Natalie Bauer-Lechner

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Natalie Bauer-Lechner
Vida
Nacimientu Penzing Traducir9  de mayu de 1858
Nacionalidá Bandera de Austria Austria
Fallecimientu

Viena8  de xunu de 1921

(63 años)
Familia
Casáu/ada con Alexander Bauer Traducir
Oficiu
Oficiu compositora
Instrumentu musical viola
Cambiar los datos en Wikidata

Natalie Bauer-Lechner (* 9 de mayu de 1858 en Penzing, güei un barriu de Viena; † 8 de xunu de 1921 en Viena) foi una violista, confidente mientres munchos años de Gustav Mahler. La so obra Mahleriana, basada nel conteníu d'un diariu priváu non calteníu escritu mientres los años 1890–1912, ufierta una pervalible visión, añu a añu, de la vida profesional y privao de Mahler.

Vida[editar | editar la fonte]

Natalia Anna Xuliana Bauer-Lechner yera la fía mayor del llibreru universitariu vienés Rudolf Lechner (1822–1895) y la so esposa Julia, de soltera von Winiwarter (1831–1905). La familia tuvo otros trés fíes y un fíu. Recibió clases privaes y depués estudió violín y acompañamientu de pianu nel Conservatoriu de Viena, d'onde egresó en 1872. Nel conservatoriu atopar por primer vegada con Mahler; anque ésti asistió a dichu centro nos años 1875–1878 (dempués de la graduación de Natalie) paez qu'ella caltenía un derechu d'usu de les instalaciones mientres la so hermana menor Ellen siguiera siendo estudiante.

El 27 d'avientu de 1875, con diecisiete años, casar col catedráticu viudu de teunoloxía química na Escuela Técnica Cimera de Viena, nacíu'l 16 de febreru de 1836 en Mosonmagyaróvár, Alexander Bauer (1836–1921). Les fíes de Bauer teníen naquel momentu once, ocho y un años d'edá. El 19 de xunu de 1885 esti matrimoniu foi eslleíu de mutuu alcuerdu.[1]

Dende 1885 hasta la so muerte Natalie Bauer-Lechner vivió en Viena como violista y profesora particular de violín. De 1895 a 1913 tocó violar nel cuartetu de cuerdes femenín de Marie Soldat-Röger (primer violín y alumna de Joseph Joachim), y xuntu con Elly Finger-Bailetti (segundu violín, dende 1898 Elsa von Plank) y Lucy Herbert-Campbell (violonchelu, dende 1903 Leontine Gärtner). El cuartetu debutó'l 11 de marzu de 1895 na sala Bösendorfer de Viena y en total ufiertó 51 conciertos ente 1895 y 1913 en Wien y otros dellos en xires pol estranxeru. Bauer-Lechner venceyar a Gustav Mahler tres el so matrimoniu fallíu; esta relación de proximidá terminó tres el compromisu de Mahler con Alma Mahler. La dómina central del contautu ente Mahler y Bauer-Lechner ye'l periodu ente 1890 y 1901.[2]

N'años posteriores Natalie Bauer-Lechner destacó como feminista y pacifista. En 1907 publicó na editorial del so padre'l llibru Estace. Gelerntes und Gelebtes, una colección d'aforismos y ensayos sobre temes artístiques, políticos, filosóficos y psicolóxicos, nos que la relación cola cuestión femenina ye más fuerte. En concretu encétense asuntos específicamente femeninos nos capítulos “Amor y oficiu”, “Socialismu y cuestión femenina”, “Educación de los neños”, “Les muyeres – Cuestiones sexuales” y “Vestimienta de les muyeres” .[2] L'artículu pacifista publicáu en 1918 Über dean Krieg conducir a la cárcel por alta traición. En 1921 Natalie Bauer-Lechner ingresó nel Sanatoriu del Comerciu de Viena hasta'l 26 de febreru. Dempués vivió hasta la so muerte'l 8 de xunu de 1921 en casa del so hermanu Oskar. Ellí apurriéronse-y unos ingresos diarios de 300 corones austriaques. Incluyendo'l so violín, les sos pertenencies tres la so muerte fueron tasaes en 77.000 corones, lo que contradiz a otres fontes qu'indiquen que morrió na probeza. Natalie Bauer-Lechner foi soterrada nel mauseoleo de la familia Lechner nel campusantu central de Viena.[2]

Los diarios[editar | editar la fonte]

La hestoria de la publicación de la so obra más importante ye complicada. La fonte ye una abuitada colección de notes titulada Mahleriana, aparentemente derivaes d'unos trenta diarios que yá nun esisten. Mientres la so vida, curtios estractos fueron publicaos en dos revistas: anónimamente en Der Merker (abril de 1913) y roblaos col so propiu nome en Musikblätter deas Anbruch (abril de 1920). Erinnerungen an Gustav Mahler publicar en 1923, y representa una selección estrayida de los materiales disponibles.

Teníu hasta la so muerte pol especialista en Mahler Henry-Louis de La Grange, el manuscritu de Mahleriana nun ta intactu. Numberoses páxines fueron arrincaes por manos desconocíes, y nun hai nicios sobre qué pueden contener. Mientres la so vida, Natalie Bauer-Lechner tuvo'l vezu d'emprestar el so manuscritu a amigos y conocíos (Y.H. Gombrich indica qu'el so padres tener nel so poder mientres dalgún tiempu), y esta práutica ye la que presumiblemente facilitó la eliminación de material.

Créese que, en dalgún momentu, llegó a atopase ente los sos papeles una colección de notes que rexistraben conversaciones con Siegfried Lipiner, amigu de Mahler mientres munchos años. Desconozse'l so paradoriu actual.

Obres[editar | editar la fonte]

  • Estace: Gelerntes und Gelebtes. Wien 1907
  • Erinnerungen an Gustav Mahler. Y. P. Tal & Co., Wien-Leipzig 1923. Edición correxida y aumentada: Herbert Killian (Ed.), Knud Martner (Anmerkungen): Gustav Mahler in dean Erinnerungen von Natalie Bauer-Lechner. Wagner, Hamburg 1984, ISBN 3-921029-92-9.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Películes[editar | editar la fonte]

  • Meine Zeit wird kommen. Gustav Mahler in dean Erinnerungen von Natalie Bauer-Lechner. Documental, Austria, 2010. (Direición: Beate Thalberg. Actores: Petra Morzé y Robert Ritter).

Notes[editar | editar la fonte]

  1. Helmut Brenner/Reinhold Kubik: Mahlers Menschen. Freunde und Weggefährten. St. Pölten - Salzburg - Wien 2014, S. 17, ISBN 978-3-7017-3322-4
  2. 2,0 2,1 2,2 Helmut Brenner/Reinhold Kubik: Mahlers Menschen. Freunde und Weggefährten. St. Pölten - Salzburg - Wien 2014, S. 19, ISBN 978-3-7017-3322-4





Natalie Bauer-Lechner