse con Patrick Chappuis, un xoyeru suizu y divorcióse nel añu 1985. Dempués de dellos años dedicaos a la vida familiar, Nicoletta por sorpresa en 1983 realiza con Bernard Lavilliers un dueto.

Darréu va dedicase a a la música góspel col so nuevu espectáculu Nicoletta nel Casino de París (1999) y la so xira europea (2001/2002).

N'ochobre de 2006, llanzó'l so nuevu álbum de Jazz de -y Rendez-vous.

Nicoletta caltién el ciñu del públicu, inclusive al traviés de la so potente voz de blues, abondo singular nel paisaxe musical francés como Ray Charles, inclusive dixo que yera "l'únicu de color blancu con un negru de voz".

Charles Aznavour escribió-y esti formosu poema: "Ella tien la voz de les pallabres y el corazón, cuerpo ansiedad. La voz de la vehemencia de la felicidá paecía perdida y atopada delles vegaes. La voz qu'aboga pol amor, l'amor a l'acción. Ye'l realismu de la so xeneración. "

Discografía[editar | editar la fonte]

  • 1967: Il est mort -y soleil
  • 1969: Olympia
  • 1971: Visage
  • 1973: Nicoletta 73
  • 1975: Sur les bords de la tendresse
  • 1976: L'amour violet
  • 1978: Palace
  • 1980: Naturel... ma belle!
  • 1982: Qu'est-ce qui m'arrive?
  • 1987: Vivre aujourd'hui
  • 1995: J'attends, j'apprends
  • 1996: The Gospel Voices
  • 1998: Connivences
  • 2006: -y rendez-vous

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • 45 Tours et puis s'en va, sur la profession de chanteuse.
  • La Maison d'en face éd. Florent Massot. Autobiographie.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Afirmao en: Internet Movie Database. Identificador IMDb: nm1166653. Data de consulta: 13 agostu 2015. Llingua de la obra o nome: inglés.
  2. Afirmao en: ČSFD. Identificador ČSFD de persona: 94916. Apaez como: Nicoletta. Llingua de la obra o nome: Checu. Data de publicación: 2001.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]